Urlop uzupełniający

Nie, pracownik, który przez cały rok jest zatrudniony u jednego pracodawcy, nabywa prawo do 6 dni urlopu uzupełniającego niezależnie od tego, kiedy nabywa prawo do urlopu w wyższym wymiarze.

Tak więc, jeżeli pracownik nabył prawo do urlopu uzupełniającego w marcu, to pracodawca udziela mu całych 6 dni urlopu, nie zaś 4 i pół dnia.

Pracownikowi, który w danym roku kalendarzowym wykorzystał urlop, a następnie w ciągu tego roku kalendarzowego uzyskał prawo do urlopu w wyższym wymiarze, ma prawo do urlopu uzupełniającego. Proporcjonalnie do okresu zatrudnienia wymiar urlopu należy obliczyć jedynie w sytuacji, gdy po nabyciu prawa do urlopu uzupełniającego, a przed zakończeniem roku kalendarzowego, stosunek pracy ustanie. W takiej sytuacji, ustalając wymiar urlopu wypoczynkowego, należy uwzględnić wyższy wymiar urlopu.

Wymiar urlopu wypoczynkowego jest zależny od posiadanego przez pracownika stażu pracy. Obliczając staż pracy do okresu zatrudnienia – od którego zależy prawo do urlopu i wymiar urlopu – należy wliczyć okresy poprzedniego zatrudnienia, bez względu na przerwy w zatrudnieniu oraz sposób ustania stosunku pracy.

Jeżeli pracownik jest jednocześnie zatrudniony na podstawie co najmniej dwóch stosunków pracy, uwzględnia się okresy poprzedniego niezakończonego zatrudnienia w części przypadającej przed nawiązaniem drugiego lub kolejnego stosunku pracy (art. 154¹ § 2 k.p.).

Do okresu zatrudnienia, od którego zależy wymiar urlopu wypoczynkowego, wlicza się też okresy niewykonywania pracy z tytułu ukończenia:

• zasadniczej lub innej równorzędnej szkoły zawodowej – o programie nauczania nie dłuższym niż 3 lata,
• średniej szkoły zawodowej – o programie nauczania nie dłuższym niż 3 lata,
• średniej szkoły zawodowej dla absolwentów zasadniczych i równorzędnych szkół zawodowych – 5 lat,
• średniej szkoły ogólnokształcącej – 4 lata,
• szkoły policealnej – 6 lat,
• szkoły wyższej – 8 lat.

Powyższe okresy nie podlegają sumowaniu. Gdy pracownik jednocześnie uczy się i pracuje, do okresu stanowiącego podstawę ustalenia wymiaru urlopu wypoczynkowego wlicza się okresy jednoczesnej pracy i nauki lub jedynie okres nauki. Decyduje tu opcja korzystniejsza dla pracownika.

Wymiar urlopu wypoczynkowego wynosi:

• 20 dni – gdy staż pracy jest krótszy niż 10 lat,
• 26 dni – gdy pracownik jest zatrudniony co najmniej 10 lat.

Należy zauważyć, że bezpodstawne zaniżenie urlopu wypoczynkowego jest wykroczeniem przeciwko prawom pracownika, za które pracodawca może zostać ukarany grzywną w wysokości od 1000 do 30 000 zł. W sprawach o wykroczenia przeciwko prawom pracownika orzekają sądy rejonowe, a funkcję oskarżyciela publicznego pełni inspektor pracy. Inspektor pracy może również samodzielnie nałożyć grzywnę w drodze mandatu karnego po przeprowadzeniu czynności wyjaśniających, jeśli uzna, że kara ta będzie wystarczająca. Grzywna nałożona w postępowaniu mandatowym nie może być wyższa niż 2000 zł. Jeżeli jednak osoba już ukarana co najmniej dwukrotnie za wykroczenie przeciwko prawom pracownika, popełni w ciągu dwóch lat od dnia ostatniego ukarania ponownie takie wykroczenie, inspektor pracy może nałożyć grzywnę w wysokości do 5000 zł.