| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Inne formy zatrudnienia > Umowy cywilnoprawne > Charakterystyka umowy agencyjnej

Charakterystyka umowy agencyjnej

Instytucja agencji wpływa w znaczący sposób na rozwój współczesnych stosunków handlowych. Dzięki jej zastosowaniu przedsiębiorca może działać równocześnie za pośrednictwem swoich agentów w wielu miejscach na świecie. Tym samym, rozszerzając zasięg swojej działalności z wykorzystaniem agentów, optymalizuje ponoszone koszty i zwiększa skuteczność prowadzonego biznesu.

Instytucję umowy agencyjnej uregulowano w Kodeksie cywilnym w art. 758–7649. Zgodnie z jej ustawową definicją przez umowę agencyjną przyjmujący zlecenie (agent) zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, do stałego pośredniczenia, za wynagrodzeniem, przy zawieraniu z klientami umów na rzecz dającego zlecenie przedsiębiorcy albo do zawierania ich w jego imieniu. Ma ona zatem charakter umowy konsensualnej, odpłatnej i wzajemnej opartej o stałe zlecenie przedsiębiorcy do dokonywania w jego imieniu czynności prawnych. Do zawierania umów i odbierania oświadczeń woli w imieniu i na rzecz dającego zlecenie należy dodatkowo umocować agenta. Wystarczającym do tego będzie odpowiednia klauzula w treści umowy agencyjnej bądź też udzielenie pełnomocnictwa w drodze oddzielnej czynności prawnej. Wówczas jest to tzw. agencja przedstawicielska. Kodeks cywilny nie reguluje typów umów, jakie może zawierać agent. Oznacza to, że mogą to być umowy wszelkiego rodzaju, pod warunkiem że są zgodne z prawem, nie są sprzeczne z zasadami współżycia społecznego i nie zmierzają do obejścia ustawy.

Warto również wspomnieć, że poza cywilistycznym, ogólnym uregulowaniem umowy agencyjnej można spotkać konstrukcje agencyjne w odmianach bardziej wyspecjalizowanych, np. umowy agencji morskich, agentów ubezpieczeniowych czy turystycznych.

Do zawarcia umowy agencyjnej ustawodawca co do zasady nie nakłada wymogu zachowania formy szczególnej, za wyjątkiem umów zastrzegających odpowiedzialność agenta za wykonanie zobowiązania przez klienta (tzw. prowizja del credere). Aby zapis ten był skuteczny, niezbędne jest zachowanie formy pisemnej. Kolejne wyjątki na rzecz formy pisemnej wiążą się z wprowadzeniem do umowy postanowień zarówno o ograniczeniu działalności konkurencyjnej, jak i do odwołania i zwolnienia się agenta z tego obowiązku (art. 7646 § 1, 7647 i 7648 k.c.).

Z uwagi na typowo handlowy charakter działalności agencyjnej, stronami uprawnionymi do jej zawarcia są wyłącznie przedsiębiorcy. Samodzielność agenta ustawodawca podkreślił w stwierdzeniu, że „czynności wykonuje w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa”. Warto też zwrócić uwagę na to, że relacje łączące strony charakteryzuje wysoki poziom wzajemnego zaufania. Determinowane jest to potencjalnie szerokim wachlarzem czynności prawnych, które agent może wykonywać na rzecz dającego zlecenie, także przekraczając zakres posiadanego umocowania lub działając bez niego. Gdy zajdzie taka sytuacja, że dający zlecenie niezwłocznie nie oświadczy, że nie potwierdza zawartej w ten sposób umowy, uznaje się ją za zawartą prawidłowo (art. 7603 k.c.).

Ponadto ustawodawca wprowadził szczególnego rodzaju obowiązek, który nałożył na obie strony umowy agencyjnej. Mianowicie każda ze stron ma obowiązek zachowania lojalności względem drugiej (art. 760 k.c.).

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Łukasz Chmielniak

Specjalista prawa karnego gospodarczego, autor bloga Białe kołnierzyki

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »