| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Wynagrodzenia > Rozliczanie wynagrodzeń > Jak wynagradzać pracowników skierowanych do pracy poza granice Polski

Jak wynagradzać pracowników skierowanych do pracy poza granice Polski

Pracodawca, ustalając pracownikowi miejsce wykonywania pracy poza granicami Polski, w zakresie wynagradzania powinien stosować do niego przepisy kraju, w którym praca będzie świadczona. Nie dotyczy to jednak sytuacji, gdy przepisy kraju wykonywania pracy są mniej korzystne niż minimalne warunki płacowe obowiązujące w Polsce.

Pracownik wykonujący pracę poza obszarem UE

Skierowanie pracownika do pracy za granicą poza obszar UE na okres przekraczający 1 miesiąc wymaga spełnienia dodatkowych formalności. Oprócz standardowych elementów, w takim przypadku umowa o pracę oddelegowanej osoby powinna zawierać:

  • okres wykonywania pracy za granicą,
  • walutę, w której będzie wypłacana pensja w czasie wykonywania pracy za granicą (art. 291 § 1 Kodeksu pracy).

Przed wysłaniem pracownika do pracy do kraju spoza UE (tzn. przed wyjazdem za granicę) pracodawca jest ponadto zobligowany do poinformowania go na piśmie o:

  • świadczeniach przysługujących z tytułu skierowania do pracy poza granicami kraju, obejmujących zwrot kosztów przejazdu oraz zapewnienie zakwaterowania oraz
  • warunkach powrotu do kraju.

Cudzoziemcy zatrudniani w Polsce

Obecnie zatrudnianie w Polsce obywateli państw będących członkami UE lub EOG nie wymaga uzyskiwania pozwolenia na pracę. O wiele bardziej skomplikowane bywa nawiązywanie współpracy z osobami, które nie posiadają obywatelstwa kraju unijnego. Oferowanie im pracy zasadniczo wiąże się z obowiązkiem uzyskania zezwolenia. Nie jest to jednak normą, gdyż liczne grupy obcokrajowców spoza UE mogą być zatrudniane w Polsce bez dopełniania tego obowiązku. Niekiedy wystarczy sam fakt zgłoszenia zatrudnienia cudzoziemca w powiatowym urzędzie pracy właściwym ze względu na miejsce stałego pobytu lub siedzibę podmiotu. Dotyczy to np. obywateli Białorusi, Rosji czy Ukrainy, wykonujących pracę w Polsce przez maksymalnie 6 miesięcy w ciągu kolejnych 12 miesięcy, jeżeli przed podjęciem pracy przez te osoby powiatowy urząd pracy, właściwy ze względu na miejsce stałego pobytu lub siedzibę podmiotu powierzającego wykonywanie pracy, zarejestrował pisemne oświadczenie podmiotu zatrudniającego o zamiarze powierzenia wykonywania pracy tym osobom, z podaniem warunków ich zatrudnienia.

O zezwolenie na pracę w Polsce nie występuje się, gdy polska firma daje zatrudnienie obcokrajowcowi, ale od razu docelowo jego miejsce pracy wskazuje poza granicami Polski (czyli w istocie nie występuje typowe oddelegowanie). Wtedy istnieje możliwość wskazania prawa, które znajdzie zastosowanie do zawartej umowy o pracę. Mimo dokonanego wyboru systemu prawnego podwładny będzie musiał mieć zapewnione minimalne warunki zatrudnienia właściwe dla państwa, w którym będzie świadczona praca (art. 8 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 593/2008 z 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I).

WAŻNE!

Cudzoziemiec zatrudniony przez polskiego pracodawcę bezpośrednio do wykonywania pracy w innym kraju powinien mieć zagwarantowane minimalne standardy pracy i płacy właściwe dla kraju oddelegowania.

Podpisując z cudzoziemcem umowę o pracę przewidującą wykonywanie obowiązków pracowniczych na terenie Polski należy mu zapewnić warunki zatrudnienia nie mniej korzystne niż wynikające z polskich przepisów prawa pracy.

Podstawa prawna:

  • art. 291, art. 671 Kodeksu pracy,
  • rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 20 lipca 2011 r. w sprawie przypadków, w których powierzenie wykonywania pracy cudzoziemcowi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest dopuszczalne bez konieczności uzyskania zezwolenia na pracę (Dz.U. Nr 155, poz. 919),
  • art. 87–88 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.),
  • art. 1 ust. 3, art. 2, art. 3 ust. 2–3, ust. 7 dyrektywy 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 16 grudnia 1996 r. dotyczącej delegowania pracowników w ramach świadczenia usług (Dz.U. UE.L.97.18.1),
  • art. 3, art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 593/2008 z 17 czerwca 2008 r. w sprawie prawa właściwego dla zobowiązań umownych (Rzym I) (Dz.Urz. UE L 177.6 ze zm.).
reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

PPW Group

PPW Group łączy wiedzę o rynku nieruchomości i marketingu inwestycji deweloperskich.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »