| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Zbiorowe prawo pracy > Układy zbiorowe pracy > Wyrok SN z dnia 22 stycznia 2004 r. sygn. I PK 199/03

Wyrok SN z dnia 22 stycznia 2004 r. sygn. I PK 199/03

1. Możliwość uchylenia się przez pracownika od skutków prawnych oświadczenia woli (art. 87 k.c. w związku z art. 300 k.p.), w przypadku przekazania mu przez pracodawcę informacji o zamiarze jednostronnego rozwiązania umowy o pracę, zależy od tego, czy celem pracodawcy było wymuszenie w ten sposób na pracowniku wyrażenia zgody na rozwiązanie umowy

W zakładzie funkcjonuje zakładowy układ zbiorowy pracy i zakładowy fundusz świadczeń socjalnych. Na mocy uchwały [...], zebranie ogólne pracowników zakładu Ceramiki Budowlanej „W." w K. przekazało zysk z roku 1999 - 2000 na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych.

Wypłata nagrody z okazji „Dnia Budowlanych" została w zakładzie pozwanego zawieszona na mocy protokołu dodatkowego nr 4 do zakładowego układu zbiorowego pracy. Protokół podpisano 10 października 2001 r. Protokół zarejestrował Okręgowy Inspektorat Pracy w P. 29 października 2001 r. Zgodnie z jego paragrafem 2, protokół wchodzi w życie z pierwszym dniem miesiąca po upływie 3 miesięcy od dnia zarejestrowania. Protokół nabrał więc mocy obowiązującej od dnia 1 lutego 2002 r.

W oparciu o powyższe ustalenia faktyczne, Sąd pierwszej instancji przyjął, iż do rozwiązania stosunku pracy między stronami doszło za porozumieniem stron oraz że powód nie uchylił się skutecznie od skutków prawnych oświadczenia woli o rozwiązaniu stosunku pracy, powołując się na art. 87 k.c. dotyczący groźby bezprawnej. W zakresie nagrody z zysku za rok 1999 - 2000, Sąd przyjął, iż fundusz nagród został przekazany na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, stąd roszczenie o wypłatę nagrody z zysku jest bezzasadne, natomiast co do nagrody z tytułu „Dnia Budowlanych" przepisy przewidujące to świadczenie zostały skutecznie zawieszone.

W uzasadnieniu wyroku oddalającego apelację powoda Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych stwierdził w szczególności, że Sąd Pracy poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne i wywiódł z nich trafne wnioski. Nie budzi wątpliwości, iż powód złożył oświadczenie o rozwiązaniu stosunku pracy za porozumieniem stron. W dniu 28 stycznia 2002 r. powód miał stawić się do pracy na zmianę popołudniową ale się na nią nie stawił. Nie można uznać za groźbę karalną informacji pracodawcy o skutkach niestawienia się do pracy bez usprawiedliwienia. To, iż powód miał stawić do pracy 28 stycznia 2002 r. na zmianę popołudniową potwierdził świadek R.G. Z zeznań świadka Stanisława W. wynika, iż powód dysponował zaświadczeniem lekarskim o zdolności do pracy datowanym na 25 stycznia 2002 r, ale zaświadczenia tego pracodawcy nie okazał do 29 stycznia 2002 r. Świadkowie nie potwierdzili wywierania na powoda presji dotyczącej złożenia oświadczenia o rozwiązaniu stosunku pracy za porozumieniem stron. Świadek Stanisław W. wręcz stwierdził, iż konsultował się z urzędem pracy co do tego, jaki sposób rozwiązania stosunku pracy będzie dla powoda korzystniejszy w zakresie prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Poinformował powoda, iż korzystniejsze jest wypowiedzenie stosunku pracy, ale powód złożył oświadczenie o rozwiązaniu stosunku pracy za porozumieniem stron.

Czytaj także

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Potrącenia komornicze i administracyjne z wynagrodzeń69.30 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

SKŁADKI ZUS 2020

reklama

Ostatnio na forum

Wszystko co musisz wiedzieć o PPK

Eksperci portalu infor.pl

Sławomir Wnuczek

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »