| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Emerytury i renty > Czy pracodawca powinien złożyć za pracownika dokumentację wymaganą do przyznania renty wypadkowej

Czy pracodawca powinien złożyć za pracownika dokumentację wymaganą do przyznania renty wypadkowej

Pod koniec września 2010 r. pracownica uległa wypadkowi przy pracy. Od tego czasu przebywa na zwolnieniach lekarskich i odbywa zalecane rehabilitacje. Mimo to jej stan zdrowia nie uległ poprawie (w dalszym ciągu jest niezdolna do pracy). Pracownicy skończył się zasiłek chorobowy, a obecnie jest na świadczeniu rehabilitacyjnym. Czy pracownica może ubiegać się o przyznanie renty wypadkowej? Jakie dokumenty wymagane do uzyskania renty powinniśmy za nią złożyć do ZUS? Czy musimy czekać na jej wniosek w tej sprawie?

PRZYKŁAD

Ubezpieczony 20 stycznia 2008 r. uległ wypadkowi przy pracy i z tego tytułu otrzymał zwolnienie lekarskie oraz zasiłek z ubezpieczenia wypadkowego. 31 marca 2008 r. rozwiązał za porozumieniem stron umowę o pracę. Po rozwiązaniu umowy nigdzie już nie pracował i nie pobierał zasiłku za okres po ustaniu ubezpieczenia. Z czasem pogarszał się stan jego zdrowia spowodowany urazem doznanym w wyniku wypadku, który miał miejsce w 2008 r. Na początku 2011 r. zgłosił wniosek o przyznanie renty wypadkowej z tytułu niezdolności do pracy. Lekarz orzecznik ZUS stwierdził u niego częściową niezdolność do pracy, ustalając datę powstania tej niezdolności na grudzień 2010 r. Mimo że wspomniana data przypadała po upływie 18 miesięcy od ustania okresów składkowych i nieskładkowych, ZUS przyznał mu rentę wypadkową.

Określone grupy osób nawet wówczas, gdy spełniają warunki wymagane do przyznania renty wypadkowej, nie mogą nabyć prawa do tego świadczenia. Prawa do renty wypadkowej nie uzyskają pracownicy:

  • u których wyłączną przyczyną wypadku przy pracy było naruszenie przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia, spowodowane umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa,
  • którzy będąc w stanie nietrzeźwości albo pod wpływem środków odurzających lub substancji psychotropowych przyczynili się w znacznym stopniu do spowodowania wypadku,
  • którzy odmówili poddaniu się badaniom przeprowadzanym przez płatników składek mającym na celu sprawdzenie, czy do wypadku przyczynili się wskutek stanu nietrzeźwości, pod wpływem środków odurzających lub substancji psychotropowych albo w inny sposób uniemożliwili ich przeprowadzenie (chyba że udowodnią, iż nie mogli poddać się badaniu z przyczyn niezależnych od ich woli),
  • którym w karcie wypadku zamieszczono bezpodstawne stwierdzenie (np. że zdarzenie jest wypadkiem przy pracy, podczas gdy okoliczności wskazują, że jest to wypadek w drodze do pracy lub z pracy).

Uzyskanie renty wypadkowej z tytułu niezdolności do pracy jest uzależnione od złożenia wniosku o przyznanie tego świadczenia. Najlepiej zrobić to na formularzu przygotowanym przez ZUS o symbolu ZUS Rp-1R. Jest on zamieszczony na stronie internetowej www.zus.pl oraz dostępny w każdej placówce ZUS. Do wniosku o rentę należy dołączyć:

  • kwestionariusz dotyczący przebytych okresów składkowych i nieskładkowych,
  • dokumenty potwierdzające te okresy oraz wysokość zarobków w poszczególnych latach kariery zawodowej (np. świadectwa pracy, zaświadczenia, legitymację ubezpieczeniową) – na ich podstawie ZUS ustali wysokość renty wypadkowej,
  • zaświadczenie o stanie zdrowia wystawione przez lekarza prowadzącego leczenie,
  • posiadaną dokumentację medyczną,
  • wystawiony przez pracodawcę wywiad zawodowy dotyczący charakteru i rodzaju wykonywanej pracy (na druku N-10)
  • dokumentację wypadkową (kartę wypadku przy pracy lub protokół powypadkowy) albo decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej.

W sprawach nieuregulowanych ustawą wypadkową stosuje się odpowiednio przepisy ustawy zasiłkowej oraz ustawy emerytalnej (art. 58 ustawy wypadkowej). Oznacza to, że w postępowaniu o przyznanie renty wypadkowej z tytułu niezdolności do pracy zastosowanie ma m.in. art. 125 ust. 1 pkt 4 ustawy emerytalnej, zgodnie z którym pracodawca jest zobowiązany do przygotowania, za zgodą pracownika, wniosku o rentę z tytułu niezdolności do pracy i przedłożenia go organowi rentowemu na 30 dni przed ustaniem prawa do zasiłków chorobowych.

Z kolei ilekroć w przepisach o ubezpieczeniu społecznym, o ubezpieczeniu zdrowotnym, o emeryturach i rentach, a także w przepisach, które uzależniają uprawnienia od dochodu rodziny, jest mowa o zasiłku chorobowym, należy przez to rozumieć również świadczenie rehabilitacyjne (art. 21 ustawy zasiłkowej).

Wynika z tego, że odpowiednio wcześniej, przed upływem okresu, na który zostało przyznane świadczenie rehabilitacyjne powinni Państwo, po uzyskaniu zgody pracownicy i przy jej współudziale, skompletować dokumentację rentową oraz dostarczyć ją do ZUS. Z podjęciem takich działań nie należy czekać na wniosek pracownicy.

Podstawa prawna

  • art. 6–8, art. 17 i art. 21–22 ustawy z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. z 2009 r. Nr 167, poz. 1322 ze zm.),
  • art. 125 ust. 1 pkt 4 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227 ze zm.),
  • art. 21 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. z 2010 r. Nr 77, poz. 512 ze zm.).

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Patrycja Łazowa

Konsultant projektów rekrutacyjnych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »