| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Prawa i obowiązki > Kto płaci za badanie stanu trzeźwości pracownika przeprowadzone na żądanie pracodawcy

Kto płaci za badanie stanu trzeźwości pracownika przeprowadzone na żądanie pracodawcy

Jednemu z naszych pracowników przedstawiliśmy na piśmie żądanie zbadania stanu jego trzeźwości, ponieważ kilkakrotnie dało się wyczuć od niego alkohol. Wynik badania, na które podwładny udał się w trakcie pracy, wykazał 1 promil alkoholu we krwi. Po badaniach nie dopuściliśmy pracownika do pracy. Czy możemy go obciążyć kosztami tych badań? Czy ich wartość w przypadku nieobciążenia pracownika będzie stanowić dla niego przychód ze stosunku pracy? Jakie wynagrodzenie przysługuje podwładnemu za dzień, w którym był pijany w pracy?

Badania na zawartość alkoholu mogą obejmować:

  • badanie wydychanego powietrza,
  • badanie krwi (zabiegu pobrania krwi powinien dokonać fachowy pracownik służby zdrowia),
  • badanie moczu (§ 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z 6 maja 1983 r. w sprawie warunków i sposobu dokonywania badań na zawartość alkoholu w organizmie).

Omawiane badania powinien przeprowadzić uprawniony organ powołany do ochrony porządku publicznego (np. Policja). Zmienione przepisy można w drodze analogii stosować do ustalania zawartości narkotyków w organizmie.

Badanie trzeźwości pracownika, co do zasady, odbywa się na koszt pracodawcy. Jeżeli jest ono przeprowadzane na żądanie podwładnego, pracodawca może obciążyć pracownika jego kosztem w przypadku dodatniego wyniku (czyli potwierdzenia stanu nietrzeźwości).

Należy uznać za właściwe stosowanie tej zasady również w sytuacji, gdy to pracodawca kieruje zatrudnionego na badanie, w wyniku którego stwierdzony zostanie stan nietrzeźwości. Nie ma bowiem przepisów, które regulują tę kwestię.

Gdy osoba zatrudniona, która wydaje się być pod wpływem alkoholu, zostaje odsunięta z tego powodu od pracy, wówczas pracodawca musi wypłacić wynagrodzenie podwładnemu wyłącznie za czas faktycznie przepracowany w dniu, w którym doszło do ww. odsunięcia. Czas pozostający do przepracowania w danym dniu po zakazaniu pracownikowi kontynuowania pracy jest bezpłatny, w myśl zasady, iż wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną, a za czas jej niewykonywania prawo do wynagrodzenia zachowane jest tylko wówczas, gdy przepisy prawa pracy tak stanowią.

Dodatkowo stawienie się do pracy w stanie nietrzeźwości lub spożywanie alkoholu w czasie pracy uprawnia pracodawcę do nałożenia na pracownika kary upomnienia, nagany czy nawet kary pieniężnej. Ponadto praca wykonywana pod wpływem alkoholu jest rażącym naruszeniem obowiązków pracowniczych, uzasadniającym wypowiedzenie umowy o pracę, a nawet jej rozwiązanie w trybie natychmiastowym (postanowienie Sądu Najwyższego z 11 marca 2008 r., I PK 278/07, niepublikowane).

Podstawa prawna

  • art. 17, art. 40 ustawy z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473 ze zm.),
  • art. 80, art. 108 Kodeksu pracy,
  • § 1–3 i § 8–9 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z 6 maja 1983 r. w sprawie warunków i sposobu dokonywania badań na zawartość alkoholu w organizmie (Dz.U. Nr 25, poz. 117),
  • art. 5 pkt 3 ustawy z 25 marca 2011 r. o ograniczaniu barier administracyjnych dla obywateli i przedsiębiorców (Dz.U. Nr 106, poz. 622 ze zm.).
reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

UMOWY ZLECENIA 2017

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

Anna Mosiej

Aplikant radcowski

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »