| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Obowiązek ponownego zatrudnienia zwolnionego pracownika

Obowiązek ponownego zatrudnienia zwolnionego pracownika

Pracodawca, który planuje ponowne zatrudnienie pracowników, musi pamiętać, że pracownikom, z którymi wcześniej rozwiązał umowę o pracę w ramach zwolnień grupowych, przysługuje prawo zgłoszenia chęci powrotu do pracy. Uprawnienie to pracownicy mogą zrealizować pod warunkiem przekazania pracodawcy zamiaru ponownego przyjęcia do pracy w ciągu roku od zwolnienia z pracy.

Zgłoszenie zamiaru podjęcia zatrudnienia

Pracownik, który zamierza skorzystać z przysługującego mu prawa do ponownego zatrudnienia, powinien zgłosić zamiar powrotu do pracy w ciągu roku od daty rozwiązania z nim stosunku pracy. Termin ten należy liczyć od dnia rozwiązania stosunku pracy, a nie od dnia złożenia przez pracodawcę wypowiedzenia albo np. od dnia uprawomocnienia się wyroku odmawiającego zwolnionemu pracownikowi przywrócenia do pracy. Można również zgłosić zamiar ponownego przyjęcia do pracy w okresie wypowiedzenia, gdy stosunek pracy nie został jeszcze rozwiązany. Zamiar pracownika powinien być zgłoszony nie później niż w ciągu roku od ustania stosunku pracy.

Nie jest wymagana żadna szczególna forma, w jakiej pracownik musi złożyć wniosek o gotowości do ponownego nawiązania stosunku pracy. Sąd Najwyższy w wyroku z 13 lutego 1997 r. (I PKN 80/96, OSNP 1997/23/463) stwierdził, że „zgłoszenie przez pracownika zamiaru powrotu do zakładu pracy przed upływem roku od rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy może nastąpić przez każde jego zachowanie, które ujawnia ten zamiar w sposób dostateczny”.

W wyroku z 18 października 2005 r. (II PK 81/05, OSNP 2006/19–20/290) SN uznał natomiast, że „prośba pracownika o cofnięcie wypowiedzenia, umotywowana okolicznościami uzasadniającymi przypuszczenie, że po upływie okresu wypowiedzenia potrzeby pracodawcy będą wymagały zatrudnienia pracownika w tej samej grupie zawodowej, powinna być traktowana jako zgłoszenie zamiaru powrotu do pracy”.

W orzecznictwie przeważa pogląd, że zatrudnienie innego pracownika zwalnia pracodawcę z obowiązku ponownego zatrudnienia pracowników zwolnionych grupowo. Na przykład Sąd Najwyższy w wyroku z 5 lipca 2006 r. (III PK 34/06, OSNP 2007/13–14/191) uznał, że zgłoszenie zamiaru powrotu do pracy przez pracownika zawiadomionego o planowanym naborze na stanowisko pracy w tej samej grupie zawodowej po terminie wyznaczonym przez pracodawcę oraz w momencie, gdy nie dysponuje on już wolnymi miejscami pracy, zwalnia pracodawcę z obowiązku jego zatrudnienia. Obowiązek ten może jednak ponownie powstać, gdy zwolni się miejsce pracy w tej samej grupie zawodowej, a nie upłynął jeszcze rok od zwolnienia pracownika.

Pracodawca powinien zatrudnić pracownika, który zgłosił zamiar ponownego zatrudnienia, w okresie 15 miesięcy od daty rozwiązania z nim stosunku pracy (art. 9 ust. 2 ustawy o zwolnieniach grupowych). Zarówno upływ tego terminu, jak i rocznego terminu, w czasie którego pracownik powinien zgłosić zamiar ponownego zatrudnienia, powodują wygaśnięcie uprawnień pracownika.

Zatrudniony ponownie pracownik nie ma obowiązku zwrotu odprawy pieniężnej, jaką otrzymał wcześniej z powodu zwolnienia z pracy.

Sankcja za odmowę ponownego nawiązania stosunku pracy

Jeżeli pracodawca, wbrew obowiązkowi, odmówi ponownego zatrudnienia byłego pracownika zwolnionego wcześniej grupowo, ten może dochodzić roszczenia o nawiązanie stosunku pracy przed sądem pracy.

Wyrok sądu stwierdzający obowiązek pracodawcy nawiązania stosunku pracy z tą osobą zastępuje oświadczenie woli pracodawcy o zawarciu umowy o pracę, co powoduje powstanie stosunku pracy w dniu uprawomocnienia się wyroku.

Zamiast roszczenia o nawiązanie stosunku pracy pracownik może domagać się zapłaty odszkodowania za szkodę, którą poniósł w następstwie niewykonania przez pracodawcę jego obowiązku.

Podstawa prawna:

  • art. 1, art. 8–9 ustawy z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz.U. Nr 90, poz. 844 ze zm.).
reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

UMOWY ZLECENIA 2017

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria Perfecta

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »