| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > BHP > Ppoż > Ochrona przeciwpożarowa cz. III

Ochrona przeciwpożarowa cz. III

Obowiązek wyposażania budynku, obiektu budowlanego lub terenu w wymagane urządzenia przeciwpożarowe i gaśnice, z równoczesnym obowiązkiem zapewnienia ich konserwacji oraz naprawy w sposób gwarantujący ich sprawne i niezawodne funkcjonowanie, znacznie podnosi bezpieczeństwo pracy w firmie.


Szczegóły dotyczące wyposażania obiektów w gaśnice zostały zawarte w Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 21 kwietnia 2006 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków innych obiektów budowlanych i terenów (DzU nr 80 poz. 563), który stanowi że każdy budynek użyteczności publicznej, budynek produkcyjny, magazynowy, inwentarski oraz plac składowy powinien być wyposażony w gaśnice przenośne spełniające wymagania Polskich Norm będących odpowiednikami norm europejskich (EN) dotyczących gaśnic, lub w gaśnice przewoźne zwane też agregatami gaśniczymi. Z obowiązku wyposażania w gaśnice zwolnione są budynki mieszkalne jedno i wielorodzinne.

Obowiązujące obecnie w Polsce przepisy, w znaczny sposób uprościły zasady dotyczące ilości i miejsc lokalizacji gaśnic. W budynkach użyteczności publicznej ilość gaśnic zależy wyłącznie od kategorii zagrożenia ludzi oraz jego powierzchni, w obiektach inwentarskich i przemysłowych również od współczynnika obciążenia ogniowego, czyli wartości cieplnej średniej ilości materiałów palnych zgromadzonych na 1 m2 jego powierzchni. Biorąc pod uwagę, że gaśnice produkowane są w stosunkowo szerokim asortymencie pojemności, zamiast określania konkretnego typu, wprowadzono pojęcie jednej jednostki masy lub objętości środka gaśniczego zawartego w gaśnicach, wynoszącej 2 kg lub 3 dm3. Tak więc jedna jednostka masy środka gaśniczego w budynkach kwalifikowanych do kategorii zagrożenia ludzi, z wyjątkiem przypadków określonych w przepisach szczególnych, powinna przypadać na każde 100 m2 powierzchni strefy pożarowej niechronionej stałym urządzeniem gaśniczym w budynku lub jego części. Podobny współczynnik obowiązuje również w obiektach o obciążeniu ogniowym przekraczającym wartość 500 MJ/m2 oraz pomieszczenia zagrożone wybuchem. W pozostałych budynkach i obiektach, jedna jednostka powinna przypadać na każde 300 m2 strefy.

Drugim kryterium jest dostępność, czyli odległość dojścia do najbliższej gaśnicy, która nie powinna być większa niż 30 metrów. Oznacza to, że mniejszych pomieszczeniach, zamiast np. trzech gaśnic dwukilogramowych można zamiennie zastosować jedną gaśnicę sześciokilogramową.

Podejmując decyzję o wyborze rodzaju gaśnicy, należy uwzględnić charakter materiałów palnych występujących w rozpatrywanej strefie. W celu łatwiejszego usystematyzowania, materiały palne podzielono na kilka grup oznaczonych dużymi literami alfabetu.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Dowson Holdings Limited

Optymalizacja podatkowa, konta i spółki zagraniczne

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »