| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Wyrok SN z dnia 11 lutego 2005 r. sygn. I PK 168/04

Wyrok SN z dnia 11 lutego 2005 r. sygn. I PK 168/04

Niepowiadomienie pracodawcy o odzyskaniu zdolności do pracy przez pracownika odwołanego ze stanowiska powoduje, że pracodawca może rozwiązać stosunek pracy bez wypowiedzenia z powodu nieobecności trwającej dłużej niż okres zasiłkowy (art. 72 § 1 w związku z art. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p.). Przewodniczący SSN Józef lwulski Sędziowie: SN Andrzej

Wyrok SN z dnia 11 lutego 2005 r. sygn. I PK 168/04

Niepowiadomienie pracodawcy o odzyskaniu zdolności do pracy przez pracownika odwołanego ze stanowiska powoduje, że pracodawca może rozwiązać stosunek pracy bez wypowiedzenia z powodu nieobecności trwającej dłużej niż okres zasiłkowy (art. 72 § 1 w związku z art. 53 § 1 pkt 1 lit. b k.p.).

Przewodniczący SSN Józef lwulski

Sędziowie: SN Andrzej Wasilewski, SA Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (sprawozdawca)

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2005 r. sprawy z powództwa Edwarda B. przeciwko Urzędowi Miejskiemu w Ł. o odszkodowanie, na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi z dnia 23 marca 2004 r. [...]

oddalił kasację i zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 1.350 zł (jeden tysiąc trzysta pięćdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 10 grudnia 2003 r. Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Kutnie oddalił powództwo Edwarda B. przeciwko Urzędowi Miejskiemu w Ł. o odszkodowanie z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania umowy o pracę.

Sąd Rejonowy ustalił, iż powód był pracownikiem zatrudnionym na podstawie powołania od dnia 27 lipca 1994 r., zajmując stanowisko sekretarza Gminy Ł. Uchwałą Rady Miasta z dnia 21 listopada 2002 r. powód został odwołany z zajmowanego stanowiska, zaś w dniu 26 listopada 2002 r. burmistrz Miasta Ł. rozwiązał z nim stosunek pracy za trzymiesięcznym okresem wypowiedzenia, który miał się rozpocząć po trwającym od dnia 8 listopada 2002 r. okresie niezdolności do pracy spowodowanej chorobą. W kwietniu 2003 r. strona pozwana wystawiła wniosek o przedłużenie okresu zasiłkowego powoda, dokonując błędnego obliczenia długości jego trwania. Orzeczeniem lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych okres pobierania przez powoda zasiłku chorobowego został przedłużony o dalsze 3 miesiące, zaś okres jego niezdolności do pracy potwierdzany zaświadczeniami lekarskimi trwał do dnia 5 sierpnia 2003 r., to jest przez 271 dni. Po ostatnio wskazanej dacie powód nie stawił się do pracy, zaś pracodawca rozwiązał z nim z dniem 13 sierpnia 2003 r. stosunek pracy bez wypowiedzenia z uwagi na niezdolność do pracy wskutek choroby, trwającą po wyczerpaniu okresu zasiłkowego. W zaświadczeniu z dnia 24 września 2003 r. lekarz prowadzący leczenie powoda stwierdził, iż po wyczerpaniu trwającego 270 dni okresu zasiłkowego był on zdolny do pracy.

reklama

Polecamy artykuły

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Personel i Zarządzanie 4/201730.03 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

REWOLUCYJNE ZMIANY W UMOWACH ZLECENIA 2017

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

ŻAKIEWICZ ADWOKACI Kancelaria Prawa Karnego i Gospodarczego Sp. k.

Ekspert prawa karnego, karno-skarbowego oraz procedury karnej

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »