| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | WIDEOAKADEMIA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Emerytury i renty > Postanowienie SN z dnia 13 maja 2005 r. sygn. II UZ 23/05

Postanowienie SN z dnia 13 maja 2005 r. sygn. II UZ 23/05

W sprawie o waloryzację emerytury skarżący ma obowiązek wskazać w kasacji wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 3933 § 2 k.p.c.).

W uzasadnieniu postanowienia o odrzuceniu kasacji wskazano, że zgodnie z art. 3933 § 1 k.p.c. kasacja powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przedstawienie okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądania uchylenia lub zmiany. Ponadto, zgodnie z art. 3933 § 2 k.p.c., kasacja powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a w sprawach o prawa majątkowe powinna zawierać oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia. Według art. 3921 § 1 k.p.c., kasacja nie przysługuje w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych, jednakże w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych kasacja przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego. Przedmiotowa sprawa jest sprawą z zakresu ubezpieczeń społecznych, lecz jej przedmiotem nie jest przyznanie lub wstrzymanie emerytury, lecz wysokość przyznanego świadczenia emerytalnego, wobec czego o dopuszczalności kasacji w niniejszej sprawie decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia. Ponieważ wniesiona kasacja nie spełniała wymagań wskazanych w art. 3933 § 2 k.p.c., pełno-mocnik skarżącego został wezwany do usunięcia dostrzeżonych braków przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia i sposobu jej obliczenia. W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik powołał się na to, że nigdy nie została wydana decyzja Wojskowego Biura Emerytalnego przyznająca wnioskodawcy emeryturę, a począwszy od 1986 r. ma on wypłacane świadczenie zaliczkowo na zabezpieczenie. Sąd Apelacyjny nie podzielił tego argumentu. Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest wysokość świadczenia emerytalnego. W sprawach o takim charakterze wartość przedmiotu sporu podlega ustaleniu według art. 22 k.p.c. Dlatego oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia było możliwe. Tymczasem pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braku formalnego kasacji w postaci oznaczenia wartości przedmiotu zaskarżenia, co uniemożliwia nadanie sprawie biegu i jest pod-stawą odrzucenia kasacji zgodnie z art. 3935 k.p.c. Ponadto wniesiona kasacja nie spełnia wymagań wskazanych w art. 3933 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c., co również uzasadnia odrzucenie kasacji. Wymagania kasacji, o których stanowi art. 3933 § 1 k.p.c., nie mogą być uzupełnione, a kasacja niespełniająca któregokolwiek z tych warunków podlega odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków. Do spełnienia wymagań wskazanych w art. 3933 § 1 pkt 2 k.p.c. nie wystarczy samo wskazanie przepisów prawa, które zdaniem skarżącego zostały naruszone. Konieczne jest wskazanie, na czym w konkretnym wypadku polega naruszenie prawa materialnego lub procesowego. Tymczasem skarżący ograniczył się do wyliczenia wielu przepisów, nie podając konkretnie, na czym miałoby polegać naruszenie każdego z nich przez Sąd Apelacyjny.

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Gazeta Samorządu i Administracji598.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

SKŁADKI ZUS

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Ceret Grzywaczewska

Kancelaria Radców Prawnych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »