Kiedy zleceniobiorca nie może przystąpić do ubezpieczenia chorobowego

RADA
Osoba ta nie może przystąpić do ubezpieczenia chorobowego z tytułu wykonywania zlecenia. Państwa zakład nie może więc zgłosić jej do tego ubezpieczenia, mimo że wystąpiła ze stosownym wnioskiem.

UZASADNIENIE
W przypadku zleceniobiorcy będącego równocześnie pracownikiem innego zakładu, zasady podlegania ubezpieczeniom społecznym z tytułu zlecenia są uzależnione od wysokości wynagrodzenia osiąganego ze stosunku pracy. Gdy jest ono niższe od minimalnego wynagrodzenia, to ubezpieczenia emerytalne i rentowe z tytułu zlecenia są obowiązkowe.

Natomiast w sytuacji, gdy wynagrodzenie z umowy o pracę odpowiada (w przeliczeniu na okres miesiąca) co najmniej kwocie minimalnego wynagrodzenia, zleceniobiorca nie podlega obowiązkowo tym ubezpieczeniom, ale może wystąpić z wnioskiem o przystąpienie do nich na zasadzie dobrowolności.

W przypadku gdy ubezpieczenia emerytalne i rentowe są dobrowolne, nie ma możliwości przystąpienia do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego. Tylko w sytuacji, gdy ubezpieczenia emerytalne i rentowe są obowiązkowe, ubezpieczony może dobrowolnie przystąpić do ubezpieczenia chorobowego.

Zleceniobiorca, z którym podpisali Państwo umowę, jest zatrudniony w innej firmie na pełny etat. Oznacza to, że z tytułu pozostawania w stosunku pracy otrzymuje pobory odpowiadające co najmniej wynagrodzeniu minimalnemu, które w br. wynosi 936 zł lub 748,80 zł - w okresie pierwszego roku ubezpieczenia. Z tego powodu umowa zlecenia nie jest objęta obowiązkiem ubezpieczeń emerytalnym i rentowymi. Zleceniobiorca może dobrowolnie przystąpić do ubezpieczeń emerytalno-rentowych, ale nie może przystąpić do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego. Dlatego nie mogą Państwo dokonać takiego zgłoszenia.

Osoba ta miałaby prawo do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego wówczas, gdyby z tytułu pozostawania w stosunku pracy osiągała (w przeliczeniu na okres miesiąca) przychód niższy od podanych wyżej stawek wynagrodzenia minimalnego. Sytuacja taka mogłaby wystąpić np. w razie zatrudnienia na niepełny etat i osiągania z tego tytułu proporcjonalnie pomniejszonego wynagrodzenia minimalnego.

Ustalając obowiązek ubezpieczeń społecznych zleceniobiorcy nie przelicza się podstawy wymiaru składek, jeśli umowa o pracę została zawarta na niepełny etat. Przeliczeń takich dokonuje się tylko wówczas, gdy pracownik otrzymał za dany miesiąc niepełne wynagrodzenie np. z powodu pobytu na zwolnieniu lekarskim lub rozpoczęcia pracy w trakcie miesiąca.

Zleceniobiorca powinien złożyć Państwu stosowne oświadczenie o wysokości wynagrodzenia osiąganego z racji świadczenia pracy w innej firmie w ramach stosunku pracy. Najczęściej oświadczenia takie stanowią jeden z elementów gotowych wzorów umów lub rachunków.

Przykład:
Spółka z o.o. podpisała umowy zlecenia z dwiema osobami zatrudnionymi w innych firmach na podstawie umów o pracę. Jedna z nich jest zatrudniona na pełny etat, a druga na 1/4 etatu. Obie wyraziły chęć przystąpienia do ubezpieczeń z tytułu zlecenia. Ze złożonych oświadczeń wynika, że pierwsza z nich zarabia w macierzystym zakładzie pracy 1450 zł, a druga 300 zł.
Zleceniodawca może zgłosić pierwszego zleceniobiorcę do dobrowolnych ubezpieczeń emerytalnych, rentowych oraz ewentualnie obowiązkowego ubezpieczenia wypadkowego. Natomiast osoba ta nie ma prawa do ubezpieczenia chorobowego. Drugi zleceniobiorca powinien zostać zgłoszony do obowiązkowych ubezpieczeń emerytalno-rentowych oraz ewentualnie obowiązkowego ubezpieczenia wypadkowego i może przystąpić do dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego.


Podstawa prawna:

• art. 9 ust. 1 i ust. 1a, art. 11, art. 12 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (DzU z 2007 r. nr 11, poz. 74 ze zm.).