| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | WIDEOAKADEMIA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Emerytury i renty > Uchwała SN z dnia 15 lutego 2006 r. sygn. II UZP 16/05

Uchwała SN z dnia 15 lutego 2006 r. sygn. II UZP 16/05

Sąd Najwyższy w składzie : SSN Zbigniew Myszka (przewodniczący) SSN Herbert Szurgacz SSN Maria Tyszel (sprawozdawca) Protokolant Halina Kurek z udziałem Prokuratora Prokuratury Krajowej Iwony Kaszczyszn w sprawie z wniosku Teodora D. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddziałowi w W. o wysokość emerytury, po rozpoznaniu na

Przedstawione zagadnienie sformułowano na tle następującego stanu faktycznego: Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Warszawie decyzją z dnia 10 lutego 1997 r. po rozpoznaniu wniosku Teodora D., urodzonego 15 maja 1941 r., przyznał ubezpieczonemu rentę inwalidzką II grupy inwalidów od dnia 30 grudnia 1996 r. Do podstawy wymiaru tego świadczenia przyjęto wynagrodzenie, jakie stanowiło podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne w okresie od 1 stycznia 1984 r. do 31 grudnia 1990 r. Wskaźnik podstawy wymiaru wyniósł 96.75%, zaś ustalenie podstawy wymiaru w kwocie 777,90 zł nastąpiło przez pomnożenie powyższego wskaźnika przez kwotę bazową aktualna na datę złożenia wniosku, czyli 804,03 zł. Przy ustalaniu prawa i wysokości renty uwzględniono 37 lat i 7 miesięcy okresów składkowych oraz 10 miesięcy okresów nieskładkowych. Decyzją z dnia 2 lutego 1999 r. ubezpieczonemu przyznano rentę stałą z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. W dniu 4 stycznia 2001 r. ubezpieczony złożył wniosek o przyznanie emerytury, nie załączając do niego żadnych dokumentów i równocześnie skreślając we wniosku rubrykę dotyczącą sposobu ustalenia podstawy wymiaru emerytury. W załatwieniu tego wniosku, decyzją z 14 września 2001 r. organ rentowy przyznał ubezpieczonemu emeryturę od 15 maja 2001 r., obliczoną od podstawy wymiaru przyjętej do ustalenia wysokości renty z tytułu niezdolności do pracy. Wysokość emerytury obliczono na dzień 28 lutego 1997 r., przy zastosowaniu kwoty bazowej na poziomie 804,03 zł także do ustalenia części socjalnej. 22 marca 2002 r. ubezpieczony złożył w organie rentowym dwa zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu na drukach Rp-7, wystawione 16 lutego 2000 r., a obejmujące wynagrodzenia uzyskane przez niego w latach 1967-1971, 1979-1990 i 1993-1995 (łącznie w okresie 20 lat) z tytułu zatrudnienia w Zakładach Przemysłu Ciągnikowego „U.” S.A. w W. Traktując te dokumenty jako wniosek o przeliczenie emerytury organ rentowy decyzją z dnia 3 kwietnia 2002 r. odmówił ubezpieczonemu ponownego obliczenia wysokości świadczenia przez zmianę okresu, z którego podstawę wymiaru składki przyjmuje się jako podstawę wymiaru świadczenia, wobec niespełnienia warunków z art. 111ustawy o emeryturach i rentach z FUS. W ocenie organu, wskaźnik podstawy wymiaru obliczony tak z 20 lat, jak i z 10 lat (obejmujący lata 1981-1990) jest niższy od ustalonego dotychczas i wynosi odpowiednio 88,71% i 91,14%. Następnie w załatwieniu dwóch kolejnych wniosków ubezpieczonego o przeliczenie emerytury z 20 sierpnia 2002 r. i z 27 listopada 2002 r. organ rentowy odmawiał ubezpieczonemu przeliczenia emerytury: w decyzji z 23 września 2002 r., powołując się na brak podstawy prawnej, zaś w decyzji z 27 listopada 2002 r. z powodu niższego od dotychczasowego wskaźnika podstawy wymiaru emerytury ustalonego na podstawie wynagrodzenia z lat 1984-1993. Udzielając ubezpieczonemu odpowiedzi na pytanie o wysokość kwoty bazowej, która byłaby zastosowana przy obliczeniu jego emerytury, gdyby wraz z wnioskiem o jej przyznanie złożył wykaz zarobków, w piśmie z dnia 21 stycznia 2003 r. organ rentowy stwierdził, że w takim wypadku emerytura zostałaby ustalona od kwoty bazowej wynoszącej 1.540,20 zł. W odwołaniu do Sądu Okręgowego z 27 stycznia 2003 r., ubezpieczony nie oznaczając decyzji, od której się odwoływał, wskazał, że składając wniosek o emeryturę wspomniał, iż posiada dokumenty stwierdzające wysokość zarobków z 20 lat podlegania ubezpieczeniu i w odwołaniu domagał się obliczenia emerytury od dnia nabycia do niej prawa według kwoty bazowej 1.540,20 zł. Organ rentowy decyzją z 23 marca 2004 r. przeliczył emeryturę ubezpieczonego ustalając jej wymiar na dzień nabycia prawa – na dzień 15 maja 2001 r. w części socjalnej przy zastosowaniu kwoty bazowej obowiązującej na ten dzień z uwzględnieniem podstawy wymiaru przyjętego dla renty, czyli kwoty 1.218,53 zł, wypłacając świadczenie w zmienionej wysokości od 1 października 2002 r., w następstwie czego Sąd Okręgowy umorzył postępowanie w tej części (punktem II wyroku z 28 lutego 2005 r.). Punktem I wyroku Sąd Okręgowy zmienił decyzje organu rentowego: z 21 stycznia 2003 r. oraz z dnia 23 marca 2004 r. w ten sposób, że zobowiązał organ rentowy do przeliczenia emerytury ubezpieczonego z uwzględnieniem kwoty bazowej obowiązującej w dniu 15 maja 2001 r., począwszy od dnia nabycia prawa do emerytury, zaś w punkcie III wyroku odwołanie ubezpieczonego zostało oddalone w pozostałej części.

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Gazeta Samorządu i Administracji598.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

SKŁADKI ZUS

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

ZUS

Zakład Ubezpieczeń Społecznych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »