Służba przygotowawcza w służbie cywilnej

Definicja podstawowa służby

Obowiązki pełnione w określonych godzinach pracy w niektórych instytucjach.

W prawie pracy

W stosunku służby pozostają najczęściej pracow­nicy służb mundurowych, np. policji, straży pożar­nej, wojska, służby więziennej. Są oni zatrudniani na podstawie mianowania.

Służba przygotowawcza

Przez osobę podejmującą pracę po raz pierwszy należy rozumieć:

• w służbie cywilnej - osobę, która nie była wcześ­niej zatrudniona w służbie cywilnej na czas nie­określony albo nie była zatrudniona na czas określony 12 miesięcy i nie otrzymała pozytyw­nej pierwszej oceny albo nie jest osobą zatrud­nianą w służbie cywilnej na podstawie art. 34 ust. 1 ustawy o służbie cywilnej (osoba zwol­niona z zawodowej służby wojskowej, pełnionej na stanowisku służbowym w MON lub tereno­wym organie administracji rządowej podległym MON, wskutek wypowiedzenia stosunku służbo­wego zawodowej służby wojskowej). Absolwenci Krajowej Szkoły Administracji Publicznej są zwolnieni z odbywania służby przygotowawczej,
• w samorządzie - osobę, która nie była wcześniej zatrudniona w jednostkach samorządowych na czas nieokreślony albo na czas określony dłuż­szy niż 6 miesięcy i nie odbyła służby przygoto­wawczej zakończonej zdaniem egzaminu z wyni­kiem pozytywnym.

Służba przygotowawcza powinna obejmować:

• szczegółowe poznanie zakresu, rodzaju spraw prowadzonych i załatwianych na stanowisku pracy pracownika oraz w komórce organizacyj­nej, a także sposobu prowadzenia dokumentacji,
• przygotowanie pracownika do nabycia umiejęt­ności związanych z tworzeniem dokumentów, w szczególności pism, zaświadczeń, postano­wień, decyzji, zarządzeń, uchwał, oraz prowa­dzenia korespondencji,
• zapoznanie pracownika zatrudnionego na stano­wisku pracy związanym ze współpracą z innymi urzędami (przede wszystkim z jednostką nad­rzędną) ze strukturą organizacyjną i zakresem spraw załatwianych w tych jednostkach.

Służba cywilna

Służbę cywilną tworzą pracownicy administracji rządowej. Korpus służby cywilnej tworzą pracow­nicy zatrudnieni na stanowiskach urzędniczych w:

• Kancelarii Prezesa Rady Ministrów,
• urzędach ministrów i przewodniczących komite­tów wchodzących w skład Rady Ministrów oraz urzędach centralnych organów administracji rzą­dowej,
• urzędach wojewódzkich oraz innych urzędach stanowiących aparat pomocniczy terenowych organów administracji rządowej podległych ministrom lub centralnym organom administra­cji rządowej,
• komendach, inspektoratach i innych jednost­kach organizacyjnych stanowiących aparat pomocniczy kierowników zespolonych służb, inspekcji i straży wojewódzkich oraz kierowni­ków powiatowych służb, inspekcji i straży, chyba że odrębne ustawy stanowią inaczej,
• Biurze Nasiennictwa Leśnego,
• jednostkach budżetowych obsługujących pań­stwowe fundusze celowe, których dysponentami są organy administracji rządowej.

Zadaj pytanie na FORUM

Korpus służby cywilnej tworzą także powiatowi i graniczni lekarze weterynarii oraz ich zastępcy. W służbie cywilnej może być zatrudniona osoba, która:

• jest obywatelem polskim (dyrektor generalny urzędu może jednak wskazać, za zgodą Szefa Służby Cywilnej, stanowiska, na których mogą być zatrudnieni obywatele UE lub innych państw),
• korzysta z pełni praw publicznych,
• nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestęp­stwo skarbowe,
• posiada kwalifikacje wymagane na dane stano­wisko pracy,
• cieszy się nieposzlakowaną opinią.

Służba medycyny pracy

Służba medycyny pracy sprawuje opiekę zdrowot­ną nad pracownikami. Zadania służby medycyny pracy wykonują: lekarze, pielęgniarki, psycholodzy i inne osoby o kwalifikacjach zawodowych niezbęd­nych do wykonywania wielodyscyplinarnych zadań tej służby.

Służba medycyny pracy realizuje zadania z zakre­su:

• ograniczania szkodliwego wpływu pracy na zdro­wie, w szczególności przez:

- współdziałanie z pracodawcą w procesach rozpoznawania i oceny czynników występu­jących w środowisku pracy oraz sposobów wykonywania pracy mogących mieć ujemny wpływ na zdrowie,

- współdziałanie z pracodawcą w procesach rozpoznawania i oceny ryzyka zawodowego w środowisku pracy oraz informowanie pra­codawców i pracujących o możliwości wystą­pienia niekorzystnych skutków zdrowotnych będących jego następstwem,

- udzielanie pracodawcom i pracującym porad w zakresie organizacji pracy, ergonomii, fizjo­logii i psychologii pracy,

• sprawowania profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracującymi, w szczególności przez:

- wykonywanie badań wstępnych, okresowych i kontrolnych przewidzianych w Kodeksie pracy,

- orzecznictwo lekarskie do celów przewidzia­nych w Kodeksie pracy i w przepisach wyda­nych na jego podstawie,

- ocenę możliwości wykonywania pracy lub pobierania nauki, uwzględniającą stan zdro­wia i zagrożenia występujące w miejscu pracy lub nauki,

- prowadzenie działalności konsultacyjnej, diag­nostycznej i orzeczniczej w zakresie patologii zawodowej,

- prowadzenie czynnego poradnictwa w stosun­ku do chorych na choroby zawodowe lub inne choroby związane z wykonywaną pracą,

- wykonywanie szczepień ochronnych,

- monitorowanie stanu zdrowia osób pracują­cych zaliczanych do grup szczególnego ryzy­ka, a zwłaszcza osób wykonujących pracę w warunkach przekroczenia normatywów higienicznych, młodocianych, niepełnospraw­nych oraz kobiet w wieku rozrodczym i ciężar­nych,

- wykonywanie badań umożliwiających wczes­ną diagnostykę chorób zawodowych i innych chorób związanych z wykonywaną pracą,

• prowadzenia ambulatoryjnej rehabilitacji leczni­czej, uzasadnionej stwierdzoną patologią zawo­dową,
• organizowania i udzielania pierwszej pomocy medycznej w nagłych zachorowaniach i wypad­kach, które wystąpiły w miejscu pracy, służby lub pobierania nauki,
• inicjowania i realizowania promocji zdrowia, a zwłaszcza profilaktycznych programów pro­zdrowotnych, wynikających z oceny stanu zdro­wia pracujących,
• inicjowania działań pracodawców na rzecz ochrony zdrowia pracowników i udzielania pomo­cy w ich realizacji, a w szczególności w zakresie:

- informowania pracowników o zasadach zmniej­szania ryzyka zawodowego,

- wdrażania zasad profilaktyki zdrowotnej u pra­cowników należących do grup szczególnego ryzyka,

- tworzenia warunków do prowadzenia rehabili­tacji zawodowej,

- wdrażania programów promocji zdrowia,

- organizowania pierwszej pomocy przedmedycznej,

• prowadzenia analiz stanu zdrowia pracowni­ków, a zwłaszcza występowania chorób zawo­dowych i ich przyczyn oraz przyczyn wypadków przy pracy,
• gromadzenia, przechowywania i przetwarza­nia informacji o narażeniu zawodowym, ryzyku zawodowym i stanie zdrowia osób objętych pro­filaktyczną opieką zdrowotną.

Dołącz do nas na Facebooku!