Jakie są skutki niezastosowania przepisów o zwolnieniach grupowych do pracowników zatrudnionych na czas określony

Grzegorz G. i Jakub W. byli zatrudnieni w spółce R. jako informatycy na podstawie umów o pracę na czas określony. Pracodawca ten był przedsiębiorstwem prowadzącym działalność w branży informatycznej. Ze względu na specyfikę działalności i przyjęty system zarządzania personelem, normalną praktyką było w tej spółce zatrudnianie fachowców - informatyków i programistów oraz techników komputerowych na podstawie umów okresowych i to na stosunkowo długie terminy. Wspomniani wcześniej dwaj pracownicy byli zatrudnieni na podstawie umów o pracę zawartych na 5-letnie okresy. Obie umowy zawierały także stosowne klauzule o możliwości 2-tygodniowego wypowiedzenia (tak jak to określa art. 33 Kodeksu pracy).

W 2006 r. w spółce R. doszło do reorganizacji zatrudnienia. Związane z tym były zwolnienia pracowników. Wprawdzie - jak się później okazało w toku postępowania dowodowego przed sądem - te redukcje zatrudnienia nosiły znamiona zwolnień grupowych, to jednak pracodawca nie zastosował trybu przewidzianego w ustawie o zwolnieniach grupowych (tj. w ustawie z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, DzU nr 90, poz. 844 ze zm.). Pracodawca nie podał przyczyny zwolnień i nie wypłacił odpraw.