| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poradniki > Dodatkowe składniki wynagrodzenia – zasady przyznawania i wypłaty

Dodatkowe składniki wynagrodzenia – zasady przyznawania i wypłaty

Pracodawcy mają możliwość swobodnego kształtowania systemów wynagradzania przyznając pracownikom obok obligatoryjnych elementów płacy również dobrowolne składniki wynagrodzenia. W większości mają one działanie motywacyjne. Warunkiem poprawnego funkcjonowania fakultatywnych składników płacowych w firmie jest precyzyjne określenie celu, w jakim zostały wprowadzone, a w niektórych przypadkach również przesłanek, jakie pracownik powinien spełnić, aby je otrzymać.

3. Terminy płatności składników obowiązkowych i dodatkowych

Pracodawcy mają bezwzględny obowiązek terminowego wypłacania wynagrodzenia za pracę. Wypłaty wynagrodzenia pracodawca powinien dokonywać co najmniej raz w miesiącu, w stałym i z góry uzgodnionym terminie. Termin wypłaty powinien być precyzyjnie określony w układzie zbiorowym pracy, regulaminie pracy, regulaminie wynagradzania lub w umowie o pracę (jak również w informacji dodatkowej, sporządzanej w ciągu 7 dni od zawarcia umowy o pracę).

WAŻNE!

Wynagrodzenie za dany miesiąc pracodawca ma obowiązek wypłacić niezwłocznie po ustaleniu jego pełnej wysokości, nie później jednak niż w ciągu 10 dni następnego miesiąca kalendarzowego.

Jeżeli ustalony w firmie dzień wypłaty jest dniem wolnym od pracy, wynagrodzenie należy wypłacić w dniu poprzedzającym.

Składniki wynagrodzenia za pracę, przysługujące za okresy dłuższe niż 1 miesiąc (np. premie kwartalne), wypłaca się z dołu w terminach określonych w przepisach wewnątrzzakładowych.

Pewna odrębność występuje przy nagrodzie jubileuszowej, która powinna zostać wypłacona niezwłocznie po nabyciu do niej prawa przez pracownika, jeśli wewnętrzne przepisy płacowe nie zawierają bardziej korzystnych postanowień w tym zakresie.

Nic nie stoi na przeszkodzie, aby wypłacać wynagrodzenie pracownikom częściej niż raz w miesiącu (np. co tydzień). Dopuszczalne są również sytuacje, w których pewne składniki wynagrodzenia (np. premie lub nagrody) pracodawca wypłaca w różnych terminach.

W przyjętym w zakładzie pracy terminie wypłat pracownik powinien otrzymać wynagrodzenie za wszystkie przepracowane w danym miesiącu godziny, łącznie z ewentualnymi dodatkami z tytułu pracy w godzinach nadliczbowych oraz z innymi przysługującymi mu za dany miesiąc dodatkowymi składnikami pensji.

Dodatki za godziny nadliczbowe wynikające z przekroczenia średniotygodniowego, które nie zostały w pierwszej kolejności zrekompensowane czasem wolnym, pracodawca powinien wypłacić razem z wynagrodzeniem za pracę na koniec okresu rozliczeniowego, w którym wystąpiły te przekroczenia.

WAŻNE!

Wynagrodzenie za pracę nadliczbową musi być wypłacone z wynagrodzeniem za miesiąc, w którym miała miejsce ta praca, a dodatki za tę pracę – na koniec okresu rozliczeniowego.

Wypłaty niektórych świadczeń pracodawca powinien dokonać w ostatnim dniu zatrudnienia pracownika. Chodzi tu przede wszystkim o ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, odprawę emerytalną, rentową lub odprawę pieniężną z tytułu zwolnień grupowych.

Opóźnienie pracodawcy w wypłacie wynagrodzeń i należnych świadczeń ze stosunku pracy stanowi wykroczenie przeciwko prawom pracownika i jest zagrożone m.in. karą grzywny od 1000 zł do 30 000 zł (art. 282 § 1 pkt 1 Kodeksu pracy).

4. Składniki obowiązkowe i dodatkowe w podstawie wymiaru urlopu wypoczynkowego i okolicznościowego

W podstawie wymiaru wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy należy uwzględnić składniki wynagrodzenia:

  • stałe (np.: miesięczne wynagrodzenie zasadnicze, miesięczna premia, określony w stałej kwocie dodatek funkcyjny, stażowy, zmianowy, za warunki szkodliwe) – w wysokości przysługującej pracownikowi w miesiącu wykorzystywania urlopu oraz
  • zmienne, przysługujące za okres nie dłuższy niż miesiąc (np.: wynagrodzenie określone stawką godzinową, akordową lub prowizyjne, premia procentowa, wynagrodzenie za pracę w nocy, za dyżury, godziny nadliczbowe) – w łącznej wysokości wypłaconej pracownikowi w okresie 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc rozpoczęcia urlopu, a w przypadku znacznych wahań ich wysokości w poszczególnych miesiącach – z 12 miesięcy poprzedzających miesiąc wykorzystywania urlopu.

WAŻNE!

W przypadku obliczania wynagrodzenia za urlop okolicznościowy średnią wysokość składników wynagrodzenia wchodzących do podstawy tego wynagrodzenia należy ustalać z miesiąca, w którym wystąpił płatny okres niewykonywania pracy.

Do podstawy urlopowej nie należy wliczać m.in. składników należnych za okresy dłuższe niż jeden miesiąc (np. premia roczna), nagród jubileuszowych oraz składników zmiennych, których wypłaty pracodawca zaprzestał.

Pełną listę składników wyłączonych z podstawy urlopowej zawiera § 6 rozporządzenia z 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Wydawnictwo Septem

Septem (literatura poradnikowa) - To literatura poradnikowa dla wszystkich - począwszy od pasjonatów odczuwających nieustanny głód wiedzy po wszystkich poszukujących w książce dobrej rady i interesującej rozrywki.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »