| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Zbiorowe prawo pracy > Związki zawodowe > Wyrok SN z dnia 6 kwietnia 2006 r. sygn. III PK 12/06

Wyrok SN z dnia 6 kwietnia 2006 r. sygn. III PK 12/06

1. Oddalenie - na podstawie art. 8 k.p. - roszczenia o przywrócenie do pracy pracownika, podlegającego szczególnej ochronie przed rozwiązaniem z nim stosunku pracy, gdy rozwiązanie to w sposób oczywisty naruszało prawo (art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych, jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854 ze zm.), może mieć miejsce wyjątkowo, w okolicznościach szczególnie rażącego naruszenia obowiązków pracowniczych lub obowiązujących przepisów prawa. 2. Przewodniczący organizacji związkowej jako pracownik nie może ponosić negatywnych konsekwencji sporu o ujawnienie imiennej listy pracowników będących członkami zakładowej organizacji związkowej dla celów ustalenia zakresu zwolnienia przewodniczącego zarządu tej organizacji z obowiązku świadczenia pracy (sporu między organem zarządzającym pracodawcy a zarządem zakładowej organizacji związkowej). 3. W razie zmiany okoliczności uzasadniających udzielenie działaczowi związkowemu zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy (np. wskutek zmniejszenia się liczby członków zakładowej organizacji związkowej) pracownik korzystający dotychczas z takiego zwolnienia obowiązany jest podjąć pracę w odpowiednim wymiarze, a pracodawca może się tego od niego domagać w trybie stosownych poleceń.

1. Oddalenie - na podstawie art. 8 k.p. - roszczenia o przywrócenie do pracy pracownika, podlegającego szczególnej ochronie przed rozwiązaniem z nim stosunku pracy, gdy rozwiązanie to w sposób oczywisty naruszało prawo (art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych, jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854 ze zm.), może mieć miejsce wyjątkowo, w okolicznościach szczególnie rażącego naruszenia obowiązków pracowniczych lub obowiązujących przepisów prawa.

2. Przewodniczący organizacji związkowej jako pracownik nie może ponosić negatywnych konsekwencji sporu o ujawnienie imiennej listy pracowników będących członkami zakładowej organizacji związkowej dla celów ustalenia zakresu zwolnienia przewodniczącego zarządu tej organizacji z obowiązku świadczenia pracy (sporu między organem zarządzającym pracodawcy a zarządem zakładowej organizacji związkowej).

3. W razie zmiany okoliczności uzasadniających udzielenie działaczowi związkowemu zwolnienia z obowiązku świadczenia pracy (np. wskutek zmniejszenia się liczby członków zakładowej organizacji związkowej) pracownik korzystający dotychczas z takiego zwolnienia obowiązany jest podjąć pracę w odpowiednim wymiarze, a pracodawca może się tego od niego domagać w trybie stosownych poleceń.

Przewodniczący SSN Zbigniew Myszka

Sędziowie SN: Katarzyna Gonera (sprawozdawca), Roman Kuczyński

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 kwietnia 2006 r. sprawy z powództwa Marka K. przeciwko „S.” SA w L. o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie, na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie z dnia 6 października 2005 r. [...]

1. oddalił skargę kasacyjną

2. zasądził od pozwanej „S.” SA w Lublinie na rzecz powoda Marka K. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie wyrokiem z 11 października 2004 r. [...] przywrócił powoda Marka K. do pracy w pozwanej „S.” Spółce Akcyjnej w L. na dotychczasowych warunkach pracy i płacy oraz zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 33.337,71 zł tytułem wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy, pod warunkiem podjęcia pracy.

Sąd Rejonowy ustalił, że powód był zatrudniony w pozwanej Spółce od 1 stycznia 1990 r., ostatnio jako spawacz. W lutym 1998 r. został wybrany na przewodniczącego Komisji Międzyzakładowej NSZZ „Solidarność” w „S.” SA i L. SA. W związku z tym Komisja zwróciła się do pracodawcy o oddelegowanie powoda do pracy w Komisji począwszy od 1 marca 1998 r. do końca kadencji, informując, że organizacja związkowa zrzesza ogółem 556 członków, w tym 374 członków w „S.” SA. W maju 1998 r. powód został dodatkowo wybrany na członka zarządu Regionu Środkowowschodniego NSZZ „Solidarność” w L. W lutym 2000 r. zarząd „S.” SA zwrócił się do Komisji Międzyzakładowej o podanie liczby członków należących do zakładowej organizacji związkowej, stwierdzając, że liczba ta zmniejszyła się i nie przekracza 150 osób, a w związku z tym powód nie może już korzystać z całkowitego zwolnienia od świadczenia pracy w celu pełnienia funkcji związkowych. Komisja odpowiedziała, że nie ustały przyczyny uprawniające przewodniczącego do korzystania ze zwolnienia od pracy w pełnym wymiarze, jednak nie podała liczby członków związku. Na tym tle powstał spór między pracodawcą a organizacją związkową. Pismem z 8 kwietnia 2000 r. zarząd Spółki stwierdził, że według jego ustaleń liczba członków związku jest mniejsza niż 150 osób i w związku z tym wezwał powoda do stawienia się do pracy poczynając od 25 kwietnia 2000 r. W odpowiedzi na to pismo Komisja Międzyzakładowa poinformowała, że od 1 maja 2000 r. związek zawodowy będzie liczyć 143 członków i wobec tego wniosła o częściowe zwolnienie powoda od obowiązku świadczenia pracy w wymiarze 111 godzin, w poniedziałki, czwartki, piątki i soboty. Zarząd pozwanej Spółki nie uznał tej odpowiedzi za wystarczającą i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko - żądając podania imiennej listy członków związku oraz stawienia się powoda do pracy od 25 kwietnia 2000 r. Pismem z 8 maja 2000 r. Komisja Międzyzakładowa poinformowała zarząd Spółki, że powód jako przewodniczący związku powinien pracować w zakładzie pracy w wymiarze 32 godzin miesięcznie (co stanowi różnicę między miesięczną liczbą godzin pracy a liczbą członków związku zawodowego) i obowiązek ten zacznie realizować od 6 czerwca 2000 r. w każdy wtorek. Zarząd Spółki na tę propozycję nie wyraził zgody. Od tego czasu (czyli od maja 2000 r.) do akt osobowych powoda zaczęły wpływać notatki urzędowe jego bezpośrednich przełożonych dotyczące naruszania przez niego regulaminu pracy obowiązującego w pozwanej Spółce (np. opuszczania miejsca pracy bez zgody przełożonych, samowolnego wskazania okresu urlopu w planie urlopów, umieszczania artykułów prasowych i ogłoszeń na tablicach ogłoszeń w zakładzie pracy, samowolnego określenia dni pracy powoda, używania słów wulgarnych w stosunku do przełożonych). Kierownik wydziału Henryk M. w notatce służbowej z 12 maja 2000 r. „zawnioskował” o wypowiedzenie powodowi umowy o pracę z uwagi na jego nieobecność w pracy 9 maja 2000 r., z podobnym wnioskiem wystąpiła kierowniczka działu personalnego Anna W., która poinformowała zarząd, że od 9 maja 2000 r. powód ma na liście obecności odnotowane nieobecności nieusprawiedliwione. Kwestia ustalenia ilości dni pracy powoda i tego, w jakich dniach tygodnia ta praca ma być świadczona, była sporna i konfliktowa do końca zatrudnienia powoda w pozwanej Spółce. Zarząd Spółki twierdził, że związek zawodowy NSZZ „Solidarność” w „S.” SA liczy tylko 16 członków i w tych granicach określał powodowi zakres zwolnienia od świadczenia pracy, zaś związek zawodowy utrzymywał, że przynależy do niego powyżej 140 członków i w dostosowanym do tej liczby członków wymiarze powód jako przewodniczący Komisji Międzyzakładowej powinien świadczyć pracę na rzecz pozwanej Spółki. Na skutek tego sporu powód otrzymał 11 maja 2001 r. karę nagany za samowolne opuszczenie stanowiska pracy 9 maja 2001 r., od której wniósł sprzeciw do pracodawcy, powołując się na swoje uprawnienie do zwolnienia od pracy, proporcjonalne do ilości członków organizacji związkowej. Sprzeciw został odrzucony. Kolejną naganę powód otrzymał 3 sierpnia 2001 r., również za samowolne opuszczenie stanowiska pracy. Następne nagany z tej samej przyczyny powód otrzymał 26 września i 29 listopada 2001 r. Ponadto, 1 października 2001 r. powód otrzymał jeszcze jedną naganę, tym razem za używanie wulgarnych słów wobec Henryka M. i Mirosława P. Zachowanie powoda w trakcie pracy poddane było szczegółowemu nadzorowi ze strony bezpośrednich przełożonych, a każde odejście od stanowiska pracy - nawet chwilowe - szczegółowo opisywane w notatkach służbowych.

reklama

Polecamy artykuły

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Koszty podatkowe – wyłączenia i ograniczenia (PDF)14.90 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

URLOPY WYPOCZYNKOWE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Krzysztof Bogusz

Aplikant radcowski

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »