| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > BHP > Wypadki przy pracy i choroby > Wylew a przyczyna wypadku przy pracy

Wylew a przyczyna wypadku przy pracy

W trakcie wykonywania pracy pracownik poczuł się źle. Podjęto czynności związane z udzieleniem pierwszej pomocy przedmedycznej i wezwano pogotowie. Po badaniach przeprowadzonych w oddziale intensywnej terapii okazało się, że pracownik doznał wylewu. Ustalono, że:pracownik wykonywał normalne obowiązki związane z wykonywaniem pracy na zajmowanym stanowisku,lekarz medycyny pracy nie stwierdził przeciwwskazań do zatrudnienia na zajmowanym stanowisku pracy,z zakresu czynności wykonywanych w dniu wypadku, nie wynikała potrzeba przenoszenia ciężarów o masie większej niż dopuszczonej przepisami dotyczącymi ręcznych prac transportowych.Czy w takiej sytuacji zdarzenie można uznać za wypadek przy pracy, a jeżeli tak, to jak ustalić przyczynę zewnętrzną?

Dla prawidłowego zakwalifikowania zdarzenia wypadkowego należy zabiegać o wydanie przez lekarza stosownego orzeczenia lekarskiego wydanego po dogłębnej analizie dokumentacji medycznej.

Uznania bądź nieuznania zdarzenia wypadkowego za wypadek przy pracy można dokonać dopiero po ustaleniu okoliczności i przyczyn wypadku i sporządzeniu dokumentacji powypadkowej (protokół powypadkowy wraz z dołączonymi do niego odebranymi przez zespół powypadkowy informacjami poszkodowanego i świadków oraz innymi dokumentami zebranymi w czasie ustalania okoliczności i przyczyn wypadku, w szczególności takimi jak:

  • pisemna opinia lekarza,
  • pisemna opinia innych specjalistów,
  • szkice lub fotografie miejsca wypadku,
  • odrębne zdanie złożone przez członka zespołu powypadkowego).

Za wypadek przy pracy uznaje się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą (wszystkie wymienione warunki muszą być spełnione łącznie).

Przepisy nie definiują pojęcia przyczyny zewnętrznej wypadku przy pracy. W orzecznictwie i piśmiennictwie akceptowany jest pogląd, że przyczynami zewnętrznymi zdarzeń wywołujących uraz lub śmierć mogą być wielorakie czynniki, których źródło nie jest związane z organizmem poszkodowanego – źródło leży poza poszkodowanym, zdarzenie nastąpiło na skutek działania czynników zewnętrznych.

Przyczyna zewnętrzna

W świetle orzecznictwa przyczyną sprawczą – zewnętrzną zdarzenia może być:

  • każdy czynnik zewnętrzny (tzn. niewynikający z wewnętrznych właściwości człowieka), zdolny wywołać w istniejących warunkach szkodliwe skutki, w tym także pogorszyć stan pracownika dotkniętego już schorzeniem samoistnym – wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 15 grudnia 1994 r., II APr 41/94 OSA 1995/2/16; Sądu Najwyższego – Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 18 sierpnia 1999 r., II UKN 87/99, OSNAPiUS 2000/20/760),
  • wykonywanie codziennych obowiązków pracowniczych, jeżeli przyczyniły się w znaczącym stopniu do pogorszenia samoistnej choroby pracownika – wyrok Sądu Najwyższego z 5 lutego 1997 r., II UKN 85/96, OSNP 1997/19/386,
  • nadmierny wysiłek
  • praca w normalnych warunkach może, przy uwzględnieniu indywidualnego stanu psychicznego i faktycznego pracownika, stanowić dla niego nadmierny wysiłek i stać się przyczyną zewnętrzną wypadku przy pracy (wyrok Sądu Najwyższego z 9 lipca 1991 r., II PRN 3/91, PiZS 1991/8/65),
  • nadmierny wysiłek fizyczny, przy uwzględnieniu rozwijającego się stanu chorobowego u pracownika, może być uznany za przyczynę zewnętrzną wypadku przy pracy (wyrok Sądu Najwyższego z 28 stycznia 1998 r., II UKN 482/97, OSNAPiUS 1999/2/63),
  • przy ocenie nadmiernego wysiłku, jako przyczyny zewnętrznej wypadku przy pracy, należy mieć na uwadze nie tylko rodzaj wykonywanych czynności, ale także warunki i okoliczności, w których czynności te są wykonywane (wyrok Sądu Najwyższego – Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 8 listopada 1994 r., II PRN 7/94, OSNAPiUS 1995/9/108),
  • wysiłek fizyczny, powodujący w czasie pracy uszkodzenie organu wewnętrznego pracownika dotkniętego schorzeniem samoistnym, może uzasadniać uznanie tego zdarzenia za wypadek przy pracy, jeżeli wysiłek ten, będący zdarzeniem zewnętrznym, w sposób istotny przyspieszył bądź pogorszył istniejący już stan chorobowy (wyrok Sądu Najwyższego – Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 10 lutego 1977 r., III PR 194/76, OSNCP 1977/10, poz. 196).

Przyczyna wewnętrzna

Przyczynę zewnętrzną należy odróżnić od przyczyny wewnętrznej – tkwiącej w organizmie poszkodowanego, która również może skutkować zaistnieniem urazu. Nie można wykluczyć, że zdarzenie wypadkowe mogło zaistnieć wskutek równoczesnego zaistnienia przyczyn zewnętrznych i wewnętrznych (np. schorzenia także przewlekłego, które nie było przeciwwskazaniem do wykonywania pracy).

Istnieją schorzenia, które w pewnym momencie, niezależnie od wykonywanych w zatrudnieniu czynności, mogą doprowadzić do upośledzenia lub wręcz zahamowania funkcjonowania ustroju w sposób nawet nagły. Niemniej jednak nie mogą one stanowić przyczyny zewnętrznej wypadku.

Podstawa prawna:

  • rozporządzenie Rady Ministrów z 1 lipca 2009 r. w sprawie ustalania okoliczności i przyczyn wypadków przy pracy (DzU nr 105, poz. 870).
reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Dr n.prawnych Roman Ziembiński

Od ponad 20 lat doradza i asystuje w prowadzeniu postępowań upadłościowych i naprawczych oraz przejmuje tymczasowy zarząd kryzysowy w wielu firmach krajowych i zagranicznych.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »