Podjęcie działalności w innym państwie a ubezpieczenie

Dlatego też rozporządzenia unijne przewidują szczególną zasadę dotyczącą osób prowadzących działalność na własny rachunek, pracujących tymczasowo w innym państwie członkowskim, która to zasada jest podobna - ale nie identyczna – do zasady dotyczącej pracowników delegowanych.

Zasada ta przewiduje, że osoba normalnie prowadząca działalność na własny rachunek w delegującym państwie członkowskim, która wykonuje podobną działalność w państwie członkowskim zatrudnienia, nadal podlega ustawodawstwu państwa delegującego, pod warunkiem, że okres tej pracy nie przekracza 24 miesięcy.

Czytaj także: Jak obliczana jest emerytura mieszana i kto ma do niej prawo

Rozporządzenia przewidują, że osoba, „która normalnie wykonuje działalność jako osoba pracująca na własny rachunek” oznacza osobę, która zwykle prowadzi znaczną część działalności na terytorium państwa członkowskiego, w którym ma swoją siedzibę. Dotyczy to w szczególności osoby, która:

• prowadziła działalność na własny rachunek przez jakiś czas przed datą przeniesienia się do innego państwa członkowskiego, oraz
• spełnia wszelkie niezbędne wymogi odnośnie swojego przedsiębiorstwa w państwie członkowskim, w którym posiada siedzibę i utrzymuje środki pozwalające jej na prowadzenie działalności po powrocie.

Polecamy serwis: ZUS

Przy ustalaniu, czy dana osoba normalnie prowadzi działalność na własny rachunek w delegującym państwie członkowskim, ważne jest zbadanie powyższych kryteriów.
Takie badanie może obejmować ocenę, czy dana osoba:

• posiada biuro w państwie delegującym;
• płaci podatki w państwie delegującym;
• posiada numer identyfikacyjny VAT w państwie delegującym;
• jest zarejestrowana w izbie handlowej lub organizacji zawodowej w państwie delegującym;
• posiada legitymację zawodową w państwie delegującym.

Źródło:www.zus.pl