| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Prawa i obowiązki > Kto płaci za badanie stanu trzeźwości pracownika przeprowadzone na żądanie pracodawcy

Kto płaci za badanie stanu trzeźwości pracownika przeprowadzone na żądanie pracodawcy

Jednemu z naszych pracowników przedstawiliśmy na piśmie żądanie zbadania stanu jego trzeźwości, ponieważ kilkakrotnie dało się wyczuć od niego alkohol. Wynik badania, na które podwładny udał się w trakcie pracy, wykazał 1 promil alkoholu we krwi. Po badaniach nie dopuściliśmy pracownika do pracy. Czy możemy go obciążyć kosztami tych badań? Czy ich wartość w przypadku nieobciążenia pracownika będzie stanowić dla niego przychód ze stosunku pracy? Jakie wynagrodzenie przysługuje podwładnemu za dzień, w którym był pijany w pracy?

Badania na zawartość alkoholu mogą obejmować:

  • badanie wydychanego powietrza,
  • badanie krwi (zabiegu pobrania krwi powinien dokonać fachowy pracownik służby zdrowia),
  • badanie moczu (§ 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z 6 maja 1983 r. w sprawie warunków i sposobu dokonywania badań na zawartość alkoholu w organizmie).

Omawiane badania powinien przeprowadzić uprawniony organ powołany do ochrony porządku publicznego (np. Policja). Zmienione przepisy można w drodze analogii stosować do ustalania zawartości narkotyków w organizmie.

Badanie trzeźwości pracownika, co do zasady, odbywa się na koszt pracodawcy. Jeżeli jest ono przeprowadzane na żądanie podwładnego, pracodawca może obciążyć pracownika jego kosztem w przypadku dodatniego wyniku (czyli potwierdzenia stanu nietrzeźwości).

Należy uznać za właściwe stosowanie tej zasady również w sytuacji, gdy to pracodawca kieruje zatrudnionego na badanie, w wyniku którego stwierdzony zostanie stan nietrzeźwości. Nie ma bowiem przepisów, które regulują tę kwestię.

Gdy osoba zatrudniona, która wydaje się być pod wpływem alkoholu, zostaje odsunięta z tego powodu od pracy, wówczas pracodawca musi wypłacić wynagrodzenie podwładnemu wyłącznie za czas faktycznie przepracowany w dniu, w którym doszło do ww. odsunięcia. Czas pozostający do przepracowania w danym dniu po zakazaniu pracownikowi kontynuowania pracy jest bezpłatny, w myśl zasady, iż wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną, a za czas jej niewykonywania prawo do wynagrodzenia zachowane jest tylko wówczas, gdy przepisy prawa pracy tak stanowią.

Dodatkowo stawienie się do pracy w stanie nietrzeźwości lub spożywanie alkoholu w czasie pracy uprawnia pracodawcę do nałożenia na pracownika kary upomnienia, nagany czy nawet kary pieniężnej. Ponadto praca wykonywana pod wpływem alkoholu jest rażącym naruszeniem obowiązków pracowniczych, uzasadniającym wypowiedzenie umowy o pracę, a nawet jej rozwiązanie w trybie natychmiastowym (postanowienie Sądu Najwyższego z 11 marca 2008 r., I PK 278/07, niepublikowane).

Podstawa prawna

  • art. 17, art. 40 ustawy z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2007 r. Nr 70, poz. 473 ze zm.),
  • art. 80, art. 108 Kodeksu pracy,
  • § 1–3 i § 8–9 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z 6 maja 1983 r. w sprawie warunków i sposobu dokonywania badań na zawartość alkoholu w organizmie (Dz.U. Nr 25, poz. 117),
  • art. 5 pkt 3 ustawy z 25 marca 2011 r. o ograniczaniu barier administracyjnych dla obywateli i przedsiębiorców (Dz.U. Nr 106, poz. 622 ze zm.).
reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Dorota Adamska

Specjalista ds. Public Relations

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »