| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Emerytury i renty > Wyrok SN z dnia 11 lutego 2005 r., sygn. I UK 177/04

Wyrok SN z dnia 11 lutego 2005 r., sygn. I UK 177/04

Przy ocenie niezdolności do pracy określonej w art. 12 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.) nie można pomijać stop­nia niepełnosprawności ubezpieczonego ustalonego na podstawie art. 3, art. 4 i art. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. Nr 123, poz. 776 ze zm.).  

Następnie, Sąd Apelacyjny w Katowicach wyrokiem z dnia 4 listopada 2003 r. [...] oddalił apelację wnioskodawczyni od powyższego wyroku Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 22 lipca 2002 r. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd Apelacyjny w Katowicach w pełni podzielił ustalenia i oceny dokonane w wyniku postępowania do­wodowego w rozpoznawanej sprawie przez Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej, a po­nadto stwierdził, że: „Nie stanowi dowodu przeciwnego w sprawie orzeczenie z dnia 17 lipca 2003 r. Powiatowego Zespołu d.s. Orzekania o Niepełnosprawności w Cie­szynie o zaliczeniu ubezpieczonej do lekkiego stopnia niepełnosprawności. Istotnie, jednym z kryteriów naruszenia sprawności organizmu, pozwalającym na stwierdzenie lekkiego stopnia niepełnosprawności, jest ograniczenie w wykonywaniu pracy zarob­kowej, obniżające wydajność pracy na danym stanowisku (§ 31 rozporządzenia Mini­stra Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzeka­nia o niepełnosprawności - Dz.U. Nr 139, poz. 1328), jednakże nie jest to jedno­znaczne z występowaniem, spowodowanym naruszeniem sprawności organizmu, znacznego ograniczenia zdolności do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwali­fikacji, co stanowi o częściowej niezdolności do pracy. Należy mieć na uwadze fakt, że kontrola Sądów obu instancji dotyczy prawidłowości decyzji organu rentowego z dnia 4 grudnia 2001 r. Jeżeli w stanie zdrowia ubezpieczonej doszłoby do istotnego pogorszenia po wydaniu rozstrzygnięcia przez Sąd I instancji, dokumentując to sto­sownym zaświadczeniem o stanie zdrowia wydanym przez lekarza prowadzącego dla celów świadczeń z ubezpieczenia społecznego, ubezpieczona w każdej chwili mogła i może ponowić wniosek o rentę.”

W kasacji od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 4 listopada 2003 r. pełnomocnik wnioskodawczyni zarzucił: po pierwsze - rażące naru­szenie art. 57 w związku z art. 12 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w związku z § 31 rozporządzenia Ministra Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności - powoływanego nadal jako: rozporządzenie w sprawie orzekania o niepełnosprawności) „poprzez przyjęcie, że u powódki nie występuje niezdolność do pracy w rozumieniu art. 12 ustawy o FUS oraz nie przysługuje jej renta z tytułu niezdolności do pracy na podstawie art. 57 ustawy o FUS w sytuacji, gdy wobec powódki orzeczono lekki stopień niepełnosprawności, którego jedynym kryterium występowania jest istotne obniżenie zdolności do wyko­nywania pracy”; po drugie - naruszenie art. 236 k.p.c. „poprzez niedopuszczenie przez Sąd dowodów wnioskowanych przez powódkę odnośnie uwzględnienia przez biegłych w sporządzanych przez nich opiniach również innych wskazywanych przez nią dolegliwości, które w znacznym stopniu wpływają na możliwość podejmowania przez nią pracy” oraz art. 233 k.p.c. „poprzez nie rozważenie przez Sąd Apelacyjny w sposób wszechstronny materiału dowodowego w sprawie.” Równocześnie, pełnomocnik wnioskodawczyni wskazał, że okolicznościami uzasadniającymi przyjęcie kasacji do rozpoznania są: po pierwsze - istotne zagadnienie prawne, jakim jest wzajemna relacja do siebie art. 12 ustawy o emeryturach i rentach z FUS i § 31 rozporządzenia w sprawie orzekania o niepełnosprawności oraz odpowiedź na pytanie: czy kryteria naruszonej sprawności organizmu powodujące istotne obniżenie zdolności do wykonywania pracy z § 31 rozporządzenia w sprawie orzekania o niepełnosprawności wyczerpują pojęcie częściowej utraty zdolności do pracy zarobkowej z art. 12 ustawy o emeryturach i rentach z FUS i w związku z tym mogą mieć znacze­nie decydujące przy orzekaniu o częściowej utracie zdolności do pracy przez organ rentowy; a po drugie - „oczywiste naruszenie prawa przez powyższe orzeczenie poprzez oparcie się przy ocenie dowodów na opiniach biegłych, które wskazują rozbieżne rozstrzygnięcia odnośnie stanu zdrowia i zdolności do pracy powódki, oraz przez nie wydanie przez Sąd odpowiedniego postanowienia o uzupełnieniu opinii biegłych o badania tych dolegliwości, na jakie uskarża się powódka i w oparciu o które domaga się stwierdzenia wobec niej niezdolności do pracy, a jakich przepro­wadzenie było przez nią wnioskowane”, a także oczywiste naruszenie art. 233 k.p.c. „poprzez nie uwzględnienie w orzekaniu w sposób wszechstronny zgromadzonego materiału dowodowego.” W konsekwencji, w kasacji sformułowany został wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Ka­towicach do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania kasa­cyjnego.

Czytaj także

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Potrącenia komornicze i administracyjne z wynagrodzeń69.30 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

SKŁADKI ZUS 2020

reklama

Ostatnio na forum

Wszystko co musisz wiedzieć o PPK

Eksperci portalu infor.pl

AKSJOM Doradztwo Aktuarialne

Specjalizujemy się zarówno w wycenie rezerw na świadczenie pracownicze (zgodnie z MSR 19 i KSR 6) jak i w usługach konsultingowych na rzecz instytucji finansowych (usługi aktuarialne, Wypłacalność II, zarządzanie ryzykiem, rachunkowość zakładów ubezpieczeń).

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »