| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > BHP > Ochrona indywidualna > Ręczne prace transportowe – ryzyko zawodowe

Ręczne prace transportowe – ryzyko zawodowe

Przeciwdziałanie niebezpiecznym dla zdrowia zjawiskom, polegające na eliminowaniu lub zmniejszaniu uciążliwości i czynników ryzyka związanych z ręcznym przemieszczaniem ładunków, jest jednym z najistotniejszych obowiązków pracodawców. Dlatego warto wiedzieć, jak w odpowiedni sposób zorganizować pracę, w jaki niezbędny sprzęt pomocniczy oraz środki ochrony indywidualnej należy wyposażyć pracowników.

Wymagać to będzie odpowiedzi m.in. na następujące pytania:

1) czy przedmiot:

  • charakteryzuje się masą w granicach dopuszczalności (należy zwrócić uwagę na normatywy higieniczne, w szczególności dla kobiet oraz pracowników młodocianych),
  • jest łatwy do uchwycenia według oceny osoby kierującej pracownikami,
  • jest stabilny (nie wystąpią nagłe ruchy przedmiotu),
  • jest usytuowany tak, że nie wymaga trzymania lub operowania w odległości od tułowia pracownika (w razie konieczności przenoszenia przedmiotu trzymanego w odległości większej niż 30 cm od tułowia należy zmniejszyć o połowę dopuszczalną masę przedmiotu przypadającą na jednego pracownika lub zapewnić wykonywanie tych czynności przez co najmniej dwóch pracowników), ze względu na swój kształt lub strukturę jest bezpieczny z punktu widzenia zagrożeń mechanicznych (nie spowoduje urazów u pracownika, zwłaszcza w przypadku kolizji);

2) czy organizacja pracy, w tym stosowany sposób wykonywania pracy:

  • zapewnia, by koszt energetyczny pracy fizycznej dynamicznej (podnoszenie i przenoszenie przedmiotów) nie przekraczał 2000 kcal (8375 kJ) na zmianę roboczą (aby sprawdzić faktyczny wydatek energetyczny przy tych pracach wskazane jest przeprowadzenie pomiarów tego czynnika. Uproszczone sposoby umożliwiają dokonanie tego za pomocą urządzenia – Miernika Wydatku Energetycznego – przez osoby przeszkolone w zakresie jego stosowania, bez konieczności opłacania laboratorium akredytowanego. Alternatywą dla tego sposobu może być dokonanie szacunku wydatku energetycznego z zastosowaniem metody chronometrażowo-tabelarycznej, np. wg Lehmanna lub polskiej normy PN EN ISO 8996:2005. Pamiętać jednak należy, że metody szacunkowe są mniej dokładne),
  • nie dopuszcza przemieszczania przedmiotu tylko poprzez skręt tułowia,
  • nie dopuszcza wykonania pracy przy pochyleniu tułowia pracownika o kąt większy od 45°;

3) czy środowisko pracy:

  • w tym stanowisko pracy lub jego otoczenie umożliwia przemieszczanie przedmiotu na wysokości zapewniającej bezpieczeństwo,
  • w tym powierzchnia jest równa, niestwarzająca zagrożenia przy poruszaniu się (np. nie jest śliska w zetknięciu ze spodem obuwia pracownika),
  • w tym podłoga i powierzchnia robocza mają ten sam poziom, co nie wymusza przemieszczania przedmiotów na różnych wysokościach (niedopuszczalne jest ręczne przemieszczanie przedmiotów przez pomieszczenia, schody, korytarze albo drzwi zbyt wąskie w stosunku do rozmiarów tych przedmiotów, jeżeli stwarza to zagrożenia wypadkowe),
  • w tym podłoga lub powierzchnia oparcia stóp jest stabilna,
  • w tym temperatura, wilgotność i wentylacja są dostosowane do wykonywanej pracy (zbyt niska temperatura powietrza w pomieszczeniu pracy może powodować kłopoty z pochwyceniem ładunku ze względu na trudności w zginaniu stawów i odczuwaniu chłodu; zbyt wysoka temperatura może powodować nadmierne pocenie się rąk i kłopoty z utrzymaniem ładunku „ślizgającego” się w rękach);

4) czy indywidualne predyspozycje pracownika:

  • umożliwiają mu manipulowanie ładunkiem (należy zwrócić uwagę na normatywy higieniczne określające dopuszczalne masy przemieszczanych ładunków),
  • w tym stan zdrowia pozwala pracownikowi na operowanie ładunkiem (brak przeciwwskazań lekarskich do wykonywania tego typu prac).

Jeśli odpowiedzi na te i inne związane z zagadnieniem pytania, obserwacja sposobów wykonywania pracy czy informacje pochodzące bezpośrednio od pracowników (np. o odczuwalnym zmęczeniu podczas operowania ładunkami nawet poniżej wartości normatywnych) wskażą na występowanie zagrożeń, należy podjąć środki zaradcze.

Mogą one obejmować różnorodne działania, jednak najważniejsze, by były adekwatne do warunków otoczenia oraz możliwości pracowników.

KROK 3

Zmniejszanie ryzyka zawodowego związanego z ręcznymi pracami transportowymi

Prowadzenie ręcznych prac transportowych, w tym stosowane metody pracy powinny zapewnić w szczególności:

  • ograniczenie długotrwałego wysiłku fizycznego, w tym zapewnienie odpowiednich przerw w pracy na odpoczynek,
  • wyeliminowanie nadmiernego obciążenia układu mięśniowo-szkieletowego pracownika, a zwłaszcza urazów kręgosłupa, związanego z rytmem pracy wymuszonym procesem pracy,
  • ograniczenie do minimum odległości ręcznego przemieszczania przedmiotów,
  • uwzględnienie wymagań ergonomii.

Przy ręcznym przemieszczaniu przedmiotów należy zapewnić sprzęt pomocniczy odpowiednio dobrany do ich wielkości, masy i rodzaju, zapewniający bezpieczne oraz dogodne wykonywanie pracy.

Działania zapobiegawcze powinny być rozpatrywane i realizowane w kolejności od najważniejszych (najwyższy poziom ryzyka związany z danym zagrożeniem) do najmniej ważnych (ryzyko akceptowalne – jednak działania mogą wpłynąć na polepszenie komfortu pracy).

I tak, na początek należy zastanowić się nad możliwością wyeliminowania zagrożenia lub znacznego ograniczenia jego oddziaływania na pracownika w środowisku pracy.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

PROMAG S.A.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »