| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Zasiłki i inne świadczenia > Wyrok SN z dnia 19 kwietnia 2006 r., sygn. I PK 158/05

Wyrok SN z dnia 19 kwietnia 2006 r., sygn. I PK 158/05

Okres pobierania zasiłku chorobowego i świadczenia rehabilitacyjnego podlega odliczeniu od okresu, za który pracownik powinien otrzymać wynagro­dzenie za czas pozostawania bez pracy.

Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie wyrokiem z 24 marca 2005 r. [...] oddalił apelację powoda. Sąd Okręgowy zwrócił uwagę, że jedyną kwestią sporną w rozpoznawanej sprawie była interpretacja treści art. 47 k.p. Dokonując wykładni tego przepisu Sąd Rejonowy przyjął, że pracownikowi, o którym mowa w art. 39 k.p., przywróconemu do pracy, z okresu, za który przysługuje mu wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, należy odliczyć okres, w którym pobierał świadczenie z ubezpieczenia społecznego. Z kolei zdaniem skarżącego, z należnego mu za cały czas pozostawania bez pracy wynagrodzenia należy tylko odjąć wypłacone mu w tym okresie świadczenia z ubezpieczenia społecznego. Sąd drugiej instancji w pełni podzielił stanowisko Sądu Rejonowego zawarte w uzasad­nieniu zaskarżonego wyroku. Wskazał, że pogląd ten znajduje potwierdzenie nie tylko w uchwale Sądu Najwyższego z 15 maja 1992 r., I PZP 27/92, LEX nr 14952, przytoczonej w uzasadnieniu, ale także w wyroku Sądu Najwyższego z 17 listopada 1998 r., I PKN 443/98, OSNAPiUS 2000 nr 1, poz. 12. Sąd Najwyższy w uzasadnie­niu tego wyroku stwierdził, że skreślenie ustawą z dnia 2 lutego 1996 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 24, poz. 110 ze zm.) art. 47 § 2 k.p. nie oznacza, że na rzecz pracownika należy zasądzić zawsze wynagrodzenie za czas pozostawania bez pracy, pojmowany jako okres od rozwiązania stosunku pracy do przywrócenia do pracy. Wynagrodzenie to bowiem wypłacane jest w miejsce wynagrodzenia, które pracownik otrzymałby za wykonaną pracę, gdyby - w rezultacie wadliwego rozwiązania stosunku pracy - nie doznał przeszkód w jej świadczeniu ze strony pracodawcy. Jedyną przyczyną utraty prawa do wynagro­dzenia musi więc być wadliwe rozwiązanie stosunku pracy. Przyznanie wynagrodze­nia nie może jednak bezpodstawnie wzbogacać pracownika. Dlatego okres, za który przyznaje się wynagrodzenie, powinien uwzględniać czas, w którym pracownik mógł wykonywać pracę, tzn. był gotów do podjęcia jej świadczenia. Choroba pracownika i zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy z tej przyczyny powodują, że nie nabywa on prawa do wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy. Utrata zarobku rekom­pensowana jest świadczeniem z ubezpieczenia społecznego - zasiłkiem chorobo­wym. Nie ma bowiem żadnych racjonalnych argumentów, aby niezdolny do pracy pracownik pozostający bez pracy wskutek wadliwego rozwiązania z nim umowy o pracę, miał być traktowany korzystniej niż niezdolny do pracy z powodu choroby pra­cownik pozostający w stosunku pracy. Dlatego to nie kwota pobranego przez pra­cownika zasiłku chorobowego podlega odliczeniu od kwoty wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy, tylko okres pobierania zasiłku chorobowego powinien być odliczony od okresu pozostawania bez pracy, za który pracownikowi przysługuje wy­nagrodzenie. Powyższe stanowisko dotyczy także okresu pobierania świadczenia rehabilitacyjnego. Z powyższych względów Sąd Okręgowy uznał za chybiony zarzut naruszenia art. 47 k.p.

reklama

Polecamy artykuły

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
PIT 2018. Komentarz (książka)299.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

REWOLUCJA W EMERYTURACH

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Mateusz Wachowski

Aplikant radcowski

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od kadry.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK