Kiedy świadczenia za czas niezdolności do pracy nie wchodzą do podstawy wymiaru składek

Wynagrodzenie chorobowe
W każdym roku kalendarzowym pracownikowi, który z powodu choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną stał się niezdolny do pracy, za pierwsze 33 dni tej niezdolności przysługuje prawo do wynagrodzenia finansowanego ze środków pracodawcy. Jedynie w przypadku, gdy niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy, od pierwszego dnia niezdolności do pracy pracownik ma prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego.

Wynagrodzenie chorobowe przysługuje w wysokości 80% wynagrodzenia, chyba że:
• obowiązujące u danego pracodawcy przepisy prawa pracy przewidują wyższe wynagrodzenie z tego tytułu,
• przysługuje w wysokości 100% wynagrodzenia, ponieważ niezdolność do pracy:
– została spowodowana wypadkiem w drodze do pracy lub z pracy,
– przypada w okresie ciąży,
– niezdolność do pracy wynika z poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów.

Ustalone w tej wysokości wynagrodzenie chorobowe podlega zwolnieniu ze składek na ubezpieczenia społeczne. Zatem od kwot wynagrodzenia chorobowego nie nalicza się składek na ubezpieczenia społeczne, pod warunkiem że zostało ono wypłacone w przysługującej wysokości i że nie zostało wypłacone nienależnie.

Przykład:

Pracownik jest zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy. W okresie od 2 stycznia do 27 stycznia 2007 r. był niezdolny do pracy z powodu choroby i za 26 dni kalendarzowych otrzymał wynagrodzenie chorobowe. Od 1 lutego 2006 r. podjął dodatkowe zatrudnienie w niepełnym wymiarze czasu pracy u innego pracodawcy, który jest uprawniony do wypłaty zasiłków z ubezpieczenia społecznego swoim pracownikom. Od 15 do 25 czerwca br. pracownik przebywał na zwolnieniu lekarskim.
Pracodawca, u którego pracownik ten jest zatrudniony na niepełny etat, wypłacił mu wynagrodzenie chorobowe za cały okres przedłożonego zwolnienia, ale z podstawy wymiaru składek jako wynagrodzenie chorobowe zwolniona jest tylko kwota należna za okres od 15 do 21 czerwca br.
W przypadku gdy w ciągu roku kalendarzowego pracownik podejmuje dodatkowe zatrudnienie, do okresu 33 dni niezdolności do pracy, w którym zachowuje prawo do wynagrodzenia, wliczone zostają okresy wypłaty tego wynagrodzenia przed podjęciem dodatkowego zatrudnienia. W związku z tym pracodawca musi rozliczyć kwotę wynagrodzenia chorobowego wypłaconego za okres od 22 do 25 czerwca br. jako zasiłek chorobowy z ubezpieczenia chorobowego.

Ustalając podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne pracowników nie stosuje się wyłączenia wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy z powodu choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną.

Podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne pomniejsza się o kwoty składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe i chorobowe finansowanych przez pracownika. Ponieważ od wynagrodzenia chorobowego nie odprowadza się tych składek, podstawą wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne jest pełna kwota tego wynagrodzenia.

Do podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie zdrowotne nie stosuje się ponadto ograniczenia do kwoty trzydziestokrotności przeciętnego wynagrodzenia, co ma miejsce w przypadku określania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe.

Składkę na ubezpieczenie zdrowotne należy więc naliczyć i odprowadzić od pełnej kwoty wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy wypłaconego pracownikowi, mimo że za ten okres nie odprowadza się składek na ubezpieczenia społeczne, nawet jeśli w danym roku kalendarzowym przychód pracownika przekroczył już wartość trzydziestokrotności przeciętnego wynagrodzenia.

Przykład: