| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Wynagrodzenia > Rozliczanie wynagrodzeń > Czy po uchwale NSA trzeba opłacić zaległe składki i podatek od pakietów medycznych

Czy po uchwale NSA trzeba opłacić zaległe składki i podatek od pakietów medycznych

W związku z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego, który uznał wykupione dla pracowników pakiety medyczne za ich przychód podatkowy, pracodawcy, którzy nie pobierali zaliczek na podatek od tych świadczeń, mogą rozważyć dokonanie korekty. Należy jednak zauważyć, że uchwała ta nie rozstrzyga ostatecznie sporu, czy świadczenia te należało zaliczać do przychodów pracowników.

Opłata zaległych składek na ubezpieczenia społeczne

Uznanie, że pakiety medyczne są przychodem ze stosunku pracy, powoduje też konieczność korekty należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Podstawę wymiaru tych składek stanowi przychód w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, osiągany przez pracowników u pracodawcy z tytułu zatrudnienia w ramach stosunku pracy (art. 18 ust. 1 i art. 4 pkt 9 ustawy systemowej). Zaliczając wartość pakietów medycznych do przychodów pracownika należy je również uwzględnić w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i na ubezpieczenie zdrowotne.

Należności z tego tytułu ulegają przedawnieniu dopiero po upływie 10 lat licząc od dnia, w którym stały się wymagalne (art. 24 ust. 4 ustawy systemowej). Wskazywałoby to na konieczność dokonania za ten okres korekt składek zarówno ponoszonych przez pracownika, jak i przez pracodawcę. Zgodnie z art. 47 ust. 3c ustawy systemowej płatnik ma obowiązek przechowywać kopie deklaracji rozliczeniowych i imiennych raportów miesięcznych oraz dokumentów korygujących te dokumenty również przez okres 10 lat, ale liczonych od dnia ich przekazania do ZUS. Przepisy ustawy systemowej nie wymagają natomiast przechowywania dokumentów, które są podstawą obliczenia przychodu stanowiącego podstawę wymiaru składek. Natomiast przepisy podatkowe wymagają, aby płatnicy przechowywali dokumenty związane z poborem podatków do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania płatnika do celów podatkowych, co wynika z art. 32 § 1 Ordynacji podatkowej, czyli do upływu 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku (art. 70 § 1 Ordynacji). Możliwa jest zatem sytuacja, że płatnik, który nie ma już dokumentów dotyczących okresu po terminie przedawnienia do celów podatkowych (faktur za pakiety medyczne, umów z firmą świadczącą usługi medyczne, a w szczególności rozliczeń usług medycznych na poszczególnych pracowników dotyczących przyznanego im pakietu oraz jego wartości, ewentualnie innych dokumentów, z których wynikałaby ta wartość bądź na podstawie których mógłby ją ustalić), nie będzie mógł skorygować składek za te okresy. Nie miał bowiem wymogu przechowywania tych dokumentów po terminie, w którym nastąpiło przedawnienie zobowiązań podatkowych z tego tytułu.

Płatnik składek jest zobowiązany przechowywać listy płac, karty wynagrodzeń albo inne dowody, na podstawie których następuje ustalenie podstawy wymiaru emerytury lub renty, przez okres 50 lat od dnia zakończenia przez ubezpieczonego pracy u danego płatnika (art. 125a ust. 4 ustawy o emeryturach i rentach z FUS). Skoro jednak w podstawie wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne nie uwzględniał świadczeń z tytułu pakietów medycznych kierując się interpretacjami, że świadczenia te nie stanowią przychodów pracownika, to nie miał powodu przechowywać tych dokumentów po terminie przedawnienia do celów podatkowych.

Rezygnacja z dokonywania korekty

Płatnik może nie podejmować działań korygujących. W razie ewentualnej kontroli organu podatkowego i wydania decyzji o odpowiedzialności za zaległości podatkowe może odwołać się od tej decyzji do izby skarbowej, a następnie zaskarżyć ją do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Jeżeli skład tego sądu nie podzieli stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, to przedstawi sprawę do rozstrzygnięcia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w celu ponownego podjęcia uchwały (art. 269 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Z uwagi na to, że uchwały wydają różne składy sędziowskie, niewykluczone jest, że zapadnie inna uchwała niż dotychczasowa. Wadą takiego rozwiązania jest narastanie odsetek za zwłokę do czasu ich zapłaty. Korzyścią natomiast może być w niektórych przypadkach to, że do czasu wydania decyzji o odpowiedzialności płatnika mogą ulec przedawnieniu zaległości za niektóre okresy, w których pracownicy byli objęci pakietami medycznymi.

Autor:

ekspert w zakresie prawa podatkowego i rozliczenia pracowników

Źródło:

INFOR
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Xandia

Doradztwo finansowe

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »