Jak ustalić podstawę wymiaru zasiłku chorobowego, jeżeli składniki wynagrodzenia są wypłacane w różnych terminach

Wynagrodzenie z tytułu pełnionego dyżuru należy uwzględnić w podstawie wymiaru świadczeń chorobowych. W Państwa przypadku wynagrodzenie za czas dyżuru jest wypłacane wraz z wynagrodzeniem za ostatni miesiąc 3-miesięcznego okresu rozliczeniowego. W kontekście ustalania podstawy wymiaru zasiłku należy zatem traktować je jako składnik przysługujący za okres dłuższy niż miesiąc, tj. za okres 3-miesięczny. W efekcie ustalając podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego przysługującego pracownikowi w listopadzie, do przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia wypłaconego mu za okres od listopada poprzedniego roku do października br. powinni Państwo doliczyć 1/12 kwot wynagrodzenia za pełnione dyżury wypłaconego za okres czterech 3-miesięcznych okresów rozliczeniowych poprzedzających miesiąc wystąpienia niezdolności do pracy. Zasada uwzględnienia wypłaconych kwot w 1/12 ma zastosowanie także wówczas, gdy za niektóre z okresów rozliczeniowych pracownik nie otrzymał wynagrodzenia za dyżur. Szczegóły – w uzasadnieniu.

Podstawę wymiaru przysługującego pracownikowi zasiłku chorobowego i innych świadczeń chorobowych stanowi, co do zasady, przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone mu za okres 12 miesięcy poprzedzających miesiąc powstania niezdolności do pracy, a w przypadku kiedy niezdolność do pracy powstanie przed upływem wskazanych 12 miesięcy – przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia chorobowego (art. 36 ust. 1 i 2 ustawy zasiłkowej). Wynagrodzenie, o którym mowa, to przychód pracownika stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniu potrąconych przez pracodawcę składek na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz ubezpieczenie chorobowe finansowanych ze środków pracownika.