Wypadki przy pracy. Poczucie bezpieczeństwa niebezpieczne

Chociaż największej częstotliwości wypadków w miejscu pracy można by się spodziewać w przypadku szczególnie niebezpiecznych zawodów, najnowsze badania wykazały, że wypadki są bardziej prawdopodobne w środowiskach pracy, które są umiarkowanie niebezpieczne. Jak mawiają amerykańscy żołnierze – „poczucie bezpieczeństwa zabija”.

Umiarkowanie niebezpieczne warunki bardzo niebezpieczne

„Ludzie mają tendencję do bezpiecznych zachowań w ekstremalnie niebezpiecznych środowiskach, co rekompensuje prawdopodobieństwo wypadku – wskazał dr James Beck, główny autor badania, a także profesor psychologii University of Waterloo. – Natomiast w środowiskach pracy, które są umiarkowanie niebezpieczne, większość zatrudnionych osób nie jest na tyle ostrożna, aby zapobiec wypadkom”. Praktyki związane z bezpieczeństwem są często uważane za uciążliwe i nieefektywne, co prowadzi do braku ich konsekwentnego wdrażania przez pracowników. Jak powiedział profesor Beck, „zmniejszenie liczby wypadków wymaga znacznego i nagłego wzmożenia praktyk bezpieczeństwa, nawet w odpowiedzi na niewielki wzrost zagrożenia”.

Autorzy przeprowadzili cztery różne badania. Dwa z nich wykorzystywały dane historyczne dotyczące urazów w miejscu pracy, a pozostałe dwa to eksperymenty, w których osoby musiały wykonać symulowaną pracę. Wcześniej zostali poinformowani o poziomie zagrożenia i odpowiednich praktykach bezpieczeństwa, które należało przyjąć.

Eksperymenty wykazały, że zatrudnione osoby poświęcają zbyt mało czasu i wysiłku na zapewnienie sobie bezpieczeństwa w środowiskach pracy o umiarkowanym poziomie zagrożenia – pomimo świadomości potencjalnych zagrożeń. Najwyraźniej zakres praktyk bezpieczeństwa, które mogłyby skutecznie zapobiec umiarkowanym zagrożeniom nie jest od razu widoczny ani intuicyjny. Zdaniem autorów ich praca może pomóc w opracowywaniu bardziej skutecznych programów szkoleniowych dotyczących bezpieczeństwa pracy.

Więcej informacji w artykule źródłowym (https://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/peps.12586). (PAP)

Autor: Paweł Wernicki