| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Prawa i obowiązki > Prawo powrotu do pracy w razie odzyskania zdolności do pracy

Prawo powrotu do pracy w razie odzyskania zdolności do pracy

Pracownik może żądać ponownego zatrudnienia, jeśli odzyskał zdolność do pracy, a pracodawca zwolnił go uprzednio bez wypowiedzenia z powodu długotrwałej choroby. Pracodawca nie ma jednak takiego obowiązku, jeśli nie posiada faktycznych możliwości przyjęcia tej osoby do pracy.

Gdy jest wolny etat

Ponowne zatrudnienie pracownika jest uzależnione od tego, czy pracodawca ma wolne miejsce na stanowisku pracy, do którego pracownik posiada odpowiednie kwalifikacje. Pracodawca może więc uchylić się od obowiązku ponownego przyjęcia do pracy zwolnionej osoby wówczas, gdy nie ma faktycznych możliwości jej zatrudnienia, np. nie ma żadnych wolnych etatów, na których mogłaby ona pracować. Możliwość ponownego zatrudnienia pracownika należy jednak oceniać z uwzględnieniem jego wszelkich kwalifikacji. Ciężar dowodu w tym zakresie spoczywa na pracodawcy, który powinien wskazać fakty uniemożliwiające mu ponowne zatrudnienie byłego podwładnego.

WAŻNE!

Pracodawca może odmówić ponownego zatrudnienia pracownika (zwolnionego z powodu długotrwałej nieobecności spowodowanej chorobą), jeżeli nie ma faktycznych możliwości przyjęcia go do pracy.

W razie uchylania się od obowiązku

W razie bezzasadnej odmowy ponownego zatrudnienia byłemu pracownikowi przysługuje roszczenie o nawiązanie stosunku pracy oraz o odszkodowanie za okres pozostawania bez pracy od chwili zgłoszenia się do pracy. Podstawę prawną roszczenia odszkodowawczego stanowiłby wówczas art. 471 k.c. w związku z art. 300 k.p. Podobnie wskazywał Sąd Najwyższy w uchwale z 10 września 1976 r., stwierdzając, że na podstawie art. 53 § 5 k.p. pracodawca ma obowiązek nawiązania z byłym pracownikiem stosunku pracy. W razie niewykonania tego obowiązku byłemu pracownikowi przysługuje roszczenie o nawiązanie stosunku pracy oraz o odszkodowanie za okres pozostawania bez pracy od chwili zgłoszenia się do pracy w terminie określonym w powyższym przepisie.

Przykład

Pracownik zatrudniony jako suwnicowy był długo nieobecny w pracy z powodu przewlekłej choroby płuc i pracodawca rozwiązał z nim umowę o pracę bez wypowiedzenia 1 marca 2012 r. Pracownik ten po odzyskaniu zdolności do pracy 31 sierpnia 2012 r. zgłosił się do pracodawcy, wyrażając chęć powrotu do pracy. Okazało się jednak, że nie ma dla niego wolnego etatu. Pracownik wystąpił wówczas do sądu z żądaniem zobowiązania pracodawcy do ponownego nawiązania z nim umowy o pracę. Wskazywał, że pracodawca przyjmuje do pracy suwnicowych, a on był uprzednio zatrudniony na tym stanowisku. Sąd po ustaleniu, że pracodawca faktycznie nie ma możliwości ponownego zatrudnienia tego pracownika, gdyż z powodu restrukturyzacji nie przyjmuje do pracy żadnych nowych osób i nie ma wolnych etatów – oddalił jego powództwo.

Podstawa prawna:

  • art. 53 § 1 pkt 1 oraz § 5 Kodeksu pracy,
  • art. 20 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (DzU z 2010 r. nr 77, poz. 512 ze zm.).

Orzecznictwo:

  • wyrok SN z 28 lipca 1999 r. (I PKN 166/99, OSNP 2000/21/782),
  • wyrok SN z 12 stycznia 1998 r. (I PKN 459/97, OSNP 1998/22/656),
  • wyrok SN z 9 września 1997 r. (II UKN 219/97, OSNP 1998/13/402),
  • uchwała SN z 10 września 1976 r. (I PZP 48/76, OSNC 1977/4/65).

 

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Adam Misiński

Biegły rewident

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »