Zmiany w zawodzie psychoterapeuty

• Zawody medyczne - zmiany w przepisach
• Psycholog, psychiatra i psychoterapeuta - różnice
• Czym jest psychoterapia?
• Jakie są rodzaje psychoterapii?
• Kto prowadzi psychoterapię?

Zawody medyczne - zmiany w przepisach

W dniu 1 września 2023 r. Prezydent RP podpisał ustawę z dnia 17 sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach medycznych (dalej: ustawa).

Ustawa zmieniła szereg innych ustaw, a w szczególności jakże ważną w postpandemicznym czasie, ustawę z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2123). Ochrona zdrowia psychicznego zarówno dorosłych jak i dzieci stała się bardzo ważna. Dobrze więc, że doregulowano przepisy i zapewniono profesjonalny charakter tej działalności.

Psycholog, psychiatra i psychoterapeuta - różnice

Zawody psychologa, psychiatry i psychoterapeuty znacznie się od siebie różnią.  Osoba zmagająca się z problemami czy też uzależnieniami w zależności od potrzeb może zgłosić się do każdego z tych specjalistów. Zakres udzielanej pomocy jest jednak inny w każdej z ww. profesji. W szczególności:

Czym jest psychoterapia?

Ustawa wprowadziła ważną zmianę polegającą na dookreśleniu czym jest psychoterapia. I tak, zgodnie z nowym brzmieniem przepisów: Psychoterapia to celowe i planowane oddziaływania psychologiczne, zmierzające do złagodzenia lub usunięcia objawów zaburzenia oraz do poprawy funkcjonowania psychicznego i społecznego, wspierające dążenia jednostki lub rodziny do zdrowia i rozwoju, kierowane do osób z zaburzeniami psychicznymi.

Jakie są rodzaje psychoterapii?

Wyróżnia się dużo rodzajów psychoterapii, wszystko zależy od każdorazowego przypadku i stanu danej osoby. Jest to w szczególności psychoterapia:

• indywidualna psychoterapia krótkoterminowa (do 25 sesji w ciągu pół roku)
• indywidualna psychoterapia długoterminowa (do 75 sesji w ciągu roku)
• indywidualna psychoterapia podtrzymująca (po zakończeniu psychoterapii krótko- lub długoterminowej, do 15 sesji w ciągu pół roku)
• psychoterapia grupowa krótkoterminowa (do 50 sesji w ciągu pół roku)
• psychoterapia grupowa długoterminowa (do 110 sesji w ciągu roku)
• psychoterapia podtrzymująca (po zakończeniu psychoterapii krótko- lub długoterminowej, do 15 sesji w ciągu pół roku)
• psychoterapia rodzinna (od 6 do 12 sesji w ciągu pół roku).

Kto prowadzi psychoterapię?

Katalog osób, które mogą prowadzić psychoterapię i mieć status psychoterapeuty jest bardzo szeroki. Ustawa określiła rodzaj wykształcenia, które należy posiadać, okres kiedy można rozpocząć i kiedy należy zakończyć dane kursy czy studia podyplomowe. Dróg i sposobów dostania się do tej profesji jest bardzo dużo. Psychoterapię w ramach opieki prowadzi:

• osoba posiadająca certyfikat psychoterapeuty, która spełnia łącznie następujące warunki:

a)     posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz. U. z 2019 r. poz. 1026),

b)     udokumentuje:

–     ukończenie podyplomowego szkolenia w wymiarze co najmniej 1200 godzin w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonego metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, obejmującego psychoterapię własną lub doświadczenie własne, superwizję psychoterapii i staże, albo

–     ukończenie przed dniem 31 grudnia 2028 r. rozpoczętego przed dniem 1 stycznia 2024 r. podyplomowego szkolenia w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzonego metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii humanistyczno-doświadczeniowej lub integracyjnej, lub poznawczo-behawioralnej, lub psychoanalitycznej, lub psychodynamicznej, lub systemowej, i odbycie – realizowanych po rozpoczęciu szkolenia – psychoterapii własnej, doświadczenia własnego, superwizji psychoterapii lub staży, które łącznie ze szkoleniem obejmują co najmniej 1200 godzin, albo

–     ukończenie przed 2012 r. podyplomowego szkolenia w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia,

c)     zdała egzamin certyfikujący przeprowadzony przez komisję zewnętrzną wobec podmiotu kształcącego, w skład której nie wchodzą przedstawiciele podmiotu kształcącego, w szczególności powołaną przez stowarzyszenia wydające certyfikaty psychoterapeuty, lub

• osoba, która uzyskała tytuł specjalisty w dziedzinie psychoterapii dzieci i młodzieży lub osoba posiadająca decyzję ministra właściwego do spraw zdrowia o uznaniu dorobku naukowego lub zawodowego za równoważny ze zrealizowaniem programu szkolenia specjalizacyjnego w tej dziedzinie, zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia (Dz. U. z 2023 r. poz. 506), lub
• osoba, która uzyskała tytuł specjalisty w dziedzinie psychoterapii lub osoba posiadająca decyzję ministra właściwego do spraw zdrowia o uznaniu dorobku naukowego lub zawodowego za równoważny ze zrealizowaniem programu szkolenia specjalizacyjnego w tej dziedzinie, zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 24 lutego 2017 r. o uzyskiwaniu tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia, lub
•  osoba, która ubiega się o otrzymanie certyfikatu psychoterapeuty, która spełnia łącznie następujące warunki:

a)     posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów,

b)     posiada status osoby odbywającej szkolenie określone w ustawie,

c)     uczestniczy w superwizji psychoterapii i posiada zaświadczenie w tym zakresie wystawione przez superwizora psychoterapii, lub

• osoba w trakcie specjalizacji z psychoterapii dzieci i młodzieży lub psychoterapii, która spełnia łącznie następujące warunki:

a)     posiada status osoby w trakcie szkolenia specjalizacyjnego, ukończyła co najmniej 2 rok szkolenia specjalizacyjnego i posiada zaświadczenie wydane przez podmiot prowadzący kształcenie o ukończeniu co najmniej 2 roku tego szkolenia,

b)     posiada zaświadczenie od pracodawcy o pracy pod nadzorem osoby posiadającej certyfikat psychoterapeuty lub specjalisty w dziedzinie psychoterapii dzieci i młodzieży, lub specjalisty w dziedzinie psychoterapii.

Zobacz także: Współuzależnienie