Jakich danych polskie organy mogą żądać od cudzoziemców?

Zgodnie z ustawą z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, w postępowaniach dotyczących m.in. zezwoleń na pracę mogą być przetwarzane następujące dane cudzoziemca:

1.  imię (imiona) i nazwisko;
2.  nazwisko poprzednie;
3. nazwisko rodowe;
4.  płeć;
5. imię ojca;
6. imię i nazwisko rodowe matki;
7. data urodzenia lub wiek;
8. miejsce i kraj urodzenia;
9. rysopis: wzrost w centymetrach, kolor oczu, znaki szczególne;
10. odciski linii papilarnych;
11. obywatelstwo;
12. narodowość;
13. stan cywilny;
14. wykształcenie;
15. zawód wykonywany;
16. miejsce pracy;
17. miejsce zamieszkania lub pobytu;
18. informacje o karalności, o prowadzonych przeciwko niemu postępowaniach karnych i postępowaniach w sprawach o wykroczenia oraz o wydanych w stosunku do niego orzeczeniach w postępowaniu sądowym lub administracyjnym;
19. stosunek do służby wojskowej;
20. informacje o podróżach i pobytach zagranicznych w okresie ostatnich 5 lat;
21. numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL);
22. wizerunek twarzy.

W postępowaniu w sprawie o wydanie lub przedłużenie wizy, o odmowę wjazdu
oraz w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony mogą być również przetwarzane dane dotyczące stanu zdrowia cudzoziemca.

Przeczytaj również: Badania okresowe i kontrolne jako część akt osobowych pracownika

Odciski linii papilarnych można pobrać od cudzoziemca, który ukończył 14 lat.

Porównaj: Kim jest pracownik młodociany (art.190)