Znaczenie pomiaru i dopasowania predyspozycji w procesie selekcji zawodowej

Celem oceny kwalifikacji jest oczywiście wybór najlepszego kandydata, który ma szansę sprawdzić się na danym stanowisku. Problem polega na tym, że kwalifikacje, tj. posiadanie kierunkowego wykształcenia lub odpowiedniego stażu pracy, są często słabą prognozą efektywnego funkcjonowania na danym stanowisku. Dzieje się tak między innymi dlatego, że kwalifikacje to nic innego jak formalne potwierdzenie posiadania określonej wiedzy i/lub umiejętności. W sytuacji kiedy mamy do czynienia niejednokrotnie z „produkowaniem dyplomów”, wartość kwalifikacji przy podejmowaniu trafnych decyzji selekcyjnych jest znacznie obniżona. Inną kwestią jest porównywalność kwalifikacji. Dokonywanie selekcji wymaga posiadania w pełni porównywalnych informacji o wszystkich kandydatach. Jeżeli ocena kwalifikacji opiera się na życiorysach przygotowywanych w dowolny sposób przez kandydatów oraz tradycyjnych rozmowach kwalifikacyjnych, które mają charakter wywiadu nieustrukturyzowanego, zapewnienie warunku pełnej porównywalności informacji o kwalifikacjach kandydatów jest znacznie utrudnione. Poszukuje się więc innych kryteriów oceny przydatności kandydata do pracy na określonym stanowisku. Oprócz strukturyzacji rozmów kwalifikacyjnych oraz zastąpienia życiorysów ankietami personalnymi godnym polecenia rozwiązaniem jest połączenie oceny niezbędnych kwalifikacji z pomiarem kompetencji wymaganych na danym stanowisku.

Pomocne kompetencje