Czy pracownikowi zatrudnionemu na okres próbny należy przydzielać odzież i obuwie robocze?

Jeśli pracodawca określa zasady przydziału odzieży i obuwia roboczego, to ma obowiązek wyposażyć pracownika w odzież i obuwie robocze. Ich wydanie powinno być potwierdzone w imiennych kartach przydziału odzieży i obuwia roboczego. Pracodawca wyposaża pracowników w odzież i obuwie robocze bez względu na rodzaj zawartej z pracownikiem umowy o pracę, w tym umowy na okres próbny. Nie może on również dopuścić pracownika do pracy bez odzieży i obuwia roboczego przewidzianego dla danego stanowiska pracy.

UZASADNIENIE

Obowiązkiem pracodawcy jest nieodpłatne dostarczenie pracownikom odzieży oraz obuwia roboczego będącego własnością pracodawcy, jeżeli odzież własna pracowników może ulec zniszczeniu lub znacznemu zabrudzeniu bądź jest to niezbędne ze względu na wymagania technologiczne, sanitarne lub bezpieczeństwa i higieny pracy.

WAŻNE!

W przypadku stanowisk, na których nie są wykonywane prace:

● związane z bezpośrednią obsługą maszyn i innych urządzeń technicznych,

● powodujące intensywne brudzenie lub skażenie odzieży i obuwia roboczego środkami chemicznymi lub promieniotwórczymi albo materiałami biologicznie zakaźnymi,

możliwe jest ustalenie przez pracodawcę stanowisk, na których dopuszcza się używanie przez pracowników za ich zgodą własnej odzieży i obuwia roboczego, spełniających wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy.

Pracodawca ma obowiązek ustalenia rodzajów oraz przewidywanych okresów użytkowania środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego, których stosowanie na określonych stanowiskach jest niezbędne.

Pracodawca nie może dopuścić pracownika do pracy bez środków ochrony indywidualnej oraz odzieży i obuwia roboczego przewidzianych do stosowania na danym stanowisku pracy. Nie uzależnia się wydania odzieży i obuwia roboczego od rodzaju zawartej z pracownikiem umowy o pracę.

PRZYKŁAD

Pracodawca zatrudnił pracownika na stanowisku kasjera–sprzedawcy na terenie marketu budowlanego na podstawie umowy o pracę na 5-dniowy okres próbny. W tym czasie pracownik wykonywał pracę we własnej odzieży.

Na terenie zakładu pracy występuje bardzo wysoka fluktuacja kadr. Pracodawca nie określił na piśmie zasad przydziału odzieży i obuwia roboczego. Raz w roku wydaje pracownikom zatrudnionym na stanowisku kasjer–sprzedawca fartuchy robocze. Nie potwierdza na piśmie ich odbioru przez pracowników.

Czy pracodawca ma obowiązek wyposażyć pracownika podejmującego pracę na stanowisku kasjera–sprzedawcy w odzież roboczą, tak jak pozostałych pracowników zatrudnionych na czas nieokreślony? Czy wystarczające jest wydanie fartuchów dopiero po podpisaniu kolejnej umowy na czas określony?

Pracodawca w pierwszej kolejności ma obowiązek ustalić zasady przydziału odzieży roboczej – w omawianym przykładzie fartuchów roboczych, określając jednocześnie okres ich użytkowania.

W przypadku kasjera–sprzedawcy na terenie marketu budowlanego niezaprzeczalna wydaje się konieczność wyposażenia pracowników w odzież roboczą ze względu na znaczne zabrudzenia materiałami budowlanymi. Jednocześnie, pomimo fluktuacji kadr na terenie sklepu i ze względu na długość umowy o pracę na okres próbny, nie można pominąć takiego pracownika i nie wyposażyć go w odzież roboczą. Z powodu trudności organizacyjnych w firmie pracodawca nie może nie wydać odzieży roboczej. Należy pamiętać, że wydawanie odzieży roboczej nie zależy od długości umowy o pracę na okres próbny, nawet jeżeli jest ona zawarta na 5 dni. Dlatego też pracodawca powinien niezwłocznie ustalić zasady przydziału odzieży i obuwia roboczego. Następnie konieczne jest wyposażenie i potwierdzenie ich odbioru zgodnie z zasadami w imiennych kartach przydziału odzieży i obuwia roboczego oraz wydawanie nowo zatrudnionym pracownikom odzieży roboczej w pierwszym dniu wykonywania pracy.

Należy pamiętać, że odzież robocza stanowi własność pracodawcy. W związku z tym pracownicy w dniu ustania stosunku pracy mają obowiązek jej zwrotu.

WSKAZÓWKA!

Ze względu na dużą fluktuację pracowników pracodawca może wprowadzić odzież dyżurną.

Po uprzednim upraniu odzieży, jeżeli nie uległa ona zniszczeniu przez poprzedniego użytkownika, może wydać ją ponownie pracownikowi zatrudnionemu np. na okres próbny.

PRZYKŁAD

Pracodawca ustalił na piśmie zasady przydziału odzieży i obuwia roboczego dla pracowników wykonujących pracę na stanowiskach pracowników magazynowych na terenie hurtowni artykułów spożywczych (pracownicy wykonują pracę, przy której odzież może ulec znacznemu zabrudzeniu). W zasadach określił, że pracownicy zatrudnieni na podstawie umowy o pracę na okres próbny oraz zatrudnieni na czas określony poniżej roku otrzymują ekwiwalent za używanie własnej odzieży. Natomiast pracownicy zatrudnieni na podstawie umowy o pracę na czas określony powyżej roku oraz zatrudnieni na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony otrzymają odzież roboczą wydawaną przez pracodawcę.

Pracodawca w powyższym przypadku ustalił nieprawidłowo przydział odzieży roboczej. Niedopuszczalna jest dyskryminacja w zatrudnieniu ze względu na czas zatrudnienia. Pracodawca ma obowiązek ustalić zasady przydziału odzieży roboczej, uwzględniając warunki wykonywania pracy – Wzory nr 1 i 2.

WZORY DOKUMENTÓW

Wzór nr 1

ZASADY PRZYDZIAŁU ODZIEŻY I OBUWIA ROBOCZEGO

Wzór nr 2

IMIENNA KARTA PRZYDZIAŁU ODZIEŻY I OBUWIA ROBOCZEGO

PODSTAWA PRAWNA

• Par. 8 pkt 3 rozporządzenia z 28 maja 1996 r. w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika (DzU z 1996 r. nr 62, poz. 286),
• Art. 113, 237⁷, 237⁸, 237⁹ ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (DzU z 1998 r. nr 21, poz. 94 ze zm.).