| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Ubezpieczenia > Emerytury i renty > Wyrok SN z dnia 14 lipca 2005 r. sygn. II UK 278/04

Wyrok SN z dnia 14 lipca 2005 r. sygn. II UK 278/04

Umowa o pracę zawarta wbrew elementarnym zasadom uczciwego obrotu prawnego w celu uzyskania za wszelką cenę możliwości skorzystania z prawa do wcześniejszej emerytury jest nieważna jako czynność prawna sprzeczna z zasadami współżycia społecznego (art. 58 § 2 k.c. w związku z art. 300 k.p.) i nie może stanowić podstawy nabycia prawa do emerytury na mocy art. 29 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.).

Ocena wiarygodności powyższego materiału dowodowego oraz ustalonych na jego podstawie okoliczności sprawy prowadzi do następujących wniosków: po pierwsze -jest niesporne, że ubezpieczona, która do dnia 9 sierpnia 2002 r. pobierała zasiłek przedemerytalny, w dniu 10 sierpnia 2002 r. zawarła z pracodawcą- Marią W., będącą właścicielem sklepu - perfumerii „C.” w Z., umowę o pracę na czas nieokreślony, na podstawie której została ona zatrudniona w wymiarze % etatu w charakterze sprzedawcy w tym sklepie z wynagrodzeniem miesięcznym 380 zł; po drugie -jest niesporne, że podejmując tę pracę, ubezpieczona przedstawiła pracodawcy zaświadczenie lekarskie wystawione w dniu 12 sierpnia 2002 r. stwierdzające, że jest zdolna do wykonywania pracy na stanowisku sprzedawcy w perfumerii „C.” i brak jest przeciwwskazań zdrowotnych, aby pracę tę wykonywała, przy czym zeznała przed Sądem Okręgowym-Sądem Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy, że nie poinformowała lekarza wystawiającego jej to zaświadczenie o fakcie trapiącej ją przewlekłej choroby reumatycznej; po trzecie -jest niesporne, że w dniu 28 sierpnia 2002 r, czyli w 18-tym dniu po podjęciu pracy, ubezpieczona złożyła w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w L. wniosek o przyznanie jej emerytury, gdzie w poz. 8 formularza wniosku oświadczyła, iż „rozwiązanie stosunku pracy nastąpi: po przyznaniu emerytury”; wprawdzie następnie, przed Sądem Okręgowym-Sądem Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy ubezpieczona zeznała, że jej zamiarem było „kontynuowanie pracy a nie uzyskanie emerytury”, ale równocześnie wniosła sprostowanie, że „po uzyskaniu emerytury zamierzałam zrezygnować z pracy”; po czwarte - równocześnie, zeznania złożone przed Sądem Okręgowym-Sądem Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy przez ubezpieczoną oraz przez jej pracodawcę - Marię W. dają podstawę do stwierdzenia, że: (a) obie panie - ubezpieczona i jej pracodawca były znajomymi; (b) pracodawca - Maria W. zeznała, iż jej zamiarem było zatrudnienie w charakterze sprzedawcy w sklepie perfumeryjnym pracownika na czas nieograniczony, a zatrudniając ubezpieczoną nie wiedziała o tym, że jest ona osobą schorowaną stąd jej rezygnacja z pracy w krótkim czasie po jej podjęciu była dla niej zaskoczeniem; (c) z kolei, ubezpieczona zeznała, iż zdawała sobie sprawę z faktu, że jej pracodawca znalazła się w pilnej potrzebie zatrudnienia sprzedawcy w sklepie perfumeryjnym i postanowiła z tej okazji skorzystać; (d) ponieważ ubezpieczona zeznała także, że jej zamiarem było podjęcie pracy w sklepie, czyli w pomieszczeniu zamkniętym, sądząc iż „dam sobie radę ze swoją chorobą”, a z kolei pracodawca - Maria W. zeznając zwróciła uwagę na to, iż w 2002 r. wrzesień był zimny i stąd wówczas w sklepie były trudne warunki pracy, upatrując w tym - jak można domniemywać - przyczyny rezygnacji ubezpieczonej z dalszego zatrudnienia w tak krótkim czasie po podpisaniu z nią umowy o pracę na czas nieokreślony - to prowadzi to do wniosku, że: z jednej strony - gdyby pracodawca, która zatrudniła ubezpieczoną wiedziała ojej kłopotach zdrowotnych spowodowanych przewlekłymi schorzeniami reumatycznymi, o których ubezpieczona jej nie poinformowała, a także o jej zamiarze ubiegania się o emeryturę, być może nie zgodziłaby się na jej zatrudnienie, skoro zamierzała zatrudnić kogoś w charakterze sprzedawcy na czas nieokreślony; a z drugiej strony - nie można uznać za wiarygodne zeznań ubezpieczonej jakoby podejmując pracę w charakterze sprzedawcy w sklepie zamierzała kontynuować to zatrudnienie przez dłuższy czas, ani też nie można przyjąć, że okolicznością uzasadniającą nagłą rezygnację ubezpieczonej z pracy była niesprzyjająca aura pogodowa w miesiącu wrześniu w 2002 r. skoro we wniosku emerytalnym, jak i w czasie zeznań przed Sądem Okręgowym-Sądem Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Legnicy ubezpieczona wyraźnie oświadczyła, że zamierzała zrezygnować z pracy po uzyskaniu emerytury, o czym jednak nie poinformowała pracodawcy (resen/atio mentalis).

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Ireneusz Matusiak

Radca Prawny

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »