| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Prawa i obowiązki > Wyrok SN z dnia 10 lutego 2005 r. sygn. II PK 204/04

Wyrok SN z dnia 10 lutego 2005 r. sygn. II PK 204/04

Powołanie się na klauzule generalne, o których mowa w art. 8 k.p. oraz w art. 58 § 1 i 2 k.c. albo „odpadnięcie” celu, dla którego została zawarta umowa o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy, nie może prowadzić do pozbawienia pracownika roszczeń z ważnie zawartej umowy,

Powołanie się na klauzule generalne, o których mowa w art. 8 k.p. oraz w art. 58 § 1 i 2 k.c. albo „odpadnięcie” celu, dla którego została zawarta umowa o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy, nie może prowadzić do pozbawienia pracownika roszczeń z ważnie zawartej umowy, jeżeli nie można mu postawić zarzutu działania sprzecznego z prawem lub z zasadami współżycia społecznego.

Przewodniczący SSN Roman Kuczyński

Sędziowie SN: Zbigniew Myszka (sprawozdawca), Maria Tyszel

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2005 r. sprawy z powództwa Stanisława D. przeciwko „B.N.” Spółce z o.o. w N. o zapłatę, na skutek kasacji powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 17 marca 2004 r. [...]

uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania oraz orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu wyrokiem z dnia 17 marca 2004 r. oddalił apelację powoda Stanisława D. od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Opolu z dnia 28 listopada 2003 r. oddalającego powództwo skierowane przeciwko stronie pozwanej „B.N.” Spółce z o.o. w N. o odszkodowanie. W sprawie tej ustalono, że powód był zatrudniony na stanowisku zastępcy prezesa strony pozwanej na czas określony do dnia 30 czerwca 2003 r. Od dnia 1 kwietnia 1999 r. miał podpisaną umowę o zakazie konkurencji. Po odwołaniu powoda z dniem 1 lipca 1999 r. ze stanowiska zastępcy prezesa, powierzono mu stanowisko dyrektora do spraw badania rynku i promocji, niezmieniając okresu trwania umowy o pracę. Nie zmieniono także umowy o zakazie konkurencji, „mimo iż była ona zbędna. Powód nie miał już dostępu do istotnych wiadomości o funkcjonowaniu pozwanego”. Z dniem 1 kwietnia 2003 r. pozwana rozwiązała umowę o zakazie konkurencji. Umowa o pracę rozwiązała się z upływem okresu, na który była zawarta.

Na podstawie takich ustaleń Sąd pierwszej instancji uznał, że jednostronne oświadczenie pracodawcy w przedmiocie rozwiązania umowy o zakazie konkurencji nie mogło wywołać zamierzonego skutku „niweczącego zobowiązanie”. Równocześnie przyjął, że żądanie powoda jest sprzeczne ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem prawa (art. 8 k.p.), gdyż powód miał dostęp do istotnych tajemnic przedsiębiorstwa tylko przez trzy miesiące 1999 roku. Później takiego dostępu już nie miał, przeto domaganie się odszkodowania po upływie 4 lat pracy jest sprzeczne z celem umowy o zakazie konkurencji.

reklama

Polecamy artykuły

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Koszty podatkowe – wyłączenia i ograniczenia (PDF)14.90 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

URLOPY WYPOCZYNKOWE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

LeftHand

Firma LeftHand od ponad 15 lat istnieje na rynku oprogramowania księgowego na systemy Linux i Windows.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »