Czy praca zdalna zostanie uregulowana w Kodeksie pracy?

Interpelacja nr 9326 do ministra rodziny, pracy i polityki społecznej w sprawie pracy zdalnej

Zgłaszający: Anna Kwiecień

Data wpływu: 31-07-2020

Szanowna Pani Minister!

Osoby zgłaszające się do mojego biura poselskiego bardzo pozytywnie oceniają działania rządu w obliczu pandemii koronawirusa. Zaproponowana przez rząd tarcza antykryzysowa realnie pomaga ochronić miejsca pracy i wspiera w zachowaniu bezpieczeństwa finansowego firm i pracowników. Jedną z form wsparcia jest możliwość pracy zdalnej. Praca zdalna jest szczególnie dobrze oceniana przez osoby czynne zawodowo, które pragną pogodzić swoją aktywność zawodową z możliwością sprawowania opieki nad innymi członkami rodziny. Praca zdalna stwarza też ogromne możliwości dla osób niepełnosprawnych.

Polecamy: Tarcza antykryzysowa – Prawo pracy i ZUS. Pakiet 5 ebooków

W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z pytaniami:

1. Czy praca zdalna zostanie wpisana do Kodeksu pracy jako jedna z możliwości świadczenia pracy poza siedzibą pracodawcy, w chwili gdy ustanie pandemia?
2. W jakim okresie można spodziewać się zakończenia prac legislacyjnych na poziomie rządu w sprawie rozwiązań umożliwiających pracę zdalną jako jedną z form wykonywania pracy poza siedzibą firmy?

Odpowiedź na interpelację nr 9326 w sprawie pracy zdalnej

Odpowiadający: sekretarz stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej Stanisław Szwed

Warszawa, 19-08-2020

Szanowna Pani Marszałek!

W odpowiedzi na interpelację nr 9326 złożoną przez Panią Posłankę Annę Kwiecień uprzejmie wyjaśniam, co następuje.

Pandemia koronawirusa wpłynęła niemal na wszystkie sfery życia, dotyczy to także pracy zdalnej, z której korzysta duża liczba pracodawców i pracowników. Wprowadzona w art. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374, z późn. zm.) możliwość pracy zdalnej została wykorzystana na szeroką skalę.

Uprzejmie wyjaśniam, że obecnie oczekuje na podpisanie przez Prezydenta RP ustawa z dnia 24 lipca 2020 r. o zmianie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw [red. ustawa została podpisana przez Prezydenta dnia 18 sierpnia 2020 r. i została opublikowana w Dzienniku Ustaw 20 sierpnia 2020 r.]. Przepisami tej ustawy wprowadza się zmiany m.in. w art. 3 ust. 1 ww. ustawy z dnia 2 marca 2020 r., dotyczące możliwości wykonywania pracy zdalnej. Zgodnie z nowym brzmieniem tego przepisu w celu przeciwdziałania COVID-19 pracodawca będzie mógł polecić pracownikowi wykonywanie, przez czas oznaczony, pracy określonej w umowie o pracę, poza miejscem jej stałego wykonywania (praca zdalna) - w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID-19, oraz w okresie 3 miesięcy po ich odwołaniu. Zmiana ta ma wejść w życie z dniem 5 września 2020 r. (art. 4 pkt 1 i art. 13 pkt 1 ww. ustawy z dnia 24 lipca br.).

Oznacza to, że z dniem 5 września br. korzystanie z rozwiązania dotyczącego możliwości wykonywania pracy zdalnej zostałoby wydłużone na cały okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID-19, oraz w okresie 3 miesięcy po ich odwołaniu. Powyższe rozwiązanie wychodzi naprzeciw oczekiwaniom zarówno pracowników, jak i pracodawców, zwłaszcza w związku z niepewną sytuacją związaną ze stanem epidemii.

Pragnę wyjaśnić, że uznając potrzebę wprowadzenia zmian do przepisów Kodeksu pracy dotyczących wykonywania pracy zdalnej, w dniu 10 sierpnia br. wystąpiłem do Przewodniczącego Zespołu Problemowego ds. prawa pracy Rady Dialogu Społecznego z prośbą o objęcie przedmiotowego zagadnienia porządkiem obrad Zespołu. Moje wystąpienie było spowodowane wolą podjęcia prac nad uregulowaniem zasad pracy zdalnej w przepisach Kodeksu pracy w taki sposób, aby zabezpieczyć interesy obu stron stosunku pracy, mając także na względzie, że praca ta byłaby wykonywana nie w nadzwyczajnych warunkach (w celu przeciwdziałania COVID-19 i przez określony czas), ale byłaby ona stosowana na stałe, w typowych warunkach.

Jednocześnie zauważam, że możliwość wykonywania pracy zdalnej na podstawie art. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, charakteryzująca się dużą elastycznością, została wprowadzona doraźnie i w określonym celu, tj. w celu przeciwdziałania COVID-19. Z tych względów nie byłoby zasadne przeniesienie jej bez żadnych modyfikacji do przepisów Kodeksu pracy. Dlatego podjęcie prac legislacyjnych mających na celu wprowadzenie do Kodeksu pracy na stałe rozwiązań prawnych dotyczących świadczenia pracy w formie pracy zdalnej wymaga szerokiej dyskusji zainteresowanych stron, a sposób, w jaki zostaną ukształtowane te rozwiązania, będzie uzależniony od wyniku pracy na forum Rady Dialogu Społecznego. Ministrowi Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej zależy na tym, aby zaproponowane rozwiązania zostały zaakceptowane zarówno przez stronę społeczną - związki zawodowe, jak i organizacje pracodawców – w drodze konsensusu stron. W trakcie tych prac nie można także pominąć funkcjonujących obecnie w Kodeksie pracy regulacji dotyczących wykonywania pracy w formie telepracy, mając jednakże na względzie, że praca zdalna wydaje się być szerszym pojęciem niż telepraca.

Z uwagi na powyższe nie jest jeszcze obecnie możliwe określenie dokładnego terminu zakończenia prac nad tymi regulacjami.

Mam nadzieję, że przedstawione powyżej informacje i wyjaśnienia uzna Pani Marszałek za satysfakcjonujące i wyczerpujące.

Z wyrazami szacunku

MINISTER

z up. Stanisław Szwed
Sekretarz Stanu