| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Zbiorowe prawo pracy > Spory zbiorowe > Wyrok SN z dnia 7 lutego 2007 r., sygn. I PK 209/06

Wyrok SN z dnia 7 lutego 2007 r., sygn. I PK 209/06

1. Prawo do strajku należy do podstawowych praw człowieka oraz wolności związkowych. Wobec tego wątpliwości związane z wykładnią przepisów regulujących strajk powinny być - zgodne z zasadą in dubio pro libertate - roz­strzygane na rzecz, a nie przeciwko wolności strajku. 2. Kryterium oceny legalności strajku określają przepisy ustawy, a nie postanowienia statutu związku zawodowego lub uchwał związkowych (art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych, jednolity tekst: Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 854 ze zm. w związku z art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych, Dz.U. Nr 55, poz. 236 ze zm.). 3. Strajk może być nielegalny w różnym stopniu, w zależności od zakresu i wagi naruszenia przepisów ustawy, a stopień nielegalności strajku (narusze­nia przepisów ustawy) ma istotny wpływ na odpowiedzialność za jego zorgani­zowanie, kierowanie akcją strajkową lub udział w strajku. Zorganizowanie i przeprowadzenie referendum strajkowego w sposób umożliwiający swobodne wyrażenie woli przez głosujących pracowników jako istotny warunek legalności strajku podlega kontroli sądowej (art. 20 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych w związku z art. 52 § 1 pkt 1 k.p.).

W miejscu pracy powód zachowywał się w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego. Odnosił się lekceważąco zarówno do przełożonych (pre­zesa zarządu Bogdana J.), jak i podwładnych. Podległych mu pracowników (Jolantę C.), jak również osoby współpracujące z pozwaną na podstawie umów cywilnoprawnych (Włodzimierza T.) traktował w sposób poniżający. Często używał niecenzural­nego słownictwa. Promował i uprzywilejowywał pracowników należących do kierowa­nego przez niego związku zawodowego, dyskryminując pracowników należących do innego związku oraz niezrzeszonych. Zmuszał kierowców zajmujących się dostar­czaniem paliw do wywieszania w samochodach plakatów wyborczych byłego preze­sa pozwanej Spółki Sławomira Ś. pod groźbą wyrzucenia z pracy.

Od roku 2001 pozwana Spółka znalazła się w kłopotach finansowych, występowały opóźnienia w zapłatach za dostarczone paliwa oraz opóźnienia ze spełnianiem świadczeń pracowniczych. Do 2000 r. F.C. SA osiągała zyski, ale od roku 2001 jej sytuacja ulegała stałemu pogorszeniu. Dnia 31 grudnia 2002 r. ze względu na złą sytuację finansową zawieszono stosowanie zakładowego układu zbiorowego w Spółce. W 2003 r. zostało wszczęte śledztwo przeciwko byłym członkom zarządu Spółki w związku z nadużyciami i wyrządzeniem znacznej szkody majątkowej Spółce. Firma opóźniała się z regulowaniem swoich zobowiązań wobec dostawców paliw, a także pracowników. Największy kryzys Spółka przechodziła na przełomie lat 2003/2004, gdy miała ponad 70 milionów zł długów i groziła jej upadłość. Jednocześnie podjęto decyzję o jej prywatyzacji.

Dnia 15 grudnia 2003 r. Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” podjęła uchwałę [...] o wejściu w spór zbiorowy z pracodawcą w związku z: 1. nieprzekazy­waniem przez pracodawcę środków na Pracowniczą Kasę Zapomogowo-Pożyczkową; 2. nieodprowadzaniem środków na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych; 3. nieprzekazywaniem na konto związku pobranych składek członkowskich. Jednocześnie skierowano do pracodawcy żądanie wpłaty wymienionych środków oraz do­datkowo: 4. przestrzegania Zakładowego Układu Zbiorowego Pracy; 5. wypłaty zaległych nagród jubileuszowych i 6. przekazania związkom materiałów dotyczących na­prawy i restrukturyzacji Spółki w terminie do 23 grudnia 2003 r. pod groźbą ogłoszenia pogotowia strajkowego. Wymienione, dodatkowe trzy postulaty nie były objęte treścią uchwały [...] i zostały przedstawione pracodawcy jedynie w piśmie podpisa­nym przez powoda jako przewodniczącego Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność”. Jednakże 24 grudnia 2003 r. Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” podjęła uchwałę [...] stwierdzając, że na podstawie uchwały [...] Walnego Zgromadzenia De­legatów NSZZ „Solidarność” z 20 października 2003 r. aprobowała i aprobuje działania przewodniczącego Komisji zmierzające do obrony praw pracowniczych oraz wzywając pracodawcę do wskazania osoby mediatora. W dniu 29 grudnia 2003 r. powód został zawiadomiony o ukaraniu karą nagany za nieuzasadnione opuszczenie miejsca pracy i nadużycie uprawnień związkowych. Jego powództwo o uchylenie tej kary zostało oddalone wyrokiem Sąd Rejonowego w Częstochowie z 24 stycznia 2005 r. W dniu 31 grudnia 2003 r. i w okresie od 2 do 7 stycznia 2004 r. została przeprowadzona mediacja. W jej wyniku sporządzono protokół rozbieżności stwierdzający spełnienie postulatów 1 - 3 i wskazujący, że nie zostały spełnione postulaty 4 - 6. Jednocześnie Spółka stwierdziła, że uznaje spór za zakończony, ponieważ po­stulaty te nie były objęte treścią uchwały Komisji Zakładowej. W lutym 2004 r., po przeprowadzeniu referendum wśród pracowników i w jego wyniku, Komisja Zakładowa uchwałą z 10 lutego 2004 r. wprowadziła pogotowie strajkowe na terenie działania Spółki. Dnia 2 kwietnia 2004 r. odbył się jednogodzinny strajk ostrzegawczy, zarządzony uchwałą Komisji Zakładowej z 30 marca 2004 r., kierowany przez powoda.

Czytaj także

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Komplet publikacji: Rekrutacja i dylematy HR89.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

URLOPY WYPOCZYNKOWE

reklama

Ostatnio na forum

RODO 2018

Eksperci portalu infor.pl

Stillwell Polska Sp. z o.o.

Stillwell Polska Sp. z o.o. jest nowoczesną firmą prawniczą zajmującą się obsługą prawną przedsiębiorstw a także sprzedażą gotowych spółek.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od kadry.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK