| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poradniki > Okres podróży służbowej a czas pracy pracownika

Okres podróży służbowej a czas pracy pracownika

Pracownik odbywa podróż służbową na podstawie polecenia wyjazdu wydanego przez pracodawcę. Polecenie takie powinno określać zadanie, jakie pracownik jest zobowiązany wykonać, oraz termin i miejsce jego wykonania.

Podróż krajowa
Zgodnie z rozporządzeniem pracownikowi przysługują diety oraz zwrot kosztów przejazdów, noclegów, dojazdów środkami komunikacji miejscowej oraz innych udokumentowanych wydatków, określonych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb, np. opłaty parkingowe czy za przejazd autostradą, zakup paliwa. W celu uniknięcia wątpliwości warto przed podróżą służbową ustalić, co należy do uzasadnionych wydatków.
Dieta nie przysługuje za czas delegowania do miejscowości pobytu stałego lub czasowego pracownika, za czas przerwy w podróży służbowej, odbytej w domu lub w innym miejscu pobytu oraz jeżeli pracownikowi zapewniono bezpłatne całodzienne wyżywienie.
Zwrot kosztów przejazdu obejmuje cenę biletu określonego środka transportu, z uwzględnieniem przysługującej pracownikowi ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga ta przysługuje. Środek transportu właściwy do odbycia podróży określa pracodawca.
Na wniosek pracownika pracodawca może wyrazić zgodę na przejazd w podróży samochodem osobowym, motocyklem lub motorowerem niebędącym własnością pracodawcy. W takim przypadku pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr przebiegu, ustaloną przez pracodawcę, która nie może być wyższa niż określona w par. 2 rozporządzenia w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy.
Za każdą rozpoczętą dobę pobytu w podróży pracownikowi przysługuje ryczałt na pokrycie kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej w wysokości 20 proc diety. Ryczałt nie przysługuje, jeżeli pracownik nie ponosi kosztów dojazdów, np. odbywa podróż samochodem służbowym lub prywatnym albo gdy na wniosek pracownika pracodawca pokrywa koszty dojazdów udokumentowane przez pracownika rachunkami (np. bilety autobusowe, rachunek za taksówkę).
Za nocleg w hotelu pracownikowi przysługuje zwrot kosztów w wysokości stwierdzonej rachunkiem. W przypadku gdy pracownik nie przedłoży rachunku i to zarówno ze względu na niezapewnienie bezpłatnego noclegu, jak i nieotrzymanie rachunku, przysługuje mu ryczałt za każdy nocleg w wysokości 150 proc. diety. Ryczałt za nocleg przysługuje wówczas, gdy nocleg trwał co najmniej 6 godzin pomiędzy godzinami 21.00 i 7.00. Zwrot kosztów noclegu lub ryczałt za nocleg nie przysługuje, jeżeli pracownik w czasie nocy znajduje się w podróży (samochodem, pociągiem, samolotem), lub też gdy pracodawca uzna, że pracownik ma możliwość codziennego powrotu do miejscowości stałego lub czasowego pobytu. Stanowisko takie potwierdza uchwała SN (7) z 19 października 1988 r., III PZP 10/88, zgodnie z którą prawa do diety nie mają pracownicy przedsiębiorstw budowlano-montażowych, wykonujący pracę na budowach zlokalizowanych poza miejscowością stanowiącą siedzibę zakładu pracy i dojeżdżający do tej pracy oraz powracający z niej codziennie do miejsca zamieszkania.
Jeżeli pracownik przebywa w podróży służbowej co najmniej 10 dni, pracodawca zobowiązany jest do zwrotu kosztów przejazdu w dniu wolnym od pracy, ustalonym przez siebie środkiem transportu do miejscowości pobytu stałego lub czasowego i z powrotem. Za czas takiej przerwy w podróży służbowej pracownikowi nie przysługują diety.
Na wniosek pracownika pracodawca przyznaje zaliczkę na niezbędne koszty podróży. Pracownik powinien rozliczyć się z niej w terminie 14 dni od dnia zakończenia podróży.
Podróż zagraniczna
Czas pobytu pracownika poza granicami kraju liczy się przy podróży odbywanej środkami komunikacji:
• lądowej - od chwili przekroczenia granicy polskiej w drodze za granicę do chwili przekroczenia granicy polskiej w drodze powrotnej do kraju;
• lotniczej - od chwili startu samolotu w drodze za granicę z ostatniego lotniska w kraju do chwili lądowania samolotu w drodze powrotnej na pierwszym lotnisku w kraju;
• morskiej - od chwili wyjścia statku (promu) z portu polskiego do chwili wejścia statku (promu) w drodze powrotnej do portu polskiego.
Czas dojazdu do granicy i oczekiwania na odprawę celną jest okresem podróży krajowej. Za taki czas, jak również za powrót z podróży po przekroczeniu granicy polskiej pracownikowi należą się stawki jak za krajową podróż służbową.
Wysokość diety za dobę podróży w poszczególnych państwach jest określona w załączniku do rozporządzenia. Przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego państwa podróży.
Pracownikowi, który otrzymuje za granicą bezpłatne całodzienne wyżywienie lub częściowe wyżywienie, przysługuje dieta w ograniczonej wysokości.
Pracownikowi, który otrzymuje za granicą ekwiwalent pieniężny na wyżywienie, dieta nie przysługuje. Jeżeli ekwiwalent jest niższy od diety, pracownikowi przysługuje wyrównanie do wysokości należnej diety.
Pracownikowi odbywającemu podróż w charakterze kuriera dyplomatycznego przysługuje dieta podwyższona o 25 proc. Za każdy dzień (dobę) pobytu w szpitalu lub innym zakładzie leczniczym za granicą pracownikowi przysługuje 25 proc. diety.
Zwrot kosztów przejazdu obejmuje cenę biletu określonego środka transportu, wraz z opłatami dodatkowymi, z uwzględnieniem przysługującej pracownikowi ulgi, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga na dany środek transportu przysługuje. Na wniosek pracownika pracodawca może wyrazić zgodę na odbycie podróży samochodem osobowym niebędącym własnością pracodawcy. W takim przypadku pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr przebiegu, ustaloną przez pracodawcę, która nie może być wyższa niż określona w par. 2 rozporządzenia w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy.
Za nocleg przysługuje pracownikowi zwrot kosztów w wysokości stwierdzonej rachunkiem hotelowym, w granicach ustalonego na ten cel limitu określonego w załączniku do rozporządzenia. W razie nieprzedłożenia rachunku za nocleg, pracownikowi przysługuje ryczałt w wysokości 25 proc. tego limitu. Ryczałt nie przysługuje za czas przejazdu.
W uzasadnionych przypadkach pracodawca może wyrazić zgodę na zwrot kosztów za nocleg w hotelu, stwierdzonych rachunkiem, w wysokości przekraczającej limit. Pracownik nie ma prawa do zwrotu kosztów czy ryczałtu, jeżeli pracodawca lub strona zagraniczna zapewnia pracownikowi bezpłatny nocleg.

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

ASCS-Consulting Biuro Rachunkowe

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »