| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Zasady podlegania > Przerwy w prowadzeniu działalności a obowiązek ubezpieczeń

Przerwy w prowadzeniu działalności a obowiązek ubezpieczeń

Zawiadomienie o wyrejestrowaniu z ubezpieczenia społecznego ma formę oświadczenia, wobec czego organ ubezpieczenia społecznego nie może odmówić jego przyjęcia, ale może dokonać weryfikacji zasadności i zgodności z prawem czynności podejmowanych przez ubezpieczonego.

Prowadzenie działalności gospodarczej występuje bowiem zarówno w okresach faktycznego handlu lub innej działalności, jak i w okresach wykonywania innych czynności związanych z działalnością (czynności związane z naprawą czy konserwacją użytkowanego samochodu, załatwianie spraw urzędowych). Wszystkie te czynności pozostają w ścisłym związku z działalnością handlową, zmierzają bowiem do stworzenia właściwych warunków do jej wykonywania. Na poparcie tego stanowiska sąd powołał się na postanowienie Sądu Najwyższego z 17 lipca 2003 r., sygn. akt II UK 111/03, zgodnie z którym faktyczne niewykonywanie działalności gospodarczej w czasie oczekiwania na kolejne zamówienie lub w czasie ich poszukiwania nie oznacza zaprzestania prowadzenia takiej działalności i nie powoduje uchylenia obowiązku ubezpieczenia społecznego.

Stanowisko SA:
Apelacja jest bezzasadna. Mając na uwadze okoliczności faktyczne niniejszej sprawy, sąd okręgowy dokonał prawidłowej wykładni przepisów art. 6 ust. 1 pkt 5 i art. 12 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych uznając, iż w przypadku skarżącego nie zachodziły podstawy do uznania, iż w dni tygodnia, w których nie podejmował czynności bezpośrednio związanych z prowadzoną przez siebie działalnością handlową nie podlegał ubezpieczeniom społecznym.
Powoływanie się przez odwołującego na wyrok Sądu Najwyższego z 11 stycznia 2005 r. (sygn. akt I UK 105/04) nie upoważnia w żadnej mierze do przyjęcia poglądu, iż skoro ubezpieczony odnotowywał w dokumentacji księgowej przerwy w prowadzeniu działalności gospodarczej, to skutkuje to automatycznie ustaniem obowiązku ubezpieczenia społecznego. Wprost przeciwnie, wpisy dokonywane w ewidencji przychodów w ten sposób, iż daty uzyskania przychodów obejmują tylko niektóre dni w miesiącu, nie mają jakiegokolwiek wpływu na powstanie czy ustanie obowiązku zapłaty składek na ubezpieczenie społeczne. Sporządzone dokumenty są dokumentami podatkowymi, a zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego przedstawionym w uzasadnieniu powołanego wyroku nie ma żadnej zależności między obowiązkiem ubezpieczenia społecznego i obowiązkiem podatkowym.
W uzasadnieniu wyroku z 11 stycznia 2005 r. Sąd Najwyższy dokonał wykładni przepisów dotyczących obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne w przypadku przerw w faktycznym prowadzeniu działalności gospodarczej.
Mając na uwadze systemowe zmiany w ubezpieczeniach społecznych i zmiany w przepisach o działalności gospodarczej Sąd Najwyższy stwierdził, iż wpis do ewidencji nie tylko „legalizuje” wykonywanie działalności gospodarczej, ale też wyznacza czasowe granice bycia przedsiębiorcą, przy czym okresy podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zostały wyznaczone co do zasady przez formalne, a nie faktyczne wykonywanie działalności, która stanowi tytuł ubezpieczenia. Podkreślając, że zgłoszenie „wyrejestrowania z ubezpieczenia” nie jest dla organu rentowego bezwzględnie wiążące i może być zakwestionowane w rezultacie kontroli ZUS, Sąd Najwyższy stwierdził, iż o obowiązku ubezpieczenia decydują przepisy prawa, a nie wola ubezpieczonego. Odnosząc to stwierdzenie do okoliczności niniejszej sprawy należy wskazać, iż w przypadku ubezpieczonego, który skoncentrował wykonywanie czynności faktycznych związanych z prowadzeniem działalności w określone dni tygodnia, to jego wola decydowałaby o obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne, mimo że ciągłość i trwałość prowadzenia działalności gospodarczej nie zakłada ich wykonywania w każdym kolejnym dniu tygodnia, podobnie jak status pracownika przysługuje osobie fizycznej także w dni, w których nie wykonuje obowiązków pracowniczych. Ponadto swoboda, jaka przysługuje przedsiębiorcy, pozwala mu na to, co słusznie podniósł sąd okręgowy, iż osoba prowadząca działalność sama dysponuje swoim czasem i może go wykorzystać na bezpośrednie świadczenie usług, czy na czynności pomocnicze (np. na planowanie rozwoju lub kontynuowania działalności).
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 26 października 2006 r., sygn. akt III AUa 873/06

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Joanna Narkiewicz-Tarłowska

Doradca podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »