| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poradniki > Podróże służbowe po zmianach

Podróże służbowe po zmianach

Podróż służbowa polega na wykonywaniu na polecenie pracodawcy zadania służbowego poza miejscowością, w której znajduje się stałe miejsce pracy pracownika lub w której znajduje się siedziba pracodawcy. Przepisy regulujące kwestie związane z podróżą służbową obowiązywały od lat i niezbędna stała się ich zmiana.

4.2. Środek transportu

Środek transportu właściwy do odbycia podróży krajowej lub zagranicznej, a także jego rodzaj i klasę określa pracodawca. Może to być transport środkami komunikacji publicznej, pojazdem służbowym lub pojazdem nienależącym do pracodawcy (nie musi on także być własnością pracownika).

Pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości udokumentowanej biletami lub fakturami, obejmującymi cenę biletu środka transportu, wraz ze związanymi z nimi opłatami dodatkowymi, w tym miejscówkami, z uwzględnieniem posiadanej przez pracownika ulgi na dany środek transportu bez względu na to, z jakiego tytułu ulga przysługuje (§ 3 ust. 2 rozporządzenia ws. podróży służbowych).

PRZYKŁAD

Osoba, która ukończyła 60. rok życia, może wykupić na PKP kartę seniora, pozwalającą na zakup biletów na przejazd z 50% zniżką. Przy licznych wyjazdach służbowych tego pracownika koszt nabycia karty seniora (150 zł rocznie) zwraca się pracodawcy bardzo szybko. Koszt nabycia karty nie może być jednak uznany za koszt przejazdów w ramach podróży służbowej ani za inny niezbędny wydatek związany z odbywaną podróżą. Nabycie takiej karty dla pracownika będzie powodowało naliczenie podatku i składek ZUS, gdyż pracownik nie może korzystać z takiego zwolnienia, jakie przypisano do świadczeń z tytułu podróży służbowych.

Po zmianie przepisów (od 1 marca 2013 r.) zarówno w przypadku podróży krajowych, jak i zagranicznych pracodawca może, na wniosek pracownika złożony w dowolnej formie, zezwolić na jej odbycie pojazdami niebędącymi własnością pracodawcy, takimi jak samochód osobowy, motocykl lub motorower. Wcześniej taka możliwość dotyczyła tylko podróży krajowych. W podróż zagraniczną pracownik nie mógł pojechać swoim motocyklem lub motorowerem, lecz jedynie samochodem osobowym.

PRZYKŁAD

Pracownik w lutym 2013 r. pojechał w podróż służbową do Berlina swoim motorem. Pracodawca rozliczył całość przejazdu, stosując stawkę przypisaną w przepisach do kilometrów przebiegu motocykla. Rozliczenie ryczałtowe każdego przejechanego kilometra w delegacji zagranicznej motocyklem czy motorowerem stanowiło do 28 lutego 2013 r. wypłatę świadczeń nieprzewidzianych w rozporządzeniu o podróżach służbowych. Tym samym „kilometrówka” wypłacona pracownikowi za cały przejazd po terenie Niemiec nie podlegała zwolnieniom z obciążeń podatkowo-składkowych. Od 1 marca br. takie rozliczenie przejazdu motorem w podróży służbowej zagranicznej jest zwolnione ze składek ZUS i podatku.

W razie użytkowania pojazdu niebędącego własnością pracodawcy delegowanemu pracownikowi przysługuje ryczałt („kilometrówka”), którego maksymalną wysokość określa rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. nr 27, poz. 271 z późn. zm.). Ryczałt jest taki sam przy delegacji krajowej i zagranicznej.

Koszty używania pojazdów do celów służbowych pokrywa pracodawca według stawek za 1 kilometr przebiegu pojazdu, które nie mogą być wyższe niż:

  • dla samochodu osobowego:
    • pojemności skokowej silnika do 900 cm3 – 0,5214 zł,
    • pojemności skokowej silnika powyżej 900 cm3 – 0,8358 zł,
  • dla motocykla – 0,2302 zł,
  • dla motoroweru – 0,1382 zł.

Przepisy wskazują jedynie stawkę maksymalną, której przekroczenie spowoduje, że nie będzie możliwości zaliczenia nadpłaty do kosztów uzyskania przychodów, z wyjątkiem sytuacji, gdy było to uzasadnione koniecznością poniesienia wyższych wydatków z tego tytułu. Od różnicy między kwotą faktycznie wypłaconą (dotyczy to kwoty przekraczającej stawkę maksymalną) a kwotą wskazaną w przepisach powszechnych należy odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy i opłacić składki na ubezpieczenia społeczne.

reklama

Aktualizacja: 08.07.2014

Autor:

Zdjęcia

Podróże służbowe po zmianach. /Fot. Fotolia
Podróże służbowe po zmianach. /Fot. Fotolia

Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Anna Gąsecka

Adwokat

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »