| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Wynagrodzenia > Składniki wynagrodzenia > Zakaz dyskryminacji a dodatki stażowe

Zakaz dyskryminacji a dodatki stażowe

Nie można pozbawiać pracowników zatrudnionych na czas określony uprawnień przysługujących zatrudnionym na czas nieokreślony, jeżeli to zróżnicowane traktowanie nie zostanie obiektywnie uzasadnione.

Sąd krajowy uznał, że dla rozstrzygnięcia sprawy znaczenie ma interpretacja Klauzuli 4.1 dyrektywy Rady 99/70/WE z 28 czerwca 1999 r. dotyczącej Porozumienia ramowego w sprawie pracy na czas określony, zawartego przez UNICE, CEEP oraz ETUC. W szczególności, należy rozstrzygnąć, czy pojęcie „warunków pracy” w rozumieniu tej klauzuli obejmuje wynagrodzenie otrzymywane przez pracownika. Jeżeli obejmuje, to czy zgodnie z zasadą niedyskryminacji zawartą w tym przepisie pracownica może skorzystać z rozwiązania korzystniejszego niż rozwiązanie wynikające z prawa krajowego. Kolejnym problemem, z jakim zwrócił się sąd krajowy do TS WE było pytanie, czy fakt, że różnica w traktowaniu pracowników wynika z ustawy bądź z porozumienia partnerów społecznych, stanowi „obiektywny powód” w rozumieniu Klauzuli 4.1 Porozumienia w sprawie pracy na czas określony.

Zakaz dyskryminacji a warunki pracy

Zgodnie z Klauzulą 1 Porozumienia ramowego celem jego jest poprawa warunków pracy na czas określony przez zagwarantowanie przestrzegania zasady niedyskryminacji oraz zapobieganie nadużyciom wynikającym z wykorzystywania kolejnych umów lub stosunków pracy na czas określony. Kluczowa dla rozstrzygnięcia sprawy jest Klauzula 4.1. Stanowi ona, że jeśli chodzi o warunki pracy, pracownicy zatrudnieni na czas określony nie będą traktowani w sposób mniej korzystny niż porównywalni pracownicy zatrudnieni na czas nieokreślony, jedynie z tego powodu, że pracują na czas określony, chyba że zróżnicowane traktowanie jest uzasadnione powodami o charakterze obiektywnym.

Należy zauważyć, że zasady równego traktowania i niedyskryminacji są podstawowymi zasadami prawa wspólnotowego. Mają one fundamentalne znaczenie. Dyrektywa 99/70/WE wpisuje się w te zasady.

Z drugiej strony, ustalanie wysokości wynagrodzeń - jak to zauważył TS WE - wchodzi w zakres kompetencji państw członkowskich, jak również w zakres swobody układowej partnerów społecznych na szczeblu krajowym. Nie oznacza to jednak, że państwa i partnerzy społeczni mają zupełną swobodę w kształtowaniu wynagrodzeń. Muszą oni brać pod uwagę wiele czynników. W tym także właśnie zasady równego traktowania i niedyskryminacji.

Odpowiadając na pytanie postawione przez sąd hiszpański, TS WE w istocie potwierdził, że pojęcie „warunków pracy” w rozumieniu Klauzuli 4.1 Porozumienia ramowego obejmuje także wynagrodzenie otrzymywane przez pracownika.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Europejski Fundusz Leasingowy

Europejski Fundusz Leasingowy SA powstał w 1991 roku, jako jedna z pierwszych firm leasingowych w Polsce.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »