| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poprzednie tematy > Czasowe powierzenie pracownikowi innej pracy

Czasowe powierzenie pracownikowi innej pracy

Umowa o pracę powinna wyraźnie określać rodzaj pracy. Pracodawca może jednak czasowo powierzyć pracownikowi inną pracę niż określona w umowie.

Inny rodzaj pracy

Strony umowy o pracę powinny zdawać sobie sprawę z różnicy pomiędzy pracą zgodną z umową o pracę a inną pracą, o której jest mowa w art. 42 § 4 k.p., i ich konsekwencji przy stosowaniu tego przepisu. Jest to dosyć istotne, bowiem obowiązkiem pracownika jest stosowanie się do poleceń przełożonych, które dotyczą pracy, jeżeli nie są one sprzeczne z przepisami prawa pracy lub umową o pracę. Stanowi o tym art. 100 § 1 k.p. Tak więc, pracownik nie może odmówić wykonania polecenia, które dotyczy pracy i jest zgodne z przepisami prawa pracy oraz z umową o pracę. Zgodność polecenia z umową o pracę występuje przede wszystkim wówczas, gdy polecenie dotyczy wykonywania czynności i obowiązków wynikających z określonego w umowie rodzaju pracy. W przypadku takiego polecenia pracodawca nie ma obowiązku zastosowania art. 42 § 4 k.p. Inaczej natomiast jest, gdy powierza pracownikowi pracę inną niż określona w umowie o pracę. Wówczas - w myśl art. 42 § 4 k.p. - może to uczynić bez dokonania wypowiedzenia dotychczasowych warunków pracy, jednak na okres nieprzekraczający trzech miesięcy w roku kalendarzowym, a ponadto wtedy, gdy uzasadniają to potrzeby pracodawcy i gdy powierzenie nie powoduje obniżenia wynagrodzenia, zaś polecona praca odpowiada kwalifikacjom pracownika. W wyroku z 14 października 2004 r., sygn. akt I PK 663/03, Sąd Najwyższy stwierdził, że w przypadku polecenia dotyczącego wykonywania czynności wynikających z rodzaju pracy określonego w umowie o pracę, pracodawca nie musi dokonywać wypowiedzenia warunków pracy (art. 42 § 1 k.p.) oraz nie ma obowiązku stosowania art. 42 § 4 k.p.

Okres wykonywania innej pracy

Pracodawca może skierować pracownika do innej pracy tylko na określony czas, który łącznie w ciągu roku kalendarzowego nie może przekroczyć trzech miesięcy. Nie ma przeciwwskazań, aby wspomniany trzymiesięczny okres dzielić na części. Istotne jest tylko, że w sumie nie może to być w ciągu roku więcej niż trzy miesiące. Po upływie tego okresu pracownik ma prawo powrotu do poprzedniej pracy. Natomiast jeżeli po upływie okresu trzech miesięcy pracodawca nadal zatrudnia pracownika bez jego zgody na innym stanowisku niż określone w umowie o pracę, to może ponosić odpowiedzialność odszkodowawczą na podstawie art. 471 k.c. w związku z art. 300 k.p. Tak też uznał Sąd Najwyższy w wyroku z 4 grudnia 1997 r., sygn. akt I PKN 418/97. Jeżeli po upływie okresu, o którym stanowi art. 42 § 4 k.p., pracodawca zatrudnia pracownika bez jego zgody na innym stanowisku niż ustalone w umowie o pracę, to znaczy, że nienależycie wykonuje swoje obowiązki jako strona stosunku pracy.

Przykład

Arkadiusz Z. jest pracownikiem Jot-Ka Sp. z o.o. Ze względu na uzasadnione potrzeby pracodawca od 1 października 2007 r. skierował go do wykonywania innej pracy niż wskazana w umowie o pracę. Jako podstawę prawną swojego działania wskazał art. 42 § 4 k.p. Arkadiusz Z. wykonywał tę pracę nieprzerwanie przez okres sześciu miesięcy, do końca marca 2008 r. Pracownik kwestionował takie rozwiązanie, twierdząc, że przywołany przepis zezwala na powierzenie innej pracy jedynie na okres trzech miesięcy. Jednak w tym przypadku pracodawca postąpił prawidłowo, bowiem pracownik wykonywał inną pracę przez trzy miesiące (październik-grudzień) w roku kalendarzowym 2007 i przez trzy miesiące (styczeń-marzec) w roku kalendarzowym 2008.

Pracodawca, chcąc nadal zatrudniać pracownika przy innej pracy niż ustalona w umowie o pracę po upływie trzech miesięcy w ciągu roku kalendarzowego, powinien zastosować instytucję wypowiedzenia zmieniającego (art. 42 § 1 k.p.).

#[BREAK]#

Nie zmniejszone wynagrodzenie

Wynagrodzenie pracownika, któremu ze względu na uzasadnione potrzeby pracodawca powierzył wykonywanie innej pracy nie może ulec obniżeniu. Oznacza to, że pracownik, którego oddelegowano do wykonywania innej pracy niż określona w umowie o pracę, nie może z tego powodu stracić na wynagrodzeniu, choćby ta nowa praca była mniej płatna. Żadne bowiem potrzeby pracodawcy nie uzasadniają obniżenia wynagrodzenia w razie jednostronnego przejściowego powierzenia pracownikowi innej pracy niż umówiona.

Przykład

Grzegorz T. jest zatrudniony w Przedsiębiorstwie Handlowym „Pyszne wędliny” s.c. jako sprzedawca w sklepie, z miesięcznym wynagrodzeniem w wysokości 2900 zł. Na skutek choroby pracownika chłodni pracodawca na okres jednego miesiąca powierzył Grzegorzowi Z. pracę w chłodni. Mimo że wynagrodzenie za pracę w chłodni było niższe, Grzegorz Z. otrzymał wynagrodzenie w wysokości określonej w umowie o pracę, tj. 2900 zł.

Odpowiednie kwalifikacje pracownika

Inna praca, do wykonywania której został skierowany pracownik, musi odpowiadać jego kwalifikacjom. Oznacza to, że nie może ona przekraczać jego kwalifikacji, które jednocześnie powinny znaleźć odpowiednie wykorzystanie przy wykonywaniu powierzonej mu pracy. Pracodawca może skierować pracownika tylko do takiej pracy, która - z uwagi na jego wykształcenie oraz staż pracy - będzie dla niego odpowiednia. Nie może to być praca, której pracownik nie potrafi wykonywać, ale też nie może być ona poniżająca czy ośmieszająca dla tego pracownika, np. powierzenie pracy polegającej na przyjmowaniu i wydawaniu okryć z szatni pracownikowi zajmującemu dotychczas stanowisko analityka finansowego. Podobnie wskazywano w orzecznictwie sądowym. W szczególności, w wyroku z 8 maja 1997 r., sygn. akt I PKN 131/97, Sąd Najwyższy stwierdził, że powierzenie pracownikowi (technik chemik) pracy niewymagającej żadnych kwalifikacji zawodowych (sprzątanie) w okresie biegnącego wypowiedzenia warunków pracy i płacy stanowi naruszenie art. 42 § 4 k.p. W takiej sytuacji pracownik ma prawo zakwestionować decyzję pracodawcy i odmówić wykonywania pracy, a rozwiązanie z nim umowy o pracę przez pracodawcę w trybie art. 52 § 1 k.p. (rozwiązanie bez wypowiedzenia) jest nieuzasadnione. Warto również wiedzieć, że - jak stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z 4 października 2000 r., sygn. akt I PKN 61/00 - kwalifikacje rozumiane są nie tylko jako przygotowanie zawodowe, formalne wykształcenie, zdobyte doświadczenie zawodowe i potrzebne umiejętności, ale także właściwości psychofizyczne pracownika, jego predyspozycje psychiczne i zdolności do wykonywania określonych czynności z punktu widzenia zdrowia psychicznego.

Ponadto inna praca, która ma zostać powierzona, musi być pracą dozwoloną pracownikowi pod względem zdrowotnym. Tym samym, jeśli jest to praca innego rodzaju czy wykonywana w innych warunkach, pracownik powinien zostać przebadany przez lekarza medycyny pracy pod kątem tego, czy może ją wykonywać.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria Radcy Prawnego FORTUNA

Kompleksowa obsługa prawna firm

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »