| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | WIDEOAKADEMIA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Składki na ubezpieczenie > Wyrok SN z dnia 29 marca 2006 r. sygn. II UK 103/05

Wyrok SN z dnia 29 marca 2006 r. sygn. II UK 103/05

Odsetki za zwłokę od nieopłaconych w terminie składek na ubezpieczenie społeczne, należne na podstawie art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) w związku z art. 56 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (jednolity tekst: Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) i w związku z art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o Narodowym Banku Polskim (Dz.U. Nr 140, poz. 938 ze zm.), wynosiły 200% podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego także przed zmianą art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej wprowadzoną ustawą z dnia 12 września 2002 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 169, poz. 1387), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.

Nie można też twierdzić, że odwołujący się pozostawał w sytuacji niejasnego określenia przez przepisy zobowiązania podatkowego (zobowiązania do zapłaty składek), skoro zasada obowiązku zapłaty odsetek od zaległych składek na ubezpieczenie społeczne w wysokości 200% podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego nie ulegała wątpliwości. Jasna była też wysokość tych odsetek ogłaszana, zgodnie z art. 56 ust. 3 Ordynacji podatkowej, przez Ministra Finansów (od 6 czerwca 2001 - ministra właściwego do spraw finansów publicznych), w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.

Nieusprawiedliwione okazały się także zarzuty naruszenia przepisów Konstytucji RP. Decyzja ZUS dotycząca ustalenia należnych odsetek od zaległych składek na ubezpieczenie społeczne była oparta na obowiązujących przepisach prawa. To samo dotyczy zaskarżonego orzeczenia. Nie można więc twierdzić, że Sąd nie działał na podstawie i w granicach prawa. Sąd nie naruszył również „monteskiuszowskiego trójpodziału władz nowoczesnego państwa”, a w szczególności nie wszedł w rolę ustawodawcy, lecz w drodze wykładni usunął istniejącą kolizję przepisów prawa, co należy do zadań orzecznictwa sądowego.

Wobec powyższego Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. orzekł jak w sentencji.

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Gazeta Samorządu i Administracji598.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

SKŁADKI ZUS

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

LTC Aquila Zarzycki Niebudek Adwokaci i Doradcy Podatkowi Spółka komandytowa

Kancelaria specjalizująca się w doradztwie podatkowym i prawnym dla różnych branż i sektorów.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »