reklama
| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Zbiorowe prawo pracy > Związki zawodowe > Uchwała SN z dnia 8 lutego 2007 r. sygn. II UZP 13/06

Uchwała SN z dnia 8 lutego 2007 r. sygn. II UZP 13/06

Okres pozostawania bez pracy po ustaniu stosunku pracy z pracownikiem o którym mowa w art. 1 ustawy z dnia 24 maja 1989 r. o przywróceniu praw pracowniczych osobom pozbawionym zatrudnienia za działalność związkową, samorządową, przekonania polityczne i religijne (Dz. U. Nr 32 poz. 172 ze zm.) nie podlegał zaliczeniu do okresu pracy górniczej dla ustalenia prawa do górniczej emerytury przewidzianej w art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst Dz. U. z 2004 r. Nr 39 poz. 353 ze zm.)

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. odmawiająca przyznania wnioskodawcy emerytury górniczej bez względu na wiek przewidzianej w art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS została wydana w dniu 31 grudnia 2004 r., a więc zapadła w stanie prawnym sprzed zmiany ustawy dokonanej (z dniem 1 stycznia 2007 r.) ustawą z dnia 27 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz ustawy - Karta Nauczyciela (Dz.U. Nr 167 poz.1397).

W okresie do 1 stycznia 2007 r. ustawa o emeryturach i rentach z FUS różnicowała warunki nabycia prawa do emerytury górniczej w zależności od daty urodzenia ubezpieczonego. Zgodnie z art. 34 ustawy pracownicy urodzeni przed 1 stycznia 1949 r. mogli przejść na emeryturę górniczą po ukończeniu 55 lat życia i spełnieniu warunku stażu pracy górniczej, wynoszącego łącznie z okresami pracy równorzędnej i okresami zaliczalnymi do pracy górniczej 20/25 lat (odpowiednio dla kobiet i mężczyzn), przy czym okres pracy górniczej, enumeratywnie wymieniony w art. 36 ust. 1 ustawy, nie mógł być krótszy niż 5 lat. Jeżeli okres pracy górniczej wynosił 15 lat (przy stażu pracy górniczej wynoszącej łącznie z okresami pracy równorzędnej i okresami zaliczalnymi), wiekiem emerytalnym było ukończenie przez te osoby 50 lat życia. Na emeryturę górniczą na powyższych warunkach, mogły też przejść osoby urodzone po 31 grudnia 1948 r., a przed 1 stycznia 1969 r. (pod warunkiem, że nie przystąpiły do otwartego funduszu emerytalnego i nastąpiło rozwiązanie stosunku pracy) jeżeli warunki te zostały spełnione do końca 2006 r. Dla osób wykonujących zawód górnika, a urodzonych później, ustawodawca stworzył możliwość przejścia na emeryturę górniczą bez względu na wiek, ale postawił surowsze warunki dotyczące stażu, żądając, aby pracę górniczą wykonywali pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres wynoszący co najmniej 25 lat. Ustawa rozróżniając prawo do emerytury górniczej ze względu na wiek (50/55 lat) i bez względu na wiek, inaczej ujmowała tzw. staż ubezpieczeniowy niezbędny do nabycia prawa do każdej z tych emerytur. Dla nabycia prawa do emerytury zależnej od ukończenia wieku należało wykazać 20/25 lat stażu ubezpieczeniowego składającego się z okresów pracy górniczej, okresów pracy równorzędnej i okresów pracy zaliczalnej do pracy górniczej, przy czym okresy pracy górniczej musiały wynosić co najmniej 5 lat przy wieku 55 lat i 15 lat przy wieku emerytalnym 50 lat. Okresy pracy górniczej wymienione były enumeratywnie w art. 36 ust. 1, a okresy pracy równorzędnej w art. 36 ust. 3 ustawy emerytalnej. Z kolei za okresy zaliczalne do pracy górniczej, zgodnie z art. 38 ustawy, uważane były okresy wymienione w art. 6 ust. 1 pkt 4 – 8, ust. 2 pkt 2, 3 i 5 – 8 oraz okresy wymienione w art. 7 pkt 1 – 7, 9 i 12. Okresy pracy górniczej i równorzędnej są okresami składkowymi w rozumieniu art. 6 ustawy emerytalnej. Okresy zaliczalne mogły być okresami składkowymi (okresy wymienione w art. 6) lub nieskładkowymi (okresy wskazane w art. 7). Inaczej liczyło się staż ubezpieczeniowy niezbędny do nabycia prawa do emerytury górniczej bez względu na wiek. Ten staż mógł być złożony tylko z okresów pracy górniczej pod ziemią, stale i w pełnym wymiarze czasu pracy (art. 36 ust. 1). Inaczej były też określone okresy zaliczalne do stażu ubezpieczeniowego (art. 48 ust. 2). Były to okresy niezdolności do pracy z tytułu wypadku przy pracy, wypadku w drodze do pracy lub z pracy albo z tytułu choroby zawodowej, za które wypłacone zostało wynagrodzenie lub zasiłek chorobowy albo świadczenie rehabilitacyjne oraz inne niż wymienione okresy niezdolności do pracy z powodu choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną, za które wypłacone zostało wynagrodzenie lub zasiłek chorobowy w wymiarze do 35 dni w roku kalendarzowym, bezpośrednio poprzedzone pracą górniczą wykonywaną pod ziemią stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, przypadające w czasie trwania stosunku pracy. Przy odliczaniu stażu ubezpieczeniowego do emerytury górniczej należało wykazać nie tylko wymagany rozmiar tego stażu, w tym pracy górniczej w rozumieniu art. 36 ust. 1, ale także musiała być zachowana ogólna reguła dotycząca relacji okresów składkowych (pracy górniczej, równorzędnej i zaliczalnej - art. 6) i nieskładkowych (zaliczalnych - art. 7).

reklama

Czytaj także

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Compliance 360° w firmie (PDF)59.00 zł
reklama

Narzędzia kadrowego

reklama
reklama

POLECANE

reklama
reklama

Ostatnio na forum

reklama

KORONAWIRUS A PRAWO PRACY

reklama

Eksperci portalu infor.pl

Mariusz Jabłoński

Doradca podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
reklama
reklama
reklama