| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Wynagrodzenia > Składniki wynagrodzenia > Jakie są zasady ustalania wysokości oraz nabywania prawa do „trzynastki”

Jakie są zasady ustalania wysokości oraz nabywania prawa do „trzynastki”

Do końca marca każdego roku pracownikom jednostek sfery budżetowej są wypłacane dodatkowe wynagrodzenia roczne, tzw. trzynastki. Dodatkowe wynagrodzenie roczne przysługuje za pracę w poprzednim roku. Jednak nie wszyscy pracownicy zatrudnieni w 2009 r. nabędą prawo do „trzynastki” za ten rok.

Ustalanie uprawnień do wynagrodzenia rocznego

Pracodawcy przed naliczeniem wysokości i wypłatą „trzynastek” powinni sprawdzić, które osoby spełniają warunki uprawniające do jej uzyskania.

Wynagrodzenie roczne przysługuje pracownikom, a więc osobom zatrudnionym w ramach stosunku pracy (na podstawie umowy o pracę, mianowania, powołania, wyboru, spółdzielczej umowy o pracę). Rodzaj umowy o pracę oraz wymiar czasu pracy nie ma tu znaczenia. Świadczenia tego nie otrzymają natomiast m.in. zleceniobiorcy i osoby wykonujące zadania na podstawie umowy o dzieło.

Okresy zatrudnienia a prawo do „trzynastki”

„Trzynastka” przysługuje pracownikowi sfery budżetowej po przepracowaniu w danym zakładzie pełnego roku kalendarzowego (art. 2 ust. 1 ustawy o „trzynastkach”). Jeśli pracownik pracował krócej niż rok w danym roku kalendarzowym, prawo do dodatkowego wynagrodzenia rocznego przysługuje mu pod warunkiem przepracowania co najmniej 6 miesięcy. W tym przypadku wysokość „trzynastki” jest proporcjonalna do przepracowanego okresu (art. 2 ust. 2 ustawy o „trzynastkach”).

Wskazane okresy odnoszą się tylko do zatrudnienia u konkretnego pracodawcy. Nie należy tu zliczać okresów pracy w różnych jednostkach, nawet jeśli byłyby to podmioty ze sfery budżetowej.

WAŻNE!

Licząc okres zatrudnienia, od którego zależy prawo do „trzynastki” i jej wysokość, należy uwzględniać wyłącznie okres zatrudnienia u danego pracodawcy.

Prawo do „trzynastki” za dany rok może przysługiwać również pracownikowi, który przepracował mniej niż 6 miesięcy w tym roku. Dotyczy to sytuacji, gdy nieprzepracowanie tego okresu wynikało z:

● nawiązania stosunku pracy w trakcie roku kalendarzowego z nauczycielem i nauczycielem akademickim zgodnie z organizacją pracy szkoły (art. 2 ust. 3 pkt 1 ustawy o „trzynastkach”) – dotyczy to zarówno nauczycieli placówek feryjnych, jak i nieferyjnych (np. przedszkoli);

PRZYKŁAD

Szkoła wyższa przyjęła do pracy od 1 października 2009 r. osobę na stanowisko nauczyciela akademickiego. Mimo że osoba ta nie przepracowała 6 miesięcy w 2009 r., powinna otrzymać „trzynastkę” proporcjonalną do okresu zatrudnienia w ubiegłym roku.

● zatrudnienia pracownika do pracy sezonowej, jeżeli umowa o pracę została zawarta na sezon trwający nie krócej niż trzy miesiące (art. 2 ust. 3 pkt 2 ustawy o „trzynastkach”). Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z 3 kwietnia 1986 r. (II URN 20/86, OSNC 1987/2-3/45), sezon może obejmować także przełom roku, co oznacza, że „trzynastkę” wypłaca się za dany rok nawet wtedy, gdy przepracowany okres jest krótszy od 3 miesięcy, pod warunkiem że umowa obejmująca sezon została zawarta na okres nie krótszy niż 3 miesiące;

PRZYKŁAD

Marek W. został zatrudniony w urzędzie miasta do prac przy odśnieżaniu na okres od 1 listopada 2009 r. do 28 lutego 2010 r. Mimo tak krótkiego okresu zatrudnienia Marek W. powinien otrzymać w 2010 r. „trzynastkę” w wysokości proporcjonalnej do przepracowanego okresu 2 miesięcy w 2009 r. oraz osobno w 2011 r. – za pracę w 2010 r.

● powołania pracownika do czynnej służby wojskowej albo skierowania do odbycia służby zastępczej (art. 2 ust. 3 pkt 3 ustawy o „trzynastkach”);

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Monika Kurczab-Ligienza

Prawnik

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »