Niskie wynagrodzenie najczęstszą przyczyną zmiany pracy

• Niskie wynagrodzenie powodem do zmiany pracy
• Nadużycia przełożonych
• Relacje pracownicze
• Styl przywództwa i możliwość rozwoju
• Obciążenie obowiązkami służbowymi
• Model kultury organizacyjnej

Niskie wynagrodzenie powodem do zmiany pracy

Ponad 80 proc. polskich pracowników zmieniłoby pracę z powodu zbyt niskiego wynagrodzenia, a przeszło 60 proc. - profil nauki, gdyby mogło cofnąć czas – wynika z raportu Polskiego Instytutu Ekonomicznego (PIE).

Według raportu „Od kultury do dobrobytu. Co o kulturze organizacyjnej i klimacie miejsc pracy sądzą pracownicy zatrudnieni w Polsce?” 83,5 proc. badanych do pracy motywuje konieczność zarabiania pieniędzy, 53,9 proc. deklaruje, że poświęcałoby czas na obowiązki służbowe, nawet gdyby mieli niewyczerpaną ilość pieniędzy i nie musieli pracować. Z kolei 16,5 proc. badanych odnajduje motywację do pracy w innych czynnikach niż konieczność zarabiania.

"Ponad 60 proc. pracowników zmieniłoby profil nauki, gdyby mogli cofnąć czas, a ponad 80 proc. zmieni pracę z powodu zbyt niskiego wynagrodzenia" – podkreśliło PIE w środowym komunikacie.

Nadużycia przełożonych

Autorzy raportu zwrócili uwagę, że pracujący w Polsce "umiarkowanie pozytywnie" ocenili istniejący model klimatu i kultury organizacyjnej w swoich miejscach zatrudnienia - wskazuje na to średnia wartość na poziomie 59,41 p. na 100 możliwych w przygotowanym przez PIE Indeksie Kultury Organizacyjnej. Najwięcej punktów (72,74 p.) uzyskał wskaźnik nadużyć władzy, obejmujący kary i represje czy szykany. "Zdaniem badanych pracowników nawet mimo pewnej powszechności części takich zachowań, skala nadużyć dokonywanych przez przełożonych nie jest wysoka" - wskazano.

Relacje pracownicze

Drugim najlepiej ocenianym wskaźnikiem Indeksu były relacje pracownicze (60,32 p.). Badani przyznali wysokie noty "poczuciu, że pasują do zespołu". Umiarkowanie rzadko deklarowali doświadczanie nieuprzejmości ze strony kolegów i koleżanek, co związane jest ze stopniem zaufania oraz przekonaniem co do liczenia na wsparcie w razie potrzeby. Jednocześnie wyraźnie niekorzystnie wypadły w ocenach zwłaszcza komunikacja i stopień poinformowania.

Polecamy: Personel i zarządzanie – prenumerata.

Styl przywództwa i możliwość rozwoju

Niżej oceniany styl przywództwa (55,15 p.) uzyskał słabszy wynik przede wszystkim ze względu na negatywną ocenę sposobów podejmowania decyzji i delegowania zadań. Średnią ocenę 53,66 p. przyznano z kolei wskaźnikowi "możliwości rozwoju", gdzie nisko oceniono przede wszystkim ścieżki awansu i zasady premii, ale też same osiągnięcia zawodowe pracujących. Najmniejszą średnią liczbę punktów (52,96 p.) zanotował wskaźnik grupowy mówiący o stopniu obciążenia obowiązkami służbowymi.

Obciążenie obowiązkami służbowymi

"Poza samą i często wskazywaną niewspółmiernością liczby zadań służbowych przypadających na jednego pracownika, wpływ na niewysokie oceny ma niska powszechność stosowania dostępnych narzędzi odciążenia" - wskazał cytowany w komunikacie Krzysztof Kutwa, analityk zespołu strategii Polskiego Instytutu Ekonomicznego. Dla części badanych o niskiej wartości wskaźnika grupowego przesądziło zachwianie równowagi między życiem prywatnym a zawodowym oraz negatywny wpływ pracy na zdrowie – dodał.

Model kultury organizacyjnej

Model kultury organizacyjnej najbardziej krytycznie oceniają pracownicy w wieku 35-44 lata, a najmniej – pracujący emeryci i bliscy przejścia w wiek poprodukcyjny. "Najgorsze oceny wystawili pracownicy spółek Skarbu Państwa i innych firm w całości lub części państwowych, a najlepsze – administracji publicznej (urzędów i ministerstw)" - czytamy. Pracownicy podlegający bezpośrednio prezesowi lub założycielowi firmy postrzegają model kultury organizacyjnej lepiej od pracujących, których przełożonym jest kierownik czy dyrektor.

Zastępca dyrektora PIE Andrzej Kubisiak zwrócił uwagę, że im pracownicy gorzej ocenili kulturę organizacyjną, tym częściej rozważali zmianę zawodu oraz wyżej oceniali swoje przygotowanie na ewentualną zmianę ścieżki zawodowej. Ponad 80 proc. badanych do pracy motywuje jedynie konieczność zarabiania pieniędzy. Z kolei na motywacje pozafinansowe częściej wskazują kobiety, pracujący poniżej 24. roku życia, a pod względem zajmowanego stanowiska: kierownicy – zaznaczył Kubisiak.