Niewykonywanie ugody przez pracodawcę (art. 255)

Jeżeli ugoda nie jest wykonywana dobrowolnie, pracownik może doprowadzić do jej wykonania na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego. A zatem w pierwszej kolejności sąd musi nadać takiej ugodzie klauzulę wykonalności. Zgodnie z paragrafem drugim omawianego artykułu, sąd pracy odmówi nadania klauzuli wykonalności, jeżeli ze złożonych akt komisji wynika, że ugoda jest sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego. Niezgodność z prawem jest dość łatwo stwierdzić, natomiast jeżeli chodzi o zasady współżycia społecznego to kodek pracy w art. 300 odsyła w sprawach nieuregulowanych do kodeksu cywilnego. W tymże kodeksie, w art. 5 znajdziemy wzmiankę o zasadach współżycia społecznego, jednak również bez konkretnej definicji. Artykuł ten doczekał się jednak bardzo wielu orzeczeń sądowych, a także licznych sporów doktrynalnych. Na ich podstawie można podać uproszczoną definicję zasad współżycia społecznego jako nieskodyfikowane powszechne normy postępowania, funkcjonujące aktualnie w społeczeństwie polskim i mające na celu ochronę społecznie akceptowanych wartości (czyli stanów rzeczy) lub dóbr niematerialnych.

Zobacz: Kiedy komisja pojednawcza przekaże sprawę do sądu? (art. 254)

Sąd bada z urzędu ugodę pod względem zgodności z prawem i zasadami współżycia społecznego na podstawie złożonych przez komisję akt sprawy. Ustawodawca nie wyłączył przy tym możliwości dochodzenia ustalenia niezgodności ugody z prawem lub zasadami współżycia społecznego na zasadach ogólnych, to jest poprzez wniesienie powództwa.

Po nadaniu klauzuli wykonalności, ugoda może zostać wykonana w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym, na podstawie kodeksu postępowania cywilnego.

Zobacz serwis: Układy zbiorowe pracy

Podstawa prawna: art. 255 i art. 300 Kodeksu pracy, art. 5 Kodeksu cywilnego.