Rezygnacja matki z wychowywania dziecka (art. 182)

W takiej sytuacji traci ona prawo do tej części urlopu, która przypada po dniu oddania dziecka, przy czym urlop po porodzie nie może być jednak krótszy niż 8 tygodni, ta część urlopu stanowi bowiem tzw. przerwę połogową mającą na celu regenerację sił po porodzie. Pozbawienie pracownicy prawa do części urlopu jest podyktowane ustaniem przyczyny, dla której jest on udzielany, a mianowicie potrzeby sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem. W związku z rezygnacją przez pracownicę z wychowywania dziecka opiekę nad nim przejmuje inna osoba lub dom dziecka.

Prawo do 8 tygodniowego urlopu macierzyńskiego po porodzie przysługuje ze względu na sam fakt urodzenia dziecka.

Porównaj: Jaki jest wymiar urlopu macierzyńskiego? (art. 180)

O fakcie rezygnacji z wychowywania dziecka i oddania go do adopcji albo do domu małego dziecka pracownica powinna niezwłocznie powiadomić pracodawcę. Jeżeli zdarzenie to miało miejsce przed upływem 8 tygodni od dnia porodu, to obowiązana jest ona przystąpić do pracy dopiero z upływem tego terminu, jeżeli natomiast nastąpiło to później, pracownica powinna stawić się do pracy w następnym dniu po oddaniu dziecka.

Zatajenie faktu rezygnacji z wychowywania dziecka i dalsze korzystanie z urlopu macierzyńskiego stanowi ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych i może być podstawą rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownicy.

W przypadku pobytu dziecka w szpitalu urlop macierzyński może, na wniosek pracownicy, zostać jedynie przerwany, natomiast w razie oddania dziecka pracownica traci prawo do dalszego, ponad 8 tygodni urlopu macierzyńskiego, a w konsekwencji jest obowiązana po tym terminie przystąpić do pracy.

Zobacz serwis: Obowiązki pracodawcy i pracownika