| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > HRM > Komunikacja > W jaki sposób płeć wpływa na budowanie relacji w firmie oraz komunikację między pracownikami

W jaki sposób płeć wpływa na budowanie relacji w firmie oraz komunikację między pracownikami

Wśród zasadniczych różnic między kobietami a mężczyznami w miejscu pracy dominują te w sposobie zarządzania, motywowania, radzenia sobie ze stresem, rozwiązywania problemów, a co za tym idzie, odmienne preferencje w zakresie technik sprzedaży, reklamy czy obsługi klienta. Jednak w żadnych sytuacjach zawodowych nasze różnice nie manifestują się tak silnie, jak w sferze komunikacji.

Przedstawione w niniejszym artykule spostrzeżenia i tezy na temat zasad komunikacji międzypłciowej mają uniwersalny charakter. Odnoszą się do osób na wszystkich stanowiskach – dyrektorów i menedżerów wyższego szczebla, konsultantów, urzędników, asystentów i sekretarki. Najprawdopodobniej każdemu zdarzyło się pomyśleć w stosunku do reprezentanta płci przeciwnej: Dlaczego on nigdy nie przyzna się do tego, że coś zrobił źle? Dlaczego ona nigdy nie mówi wprost, o co jej chodzi?

Kobieta, słysząc, w jaki sposób mężczyzna dobiera słowa, często dokonuje ich błędnej interpretacji. Uznaje mężczyznę za nieliczącego się z innymi egoistę, któremu nie można ufać. Natomiast pracujący z kobietami mężczyźni odbierają je jako osoby niepewne swoich decyzji, niepotrafiące mówić wprost. Przez to w ich oczach zyskują one opinię niekompetentnych i nieskutecznych w działaniu jednostek.

Oksytocyna kontra testosteron

Wśród zasadniczych różnic w komunikacji pomiędzy kobietami a mężczyznami można wymienić cel, w jakim się komunikują. O ile w przypadku mężczyzn celem komunikacji, szczególnie w pracy, jest albo przekazywanie informacji, albo chęć jej otrzymania, o tyle w przypadku kobiet powyższe powody są zaledwie jednymi z wielu. Wynika to z faktu, że są one niejako zaprogramowane biologicznie na relacje i związki, mężczyźni natomiast kładą główny nacisk na świat przedmiotów i zadań. Decyduje o tym przede wszystkim uwarunkowana ewolucją budowa mózgu oraz gospodarka hormonalna organizmu. Postępy w badaniach neurologicznych umożliwiły naukowcom odkrycie znaczących różnic anatomicznych i neuropsychologicznych pomiędzy mózgami kobiet i mężczyzn, które wyjaśniają wyraźnie widoczne odmienności naszego zachowania.

Zdaniem naukowców nasze pramatki wykształciły własną reakcję na stres, aby chronić się w okresie ciąży, karmienia i opieki nad potomstwem. W dużej mierze wpływa ona również na społeczne zachowania współczesnych kobiet. Kobieca reakcja „zaopiekuj się i zaprzyjaźnij” (tend and befriend) wynikała z faktu, że w chwili niebezpieczeństwa tylko mocna, solidna więź z innymi kobietami mogła zapewnić przeżycie. Jej wytworzenie stało się więc dla kobiety mechanizmem obronnym. Poza uzyskaniem lepszej ochrony i pomocy w opiece nad dziećmi praca w grupie zapewniała także większe plony i sprawniejsze wykonywanie prac domowych.

Hormonem odpowiadającym za utrzymywanie więzi społecznych i budowanie relacji międzyludzkich jest oksytocyna. Pobudza ona również matczyne zachowania i wpływa na obniżenie poziomu kortyzolu (hormonu odpowiadającego za stres). Badania wykazują, że ludzie i zwierzęta o wysokim poziomie oksytocyny są spokojniejsi i bardziej nastawieni na relacje społeczne. Oksytocyna, której działanie wzmacniane jest przez inne kobiece hormony, takie jak estrogen, jest jedną z najbardziej pożądanych substancji chemicznych w organizmie kobiety, właśnie ze względu na jej dobroczynny wpływ na obniżenie poziomu stresu. Niemającej siły fizycznej i odpowiedniej masy mięśniowej kobiecie na nic by się zdała męska odpowiedź na stres, czyli reakcja „walcz lub uciekaj” (fight or flight).

Odruch walki i ucieczki to instynktowna odpowiedź męskiego organizmu na sytuacje postrzegane jako zagrażające przetrwaniu. W takich sytuacjach jego organizm wydziela wazopresynę, która wzmocniona działaniem testosteronu blokuje wydzielanie oksytocyny, powodując, że mężczyźnie trudno jest się uspokoić. W procesie ewolucji mężczyźni stali się wojownikami i rozwiązującymi problemy obrońcami, dlatego ich biologiczne uwarunkowanie nie pozwala im na okazywanie niepewności i strachu.

Jaki zatem związek mają nasze pierwotne reakcje i biologiczne uwarunkowania z komunikacją w pracy? W tym miejscu należy wrócić do kwestii celu, w jakim się komunikujemy.

Czytaj także

Narzędzia kadrowego

POLECANE

URLOPY WYPOCZYNKOWE

reklama

Ostatnio na forum

RODO 2018

Eksperci portalu infor.pl

Stanisław Trzeciak

Radca prawny (prawo Białorusi), aplikant radcowski OIRP Lublin

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od kadry.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK