Ściągawka z charyzmy - sztuka wywierania silnego wpływu osobistego

Jedną z psychologicznych prawidłowości jest reaktancja – kiedy ktoś próbuje nam coś narzucić lub czegoś zakazać, odczuwamy silną potrzebę przywrócenia swobody działania i najczęściej stawiamy opór, choćby poprzez wykpienie „głupich” pomysłów drugiej osoby lub jej „niedorzecznych” żądań. A jednak w pewnych sytuacjach ludzie akceptują niemal bez zastrzeżeń pomysły innych i pozwalają im wywierać na siebie silny wpływ. W tym kontekście, mówiąc o charyzmie, stereotypowo myślimy o osobie, która potrafi wywierać ów silny wpływ na inne osoby bez wywoływania jednocześnie ich oporu. Często utożsamiamy tę umiejętność z jakąś szczególną cechą indywidualną takiej charyzmatycznej osoby. Nie dziwi więc fakt, że wielu menedżerów jest zainteresowanych możliwością pozyskania takiej cechy w nadziei, że dzięki niej będą w stanie sprawniej zarządzać swoim zespołem i skuteczniej realizować założone cele. Jak na ironię, doskonalenie charyzmy, choć możliwe i niekiedy bardzo pożądane, w wielu wypadkach wcale nie jest konieczne dla możliwości sprawnego zarządzania ludźmi. Co więcej, mówiąc o doskonaleniu charyzmy wcale nie mamy na myśli nabywania jakichś szczególnych, indywidualnych przymiotów. Jej sedno tkwi bowiem poza kontekstem indywidualnych cech i każda osoba na poważnie zainteresowana doskonaleniem charyzmy musi uwzględnić dalekosiężne konsekwencje tego stanu rzeczy.

„Charyzma wpływowych osób jest po prostu nabytą umiejętnością i, podobnie jak wszystkich innych umiejętności, można się jej nauczyć, a następnie ją udoskonalić – jeśli mamy odpowiednie informacje i zapał do nauki”.