| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | WIDEOAKADEMIA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Emerytury i renty > Wyrok SN z dnia 12 lutego 2004 r. sygn. II UK 239/03

Wyrok SN z dnia 12 lutego 2004 r. sygn. II UK 239/03

Przepis art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353), określający warunki uzyskania prawa do emerytury korzystniejsze od ogólnych, dotyczy wyłącznie ubezpieczonych będących pracownikami

Nie jest też wątpliwe, że od dnia 1 sierpnia 1999 r. wnioskodawczyni otrzymywała świadczenie przedemerytalne, a organ rentowy, ustalając wysokość emerytury dla potrzeb przyznania tego świadczenia, przyjął iż wykazała ona okresy: składkowy wynoszący 30 lat i 2 miesiące oraz nieskładkowy w wymiarze 8 miesięcy. W dniu 11 listopada 2001 r. wnioskodawczyni ukończyła 55 lat życia. Wspomnieć też trzeba, że w okresie od 1 czerwca do 30 września 1999 r. objęta była ubezpieczeniem rolniczym. Na podstawie tych ustaleń należy ocenić jej ewentualne uprawnienie do tzw. wcześniejszej emerytury na podstawie art. 29 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Przepis ten, co trzeba na wstępie zaznaczyć, jest sformułowany odmiennie niż art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz.U. Nr 40, poz. 247 ze zm.). Za uzasadnieniem wyroku Sądu Najwyższego z dnia 4 czerwca 2003 r., II UK 311/02 (niepublikowany) trzeba powtórzyć, że ta ostatnia ustawa obejmowała swoim zakresem podmiotowym wyłącznie zaopatrzenie emerytalne pracowników, a do osób ubezpieczonych w innych niż pracowniczy systemach miała zastosowanie wówczas, gdy odsyłały do niej odpowiednie przepisy. Stąd też w przepisach dotyczących świadczeń posługiwano się określeniem „pracownik”. Przepis art. 26 ustawy o z.e.p. stanowił, że „emerytura przysługuje pracownikowi, który spełnia następujące warunki” (chodzi o wiek emerytalny i okres zatrudnienia), a więc nie zawierał wymogu aby obydwa te warunki były spełnione w czasie pozostawania w zatrudnieniu. Tak więc dla uzyskania emerytury wystarczało legitymowanie się okresem składkowym podlegania pracowniczemu ubezpieczeniu społecznemu, do którego doliczało się inne okresy składkowe i nieskładkowe, zaś prawo do emerytury pracownik nabywał w dacie spełnienia ostatniego warunku niezależnie od tego czy pozostawał w zatrudnieniu, czy był ubezpieczony z innego tytułu czy też nie podlegał żadnemu ubezpieczeniu społecznemu. Te same zasady miały zastosowanie w przypadku ubiegania się o emeryturę na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o z.e.p., przewidującego niższy od ogólnego wiek emerytalny wynoszący dla kobiet 55 i dłuższy okres składkowy i nieskładkowy wynoszący łącznie 30 lat. Zawarte w tym przepisie określenie „pracownik” było rozumiane tak samo jak określenie zawarte w poprzednim przepisie, a więc wystarczyło legitymowanie się pracowniczym ubezpieczeniem społecznym w dowolnym okresie podlegania ubezpieczeniu. Przejście na emeryturę w rozumieniu tego przepisu oznaczało skorzystanie z prawa do emerytury bez konieczności przerwania zatrudnienia lub innej działalności. Powołany w kasacji wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 marca 2000 r., II UKN 443/99 (OSNAPiUS 2001 nr 17, poz. 542) dotyczył tylko tej regulacji, wyraźnie wskazując, że prawo do emerytury w trybie art. 27 ust. 1 ustawy o z.e.p. może nabyć osoba legitymująca się określonym stażem ubezpieczeniowym, także wtedy, gdy wymagany wiek osiągnęła w czasie, gdy nie była pracownikiem i podlegała ubezpieczeniu społecznemu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Analogiczne stanowisko zawiera uchwała Sądu Najwyższego z dnia 16 kwietnia 1991 r., III UZP 22/90 (OSNCP1991 nr 8-9, poz. 90), w myśl której prawo do wcześniejszej emerytury na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o zep nabywa także były pracownik, nie pozostający w zatrudnieniu w dacie osiągnięcia określonego w tym przepisie wieku. Na powyższe rozstrzygnięcia wnioskodawczyni nie może się skutecznie powoływać, co pominął Sąd Apelacyjny, gdyż do daty utraty mocy obowiązującej ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników - do dnia 31 grudnia 1998 r. - nie osiągnęła wymaganego w art. 27 ust. 1 wieku 55 lat.

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Gazeta Samorządu i Administracji598.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

SKŁADKI ZUS

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Olimpia Bronowicka

Rzecznik prasowy Polskiej Federacji Rynku Nieruchomości

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »