| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Leksykon kadrowca > Przesunięcie urlopu wypoczynkowego

Przesunięcie urlopu wypoczynkowego

Niekiedy pracodawca ma obowiązek przesunąć urlop na termin późniejszy. Dotyczy to niemożności rozpoczęcia przez pracownika urlopu w ustalonym terminie z przyczyn usprawiedliwiających nieobecność w pracy. Obligatoryjne przesunięcie urlopu ma na celu zapewnienie pracownikowi wykorzystania urlopu wypoczynkowego zgodnie z jego funkcją, tzn. umożliwienia mu zregenerowania sił fizycznych i psychicznych. Jeżeli w przypadku niezdolności pracownika do pracy urlop, który by przypadał na ten okres, nie może zostać efektywnie wykorzystany, uzasadnione jest jego przerwanie i przesunięcie na okres po ustaniu tych przyczyn.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że pracodawca nie może skutecznie udzielić urlopu wypoczynkowego pracownikowi niezdolnemu do pracy nawet wówczas, gdy pracownik wyraził na to zgodę, a więc udzielenie urlopu wypoczynkowego nie przerywa niezdolności pracownika do pracy. Pracownik nie ma obowiązku złożenia wniosku o przesunięcie terminu rozpoczęcia urlopu wypoczynkowego, jeżeli pracodawca wie o usprawiedliwionej przyczynie uniemożliwiającej wykorzystanie udzielonego urlopu.

Przyczyny uniemożliwiające wykonywanie pracy zostały zdefiniowane w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy.

Przyczynami usprawiedliwiającymi nieobecność pracownika w pracy są:

  • zdarzenia i okoliczności określone przepisami prawa pracy (takimi jak: Kodeks pracy, akty wykonawcze do Kodeksu pracy i inne przepisy prawa pracy, np. ustawa o związkach zawodowych), które uniemożliwiają stawienie się pracownika do pracy i jej świadczenie, a także
  • inne przypadki niemożności wykonywania pracy wskazane przez pracownika i uznane przez pracodawcę za usprawiedliwiające nieobecność w pracy.

Do pierwszej grupy należą przykładowo przypadki wymienione w Kodeksie pracy, tj. czasowa niezdolność do pracy wskutek choroby, odosobnienie w związku z chorobą zakaźną, powołanie na ćwiczenia wojskowe albo na przeszkolenie wojskowe na czas do 3 miesięcy, urlop macierzyński.

Szeroki katalog takich okoliczności zawiera wskazane rozporządzenie, które wymienia sytuacje, w których pracodawca jest zobowiązany zwolnić pracownika z obowiązku świadczenia pracy:

  • w razie wezwania do osobistego stawienia się przed organem właściwym w zakresie powszechnego obowiązku obrony,
  • w razie wezwania pracownika do osobistego stawiennictwa przez organ administracji rządowej, samorządu terytorialnego, sądu, prokuratury, policji lub organ prowadzący postępowanie w sprawach o wykroczenia,
  • w celu wykonania czynności biegłego w postępowaniu administracyjnym, karnym przygotowawczym, sądowym lub przed kolegium do spraw wykroczeń (łączny wymiar zwolnień z tego tytułu nie może przekroczyć 6 dni w ciągu roku kalendarzowego),
  • w celu wzięcia udziału w posiedzeniu komisji pojednawczej w charakterze członka tej komisji, strony lub świadka,
  • w celu przeprowadzenia obowiązkowych badań lekarskich i szczepień ochronnych przewidzianych przepisami o zwalczaniu chorób zakaźnych, o zwalczaniu gruźlicy oraz o zwalczaniu chorób wenerycznych,
  • w celu udziału w charakterze świadka lub specjalisty w postępowaniu kontrolnym prowadzonym przez Najwyższą Izbę Kontroli.
reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Anna Dylewska

Prawnik w kancelarii e|n|w|c

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »