| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Leksykon kadrowca > Przesunięcie urlopu wypoczynkowego

Przesunięcie urlopu wypoczynkowego

Niekiedy pracodawca ma obowiązek przesunąć urlop na termin późniejszy. Dotyczy to niemożności rozpoczęcia przez pracownika urlopu w ustalonym terminie z przyczyn usprawiedliwiających nieobecność w pracy. Obligatoryjne przesunięcie urlopu ma na celu zapewnienie pracownikowi wykorzystania urlopu wypoczynkowego zgodnie z jego funkcją, tzn. umożliwienia mu zregenerowania sił fizycznych i psychicznych. Jeżeli w przypadku niezdolności pracownika do pracy urlop, który by przypadał na ten okres, nie może zostać efektywnie wykorzystany, uzasadnione jest jego przerwanie i przesunięcie na okres po ustaniu tych przyczyn.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że pracodawca nie może skutecznie udzielić urlopu wypoczynkowego pracownikowi niezdolnemu do pracy nawet wówczas, gdy pracownik wyraził na to zgodę, a więc udzielenie urlopu wypoczynkowego nie przerywa niezdolności pracownika do pracy. Pracownik nie ma obowiązku złożenia wniosku o przesunięcie terminu rozpoczęcia urlopu wypoczynkowego, jeżeli pracodawca wie o usprawiedliwionej przyczynie uniemożliwiającej wykorzystanie udzielonego urlopu.

Przyczyny uniemożliwiające wykonywanie pracy zostały zdefiniowane w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy.

Przyczynami usprawiedliwiającymi nieobecność pracownika w pracy są:

  • zdarzenia i okoliczności określone przepisami prawa pracy (takimi jak: Kodeks pracy, akty wykonawcze do Kodeksu pracy i inne przepisy prawa pracy, np. ustawa o związkach zawodowych), które uniemożliwiają stawienie się pracownika do pracy i jej świadczenie, a także
  • inne przypadki niemożności wykonywania pracy wskazane przez pracownika i uznane przez pracodawcę za usprawiedliwiające nieobecność w pracy.

Do pierwszej grupy należą przykładowo przypadki wymienione w Kodeksie pracy, tj. czasowa niezdolność do pracy wskutek choroby, odosobnienie w związku z chorobą zakaźną, powołanie na ćwiczenia wojskowe albo na przeszkolenie wojskowe na czas do 3 miesięcy, urlop macierzyński.

Szeroki katalog takich okoliczności zawiera wskazane rozporządzenie, które wymienia sytuacje, w których pracodawca jest zobowiązany zwolnić pracownika z obowiązku świadczenia pracy:

  • w razie wezwania do osobistego stawienia się przed organem właściwym w zakresie powszechnego obowiązku obrony,
  • w razie wezwania pracownika do osobistego stawiennictwa przez organ administracji rządowej, samorządu terytorialnego, sądu, prokuratury, policji lub organ prowadzący postępowanie w sprawach o wykroczenia,
  • w celu wykonania czynności biegłego w postępowaniu administracyjnym, karnym przygotowawczym, sądowym lub przed kolegium do spraw wykroczeń (łączny wymiar zwolnień z tego tytułu nie może przekroczyć 6 dni w ciągu roku kalendarzowego),
  • w celu wzięcia udziału w posiedzeniu komisji pojednawczej w charakterze członka tej komisji, strony lub świadka,
  • w celu przeprowadzenia obowiązkowych badań lekarskich i szczepień ochronnych przewidzianych przepisami o zwalczaniu chorób zakaźnych, o zwalczaniu gruźlicy oraz o zwalczaniu chorób wenerycznych,
  • w celu udziału w charakterze świadka lub specjalisty w postępowaniu kontrolnym prowadzonym przez Najwyższą Izbę Kontroli.
reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia kadrowego

POLECANE

URLOPY WYPOCZYNKOWE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Rafał Mikołajewski

prawnik, doradca podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od kadry.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK