Roszczenia za szkodę spowodowaną wypadkiem przy pracy

Po pierwsze, zdarzenie wywołujące szkodę musi być uznane za wypadek przy pracy. Rodzaje zdarzeń stanowiących wypadek przy pracy, a także zdarzeń traktowanych na równi z wypadkiem przy pracy określa art. 3 ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (DzU z 2009 r. nr 167, poz. 1322 ze zm.). Dokonując uogólnienia, należy stwierdzić, że każde ze zdarzeń wskazanych w ustawie pozostaje w związku z wykonywaniem pracy. Nieuzasadnione byłoby więc uznanie, że wypadkowi przy pracy ulega pracownik odsunięty od świadczenia pracy, który samowolnie przebywa na terenie zakładu pracy albo wykonujący czynności niezwiązane z jego obowiązkami służbowymi, nawet gdy czyni to na terenie zakładu pracy i w godzinach pracy. Kwalifikacji danego zdarzenia jako wypadku przy pracy dokonuje zespół powypadkowy powoływany przez pracodawcę. Po ustaleniu okoliczności i przyczyn wypadku sporządzany jest protokół powypadkowy, w którym określa się charakter danego zajścia.

Po drugie, przed wystąpieniem z roszczeniami wobec pracodawcy pracownik w pierwszej kolejności powinien wystąpić do ZUS o wypłatę świadczeń z ubezpieczenia społecznego z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Istota ubezpieczenia wypadkowego polega bowiem na tym, że w razie zajścia określonych prawem zdarzeń losowych poszkodowany w zamian za wpłaconą składkę otrzymuje należne świadczenie od instytucji, która tę składkę pobrała. Dochodzenie przed sądem naprawienia szkód przez pracodawcę przed rozpoznaniem roszczeń przez ZUS spowoduje oddalenie powództwa z powodu jego przedwczesności.